ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.
ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΜΠΡΟΣ! ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ. ΄Εστι Δίκης Οφθαλμός...

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

ΠΙΑΚΑΝΕ ΤΟ ΜΗΤΣΟ



                                           50.     ΠΙΑΚΑΝΕ  ΤΟ  ΜΗΤΣΟ

                                Γειά  σας  παλληκάρια !  Πώς  να  σας  το  πώ.
                                Πιάκανε  το  Μήτσο  κάτω  στο  γιαλό.

                                Πιάκανε  το  Μήτσο,  το  καλό  παιδί
                                να  ρίχνει  μπουρλώτα  και  μιάν  αρπαχτή.

                                Κυρ Λιμενάρχη  άστονε  και  μην  του  βάζεις  πρόστιμο.
                                Ο  Μήτσος  είν’  καλό παιδί  με  μπόλικο  φιλότιμο.

                                Πήγε  να  ψαρέψει.  Τη  φορά  αυτή,
                                τελικά  τον  μάγκωσαν  από  το  αυτί.

                                Ρέ  Μήτσο  τι  τα  ήθελες  παράνομα  τα  ψάρια,
                                αφού  χάνεις  τον  μπούσουλα  μαζί  με  τα  πασχάλια.

                                Τώρα  παλληκάρια,  πώς  να  σας  το  πώ.
                                Έφαγε  ο  Μήτσος  πρόστιμο  χοντρό.

                                Πώς  να  τη  γλυτώσει  τη  φορά  αυτή,
                                έτσι  που  τον  άρπαξαν  από  αυτί.

                                Όλοι  οι  φίλοι  κάθονται  τώρα  στον  καφενέ,
                                μά   όσο  και  να  ψάχνονται,  δε  βρίσκουν  ρεφενέ.

                                Αφού  χάνεις  τον  μπούσουλα  μαζί  με  τα  πασχάλια,
                                ρέ  Μήτσο  πώς  κατάντησες  να  έχεις  τέτοια  χάλια.

                                                                     Πειραιάς, Οκτώβριος  1995
                                                                         Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                            Παξινός Ποιητής

Η ΨΑΡΟΒΑΡΚΑ




 49.     Η  ΨΑΡΟΒΑΡΚΑ

                  Φουρτουνιασμένο  πρωϊνό, δέκα  η  ώρα,
                   γκρίζο  το  πέλαγο  κι  ο  ουρανός.
                   Κάποια  βαρκούλα  διακρίνεται  πέρα,
                   μακρυά  στον  αγριεμένο  αέρα.

                   Παλεύει  με  τα  κύματα  τα  μανιασμένα,
                   πότε  φαίνετ'  ολόκληρη  καί  πότε  χάνεται.
                   Κάθε  λεπτό  περνάει  μ'  αγωνία,
                   μέσα  στη  μπόρα  καί  στην τρικυμία.

                   Δυό  τρείς  απλοϊκοί  καλοί  ψαράδες,
                   στέκουν  μ'  υπομονή  καί  περιμένουν
                   ναρθούν  σιγά  σιγά  στο  λιμανάκι
                   να  πάν'  στο  σπιτικό   τους  το  ψωμάκι.

                   Είν'  όλοι  τους  ετούτοι  πατεράδες.
                   Μικρά   παιδιά  τους  καρτερούν  να  φθάσουν.
                   Να  χαρούνε.   Να  παίξουν.  Να  γελάσουν.
                   Με  το  ψωμί  καί  την  αγάπη  να  χορτάσουν.

                   Βοήθα  Παναγιά  κι  ΄Αη  Νικόλα,
                   λέν'  οι  μανούλες  μ'  αγωνία  στην  καρδιά,
                   αγκαλιάζοντας  τα  μικρά  αθώα  παιδιά,
                   οπού  γιά  χάρη  τους  θυσιάζονται  όλα.

                  ΄Αργησε  η  βαρκούλα  να  γυρίσει,
                   αλλά  νάτηνε !  Φάνηκε  μακρυά !
                   Τι  ανακούφιση,  αλλά   καί  τι  χαρά,
                   νοιώθ'  η  μανούλα  σαν  την  αντικρύσει !

                                               Πειραιάς  Δεκέμβριος 1972
                                                Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                   Παξινός  Ποιητής

ΤΙ ΚΡΙΜΑ !



                 

        
                            48.   ΤΙ  ΚΡΙΜΑ !

                         Δρόμος  ανήφορος
                         είναι  στη  μοίρα  μας.
                         Να  τον  αποφύγωμε
                         δεν  μπορούμε.
                         Αργά  ή  γρήγορα
                         πρέπει  να  τον  διαβούμε.

                         Τώρα  που  εσύ  κατάλαβες
                          καί  είδες  καθαρά  πιά  τη  ζωή,
                          τώρα  είσαι  ακόμα  στην  αρχή.

                          Τι  κρίμα  γιά  σένα !
                         ΄Ισως  ποτέ  να  μην  ερχόσουνα  σε  μένα.
                          Τι  κρίμα  γιά  σένα !
                          Δεν  θα  μπορούσα  όμως  να  το  ξέρω.

                          Τόσον  καιρό  δεν  μ'  υπολόγιζες.
                          Δεν   έπρεπε  καί  να  σε  περιμένω.
                         ΄Ισως  ποτέ  να  μην  ερχόσουνα.
                          Δεν  θα  μπορούσα  να  το  ξέρω.

                          Τώρα  που  εσύ  κατάλαβες
                          καί  είδες  καθαρά   πιά  τη  ζωή,
                          τώρα  είσαι  ακόμα  στην  αρχή.

                          Τι  κρίμα !  Γιά  σένα !
                          Δεν  άξιζες  να  είμαστε  μαζί  .....

                                               Xίος,  Μάϊος 1968
                                           Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                  Παξινός Ποιητής

ΕΥΧΗ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ





                                                    47. ΕΥΧΗ  ΚΑΙ  ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ
 
                                                          Πολλές  είναι  οι  προσευχές,
                                                          πολλές  οι  ευχαριστίες
                                                          που  Σ'  απευθύνομε,  Θεέ,
                                                          γιά  χίλιες  δυό  αιτίες.

                                                          Μιά  προσευχή,  μία  ευχή,
                                                          πιό  πάνω  από  όλες.
                                                          Δέξου  την  καί  βοήθησε.

                                                          Είναι  γιά  όλους  μας  αυτή.
                                                          Σ'  όλες  της  Γής  τις  χώρες.

                                                          Σ'  ευχαριστούμε, ΄Υψιστε,
                                                          καί  γιά  τούτη  τη  μέρα
                                                          που  πέρασε  ειρηνικά.

                                                          Δώσε  υγεία  καί  χαρά
                                                          σ'  όλα  του  Κόσμου  τα  παιδιά.

                                                          Σβήσε  τη  σκέψη  των  πολέμων
                                                          από  το  νού  των  ισχυρών.
                                                          Νάναι  ειρηνική  η  πλάση,
                                                          πάντα  Εσένα  να  δοξάζει.

                                                                         Αργοστόλι, Ιανουάριος 1980
                                                                             Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                                Παξινός Ποιητής

ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΤΟΥ ΜΑΗ



                             46. ΜΕΣΗΜΕΡΙ  ΤΟΥ  ΜΑΗ

                              ΄Ηταν  μεσημέρι  του  Μάη,
                               καυτερό.

                               Εγύρισα  το  βλέμμα
                               το  πρόσωπο  να  ιδώ,
                               Δεν  είδα  δάκρυα  στα  μάτια,
                               μα  πόνο  δυνατό !

                              Μούγινε  η  καρδιά  κομμάτια
                               κι  απόμεινα  να  κοιτώ,
                               τα  φωτεινά  σου  μάτια....

                               Αγάπη  μου
                               έφυγα 'πό  σένα.
                               Με  πήρανε
                               τα  δόλια  τα  ξένα.
                               Θέλω  να  δώ
                               το  φως  της  ομορφιάς.
                               Θέλω  να  βρώ
                               τόνειρο  της  χαράς.

                               Δυό  κόκκινα  γαρύφαλλα
                               που  μούδωσες  πριν  φύγω,
                               μαράθηκαν  στου  χωρισμού
                               την  καταιγίδα.
                               Κάθε χαμόγελο  έσβησε
                               μα  μένει  η  Ελπίδα !

                             ΄Ηταν  μεσημέρι του  Μάη,
                               καυτερό ........

                                        Aθήνα,  Φεβρουάριος 1966
                                            Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                               Παξινός Ποιητής

ΤΟ ΔΕΟΣ



                                         45.   ΤΟ   ΔΕΟΣ

                               Αφήνοντας  την  κάθε  σκέψη,
                               αντίκρυζα  το  μεγαλείο
                               στο  πέλαγος  το  δειλινό........

                              ΄Ηταν  λαμπρή  η  μοναξιά
                               σαν  λειτουργία  ή  προσευχή
                               μέσα  σ'  απέραντη  εκκλησιά.

                              ΄Ηταν  το  πρόσωπο  της  Οικουμένης,
                               που  έδειχνε  σοφία,
                               γαλήνη  καί  αλήθεια !

                               Μ'  αφού  συνήλθ'  απ'  τη  μαγεία,
                               ήρθαν  οι  σκέψεις  μου  στο  νού,
                               γιά  να  μου   δείξουν  με   πικρία:

                               Πόση  η  ματαιότητα,
                               πόση  η  μικροπρέπεια
                               κι  η  πίστη  των  ανθρώπων !  .........

                                              Πειραιάς,  Σεπτέμβριος 1974
                                                  Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                        Παξινός Ποιητής

Ο Τ Α Ν




                                        44.    Ο Τ Α Ν . . . . . . .

                              'Οταν  όλα  καταρρεύσουν,
                               κείνο  που  μένει,
                               είναι  ό,τι  πράγματ'  είσαι.
 
                             ' Οταν  κάποιοι  σε  προδώσουν,
                               κείνο  που  μένει,
                               είναι  ό,τι  έχεις  κάνει.
 
                             ' Οταν  έρθ'  η  όποια  Κρίση,
                               κείνο  π΄ αξίζει,
                               είναι  να  μπορείς  να  δείς  το  Φώς ! .....


                                                Πειραιάς, Οκτώβριος  1999
                                                     Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                         Παξινός Ποιητής

ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ


                                    43.  ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ

                               Πάλι  εσήμερα  σε  σκέφτομαι.
                               Συνέχεια  στο  νού  φωλιάζεις.
                              ΄Οπου  πηγαίνω,  όπου  βρίσκομαι
                               με  τη  σκιά  σου  με  σκεπάζεις.

                               Ανοίγω  το  τηλέφωνο
                               λίγο  να  σου  μιλήσω.
                               Αλλά  βουϊζει  σαν  καλεί.
                               Αγάπη,  ώρα  σου  καλή.

                               Μηνύματα.  Μηνύματα.
                               Πολλά  λαμβάνω  σήματα.
                               Μαγνητικό  πεδίο
                               πιάνει  εμάς  τους  δύο.
 
                               Σαν  κλείνω  το  τηλέφωνο,
                               αμέσως  κουδουνίζει.
                               Μιλάς  με  μιά  γλυκειά  φωνή
                               καί τόνειρο  αρχίζει.

                               Σιγά σιγά  μας  κατακτά  η  δίνη.
                               Σκιρτήματα  μέσ΄ στην  καρδιά  αφήνει.
                               Ο  έρωτας  χαρίζει  πάντα  τη  χαρά.
                               Στον  ουρανό  στέλνει  το  νού  χωρίς  φτερά.

                               Μηνύματα.  Μηνύματα.
                               Δικά  σου  ακούω  σήματα.
                               Μαγνητικό  πεδίο
                               μας  παίρνει  καί  τους  δύο.

                               Παντού  υπάρχουνε  τα  κύματα.
                               Γλυκά  ερωτικά  αισθήματα.
                               Η  ομορφιά  υπάρχει  στη  συμπάθεια.
                              ΄Εχουμ'  οι  δυό  μας  τηλεπάθεια.

                               Μηνύματα.  Μηνύματα.
                               Του ΄Ερωτα  τα  σήματα.
                               Μαγνητικό  πεδίο
                               ενώνει  εμάς  τους  δύο.

                                           Kέρκυρα, Μάϊος 1996   
                                           Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                              Παξινός Ποιητής
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθηκη ιστολογιου