ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.
ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΜΠΡΟΣ! ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ. ΄Εστι Δίκης Οφθαλμός...

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Γιώργος Βελλιανίτης - To ένστικτο της σάτυρας στην ποίησή του και το μυστικό της.


Είναι  υπέροχο να διαβάζεις κάποιο έργο και  κατόπιν  να  νοιώθεις  την  επιθυμία να εκφράσεις την γνώμη σου.  Αυτή η «ανάγκη» δημιουργείται  αμέσως μέσα από μία ψυχολογική,  θετική  δυναμική  από αυτό που διάβασες.  Νομίζω πως παρόμοιες συγκινήσεις έχουν ζήσει οι  περισσότεροι  εξ  όσων   έχουν  διαβάσει   διάφορα έργα.
 

Πριν από λίγες ημέρες ένιωσα παρόμοια συγκίνηση, απέφυγα όμως  να  πιάσω αμέσως στυλό στο χέρι μου.  Σκόπιμα περίμενα να δω εάν θα αλλάξω γνώμη. Πολλές φορές ενθουσιαζόμαστε γιά κάτι, ώστε μέσα στον ενθουσιασμό μας λέμε υπερβολές ή λόγια που δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα.

Όμως σ’ αυτή την περίπτωση αυτό που θα πω δεν είναι ούτε υπερβολή ούτε αιτία ρηχού επιπόλαιου ενθουσιασμού.  Είναι σαφής, κατασταλαγμένη γνώμη.  Πρόκειται για τον γνωστό Λογοτέχνη – Ποιητή  Γιώργο Βελλιανίτη , τον ποιητή με το σαγηνευτικό ψίθυρο του στίχου, την απλότητα των νοημάτων, τον ρυθμικό παλμό των ποιημάτων.

Εδώ  προσέχουμε μια ανατροπή ενός κανόνα που κυριαρχεί σ’ όλο το ποιητικό γίγνεσθαι μαζί  με  την επιδιωκόμενη αντίληψη για ότι αγγίζει με την σκέψη του ο δημιουργός   την  οποία αποτυπώνει στο χαρτί.
Ο Γιώργος Βελλιανίτης είναι σατυρικός ποιητής,  κατά  τη  γνώμη  μου από τους καλύτερους που έχουν επιλέξει να γράφουν τα έργα τους με  τέτοιο ύφος. Η σατυρά του δεν ακολουθεί κανόνες μίμησης.  Ειναι τελείως προσωπική  τόσο  στο  ύφος  όσο  στην τεχνοτροπία. Ψάχνοντας ανακαλύπτει νοηματικές φόρμες οι οποίες τις περισσότερες φορές είναι στεγνές  από ουσία, όμως τις ζωντανεύει με  ένα  παράξενο  τρόπο, γεμίζοντάς  τες  χιούμορ.  Ακόμη αυτό που αναζητά είναι  να  δώσει ένα σαφές νόημα, στό κάθε θέμα που αναπτύσσει ποιητηκά. 

΄Ερχεται λοιπόν να προσθέσει με την απλότητα του ύφους  του ακριβώς αυτό που λείπει  από άλλα παρόμοια  ποιητηκά έργα. Τη νοηματική φόρμα των εκφραστικών ποιητικών μορφών των θεμάτων του.
  

Οι επηρεασμοί από άλλες τεχνικές είναι ανύπαρκτη, η δομή καθορισμένη, το ποίημα  δεν  γεννιέται σε μακρινές σκέψεις στον παρελθόντα χρόνο, μας έρχεται από το σήμερα, παίρνει  ποιητική μορφή με σατυρική διάθεση.  ΄Ετσι,  η  ιστορία γίνεται ανάμνηση διαχρονική,  ανεξίτηλη στο χρόνο,  αφήνοντας πίσω  το παρελθόν  αποτυπωμένο  μέσα στα  ποιήματά του.

Κι’ όλα αυτά για ένα μοναδικό κέρδος. Το ελάχιστο που μπορεί να αποκομίσει κάποια  ευαίσθητη ψυχή  διαβάζοντάς τα.  Την αίσθηση  της αγάπης γιά την κοινωνία που ζεί. Η καρδιά είναι γεμάτη ή μάλλον πλημμυρισμένη, δεν ζητά πολλά. Αρκείται στα λίγα, σε  κείνο  το συναίσθημα, που κάνει το όμορφο υπέροχο, το μεταμορφώνει σε πάθος και μαγεία,  ώστε να μείνει αιώνια χαραγμένο στην μνήμη. ΄Ερχεται μετά αυτή η μνήμη  να  σε  προκαλέσει  να  εκθέσεις τις  εντυπώσεις  σου.    Είναι  πολλά  αυτά που έχεις να πεις, η πλημμυρισμένη καρδιά ξεχύνει όλες αυτές τις στιγμές που  έγιναν βίωμα νοσταλγίας   και γλυκιάς απόλαυσης.

Το ποίημα δεν θέλει τίποτα άλλο. Νάτο!  Είναι κιόλας έτοιμο μ’ όλες του τις  χάρες μ’ όλη τη γαλήνια μουσικότητα που αναδύεται από το πουθενά  αγγίζοντας  μέσα βαθειά την ψυχή μας.  Μας  φέρνει από το παρελθόν στο παρόν εμπειρίες ασυνήθιστης λεπτότητας και ευαισθησίας που όλοι όπως ο ποιητής θα επιθυμούσαμε να ζήσουμε στην  προσπάθειά  μας να τις αποτυπώσουμε στο χαρτί. Να τον αποκαλέσω τυχερό ποιητή; Πάντως  από το έργο που μας έχει προσφέρει μέχρι τώρα  αυτό  φαίνεται.

Εμμα. Βάγιας (ΜΑΝΟΛΟ)
Εκδότης του
ΑΤΕΡΜΟΝΟ

Μια ματιά στην ποίηση του Γιώργου Βελλιανίτη


Στο  χώρο  της  τέχνης  (γενικά),  υπήρξαν  ωρισμένοι  καλλιτέχνες  οι οποίοι  έμειναν  γνωστοί  στην  Ιστορία  από  ένα  τους  και  μόνο  έργο -  άσχετα  αν  δημιούργησαν  και  πολλά  άλλα -  όμως  ένα  τους  έργο,  στιγμάτισε  ως  δημιουργούς όλη τους  την  προσφορά  με  όποια  τέχνη  ασχολήθηκαν.

Ο ΑΣΤΕΓΟΣ



                                                      92.   Ο    ΑΣΤΕΓΟΣ

 

                                                    Σε βλέπει με απάθεια.
                                                    Δε θέλει τη συμπάθεια.

                                                  ΄Αλλον κόσμο ατενίζει.
                                                  ΄Όμως, σε προβληματίζει.

                                                    Απ’ τη ζωή ηττήθηκε.
                                                    Απ’ όλα παραιτήθηκε.

                                                    Κουβαλάει την κατάρα.
                                                    Είναι από άλλη φάρα.

                                                    Περιφρονούσε τα πάντα.
                                                  ΄Ετσι, βρέθηκε στην πάντα.

                                                    Επέρασε πολύς χρόνος
                                                    για να τον κυριεύσει ο πόνος.

                                                    Δεν θέλησε ν’ αποφύγει,
                                                    απ’ το χάος να ξεφύγει.

                                                   ΄Εδιωχνε τις ευκαιρίες.
                                                   ΄Εχει πολλές αμαρτίες.

                                                   ΄Ηξερε. Μετά τη στροφή,
                                                    βρισκόταν η καταστροφή.

                                                    Κείνος όμως το δικό του.
                                                    Το μακρύ και το κοντό του.

                                                    Ποτέ δεν έκανε καλό.
                                                   ΄Ητανε άρρωστο μυαλό.

                                                    Κυριευμένος απ’ τα πάθη,
                                                   Έκανε  τα ίδια λάθη.

                                                    Στον κόσμο του ζεί ο τρελλός.
                                                    Σαν πρόβατο απολωλός.

                                                    Σε πειρασμό μη σε βάζει.
                                                    Τέτοιος τύπος δεν αλλάζει.

                                                    Τον κατάστρεψε το μένος.
                                                    Είναι καταδικασμένος!….

                                                         Παξοί, Αύγουστος 2004
                                                          Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                             Παξινός Ποιητής

ΔΙΑΠΛΟΚΗ


 

ΤΩ  ΚΑΙΡΩ  ΕΚΕΙΝΩ  ΟΙ  ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ  ΕΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΑΝ…….          

                                       91.   ΔΙΑΠΛΟΚΗ

                                             Διαπλοκή !
                                             Βρέθηκαν  όλοι
                                             σε  εμπλοκή.

                                             Τί  είναι  τούτο;
                                             Καινούργιο  φρούτο;
                                             Πότε  θα  δείς;

                                             Γίναμε  μύλος.
                                             Σε  κάθε  πόστο
                                             καί  ένας  φίλος.
                                          
                                             Τον  λένε  Σύμβουλο.
                                             Χωρίς  προσόντα
                                             έχει  τα  φόντα.

                                            Πολύ φιλότιμο.
                                           ΄Ολοι  τους  κόπτονται
                                             γιά  το  λαό.

                                             Γέμισε  η  τσέπη τους.
                                             Κλοπές.  Απάτες.
                                             Kάνουνε  πλάτες,

                                             με  τη  Διαφάνεια
                                             εις  την  Αφάνεια.
                                             Αμάν! Ουράνια!…

                                             Χοντρά  μας  κλέβουν.
                                             Μας  έχουν  πρήξει.
                                            ΄Εχουμε  φρίξει.

                                             Πάνω  στο  μνήμα  μας
                                             αυτοί  χορεύουν.
                                             Και  τους  πιστεύουν ! 

                                            ΄Εγινε  μόδα
                                             να  ξευτιλίζεται,
                                             αυτή  η  Χώρα……….

                                                     Πειραιάς, Οκτώβριος 2004.
                                                         Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                             Παξινός Ποιητής

ΟΛΕΘΡΙΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ




90.  ΟΛΕΘΡΙΟΣ  ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

Σε  σέβομαι.  Σε  αγαπώ !
Σιγά - σιγά  να  κυριαρχήσω  στη  ζωή  σου,
μέχρι  να  κυριεύσω  την  ψυχή  σου.

Αφάνταστα  Σε  εκτιμώ !
Να  κτίσουμε  εμείς  μαζί  σχέση  εμπιστοσύνης,
δικό μου  υποχείριο  σιγά  σιγά  να  γίνεις.

Θάμαι  ο  καλός  φίλος  σου.  Αλλά  σε  κάθε  βήμα,
θά  σε  πιέζω  ασφυκτικά.  Θά  'σαι  δικό  μου  θύμα !

Αφού  πλέον  δε  θα  μπορείς  καθόλου  ν'  αντιδράσεις,
τότε  θα  είν'  η  ώρα  σου  στο  διάολο  να  φθάσεις.

Με  το  δικό  μου τρόπο  εγώ  θα  ορίζω  τη  ζωή  σου,
να  μην  μπορεί  άλλος κανείς  άκρη  να  βρεί  μαζί  σου.

Θα  ζείς  μέσα  σε  κόλαση  άθλιας  απελπισίας,
πιστεύοντας  πως  είμαι  γώ   μοναδικός  Μεσίας.

Αγάπες  με  Εκτίμηση.  Σχέσεις  Εμπιστοσύνης.
Με  ψεύτικα  χαμόγελα  καί  λόγια  καλωσύνης.

Αυτό  το  σκληρό  βάσανο  είναι  πικρή  παιδεία
που  εγκλωβίζει  τη  ζωή.  Απάτη  καί  αηδία.

Σού  τάζουνε,  σού  δίνουνε  αγάπη  με  το  γάντι
γιά  να  μπορούνε  εύκολα  να  σου  βγάζουν  τό   μάτι.

Ενέσεις  είναι  όλα  αυτά  γιά  συνεταιρισμό.
Δουλειά  είναι  ή Έρωτας,  πάς  γιά  αφανισμό.

Τ'  αποκορύφωμα  θα  δείς  αν  είναι  εργοδότης.
Φίλος  ποτέ  δεν  πιάνεται.  Είν'  απαρχής  προδότης.

Πρέπει  νά  βρείς  τη  δύναμη   να  διώξεις   την  κατάρα,
αλλιώς  η  ίδια  σου  η ζωή  δεν  θ'  αξίζει  πεντάρα.

Πειραιάς, Ιούλιος 2004.
Γεώργιος  Βελλιανίτης
 Παξινός Ποιητής

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ



           

   
89.  Ο  ΠΡΟΕΔΡΟΣ


Πρόεδρος  δώ,  Πρόεδρος  κεί,
Πρόεδρος  παραπέρα,
τινάξανε  οι  Πρόεδροι
τα  πάντα  στον  αέρα.

Μεγάλη  γκρίνια  ακούγεται.
Φαγώματα,  βαβούρα,
μαλλιά  κουβάρια  γίνονται
καί  φαίνετ' η  σαβούρα.

Πολλοί  κοκόροι  διαλαλούν
ότι  θα  ξημερώσει.
΄Οταν  δούμε  πως  μας  πουλούν
μας  έχει  πιά  σηκώσει.

΄Οσοι  παίρνουνε  μιά  θέση
μας  τρελλαίνουνε  στο  φέσι.
΄Οταν  κάποτε  τους  ψάλλεις
διαμαρτύρονται  πως  σφάλλεις.

Πολλοί λένε  πές  τα,  πές  τα  !
κι  άλλοι  σου  ζητούν  τα  ρέστα.
Πού  υπάρχει  σοβαρότης,
να  σωθεί  η  ανθρωπότης;

   Θα  μας  σώσει  ο  Δεσπότης !..

Πειραιάς, Φεβρουάριος 2004.
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής


ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ





88.  ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ 

Χριστούληδες, Παναγίτσες,
δυό  ευρώ  οι  εικονίτσες.
Φθάσατε  στο  παρά  πέντε.
΄Αστην  αυτήν.΄Εχει   πέντε.

Δεν  κάνουμε  μείς   απάτη.
Αλλοιώς  να  μας  βγεί  το  μάτι.
Τον  κόσμο  τον  σεβόμαστε.
Κανέναν  δε  φοβόμαστε.

Εμείς..,  κάνουμε  κουμάντο.
Τους  έχουμε  από  κάτω.
Δίνουμε  σε  όλα  λύση
με   πολύ  ωραία   κρίση.

Είμαστε  τα  καλά  παιδιά.
Τύφλα  να  έχει  η  παπαδιά.
Είμαστε  καί   παλληκάρια.
Αυτή, δε  θα  φάει  ψάρια.

Τί τους  έχει   πιάσει  όλους,
να  μιλάνε  γιά  διαόλους.
΄Ολα  τρέχουνε  ρολόϊ.
Τί  τους  πιάνει  μοιρολόϊ.

Μας  κάνανε  αρμόδιους.
Τώρα  μας   λέν'  πλανώδιους.
Αφού  θέλουν  τσατσιλίκια,
να  υπομένουνε  τσιφλίκια.

Γιατί  επί  τόσα  χρόνια,
δέχονται  να  είναι  πιόνια;
Δεν  τους  πείραξε  ο  χρόνος;
Τώρα  τους  έπιασ' ο πόνος;

΄Ολα  τάτσι,  μίτσι,  κότσι.
΄Η  με  ζάρι  ή  με  κότσι,
εμείς  παίζουμε  μπαρμπούτι.
΄Ας  γίνουν  όλα  μπαρούτι.

Διαστρεβλώνουμε  τα  πάντα.
Τους  στριμώχνουμε  στην   πάντα.
Τώρα  είδαν  πως  το  δίκιο
θέλει  υλικό  αντρίκιο;

Να  μη  σου  τύχει  να  πλέξεις.
Μη  θαρρείς  πως  θα  ξεμπλέξεις.
Οι  άλλοι  θα  βγούνε   λάδι.
  Θα  σε  φάει  το  σκοτάδι !..
                                                               
                                                             Πειραιάς, Δεκέμβριος 2003.
                                                                   Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                                       Παξινός Ποιητής

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ !



           

                            (((ΕΛΕΗΣΟΝ    ΗΜΑΣ  Ο  ΘΕΟΣ...)))

         {ΒΑΡΑΤΕ  ΜΕ  ΚΙ   ΑΣ  ΚΛΑΙΩ,   ΚΤΥΠΑΤΕ  ΚΙ  ΑΣ  ΠΟΝΩ}

              
                                   87.  Ο  ΘΕΟΣ  ΜΑΖΙ  ΣΟΥ  ! ....

                                 ΄Εχεις  μπάρμπα  στην  Κορώνη;
                                  Τότε  η  τσέπη  σου  φουσκώνει.
                                  Είσαι  μάγκας.   Βγαίνεις  λάδι.
                                 ΄Αλλους  τρώει  το  σκοτάδι.

                                  Αυτό  θα  πεί  νάχεις  πλάτες.
                                  Νά  'σαι  μέσα  στις  απάτες.
                                  Κανένας   δε  θά  σε  πιάσει.
                                  Τα  μούτρα  του  θα  τα  σπάσει.

                                 ΄Οταν  ρίξεις  κάποια  φράγκα,
                                  Σε  κάνουνε  όλοι  μάγκα.
                                 ΄Οπως  θέλεις  αλωνίζεις.
                                  Όποιον  θέλεις  κανονίζεις.

                                  Ζούμε  σε  τέτοια   εποχή
                                  που  κυριαρχεί  η  Ανοχή.
                                  Ανεξέλεγκτη   μανία
                                  θερίζει  την  Κοινωνία.

                                  Σκέφθηκες  εσύ  αλήθεια
                                  πού  να  ζητήσεις  βοήθεια,
                                  όταν  δείς  κάποιον  αλήτη
                                  να  σου  γκρεμίζει  το  σπίτι;

                                 ΄Οταν  χάνονται  δικοί  σου,
                                  κινδυνεύει  το  παιδί  σου,
                                  Θα  απευθυνθείς  σε  άλλους;
                                  Θα  προσφύγεις  στους  μεγάλους;

                                  Τότε  να  μην  ανησυχείς.
                                  Είσαι  από  τους  ευτυχείς.
                                  Πέσε  ήσυχα.   Κοιμήσου.
                                  Γειά  σου.  Ο  Θεός  μαζί  σου !.....


                                                  Πειραιάς, Δεκέμβριος 2003.
                                                        Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                              Παξινός Ποιητής

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθηκη ιστολογιου