ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.
ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΜΠΡΟΣ! ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ. ΄Εστι Δίκης Οφθαλμός...

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

AΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ


                                 ΚΑΝΕ Ο,ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΩ. ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ Ο,ΤΙ ΚΑΝΩ.                    
    
                                                119. AΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

                                                        Τα πάνω κάτω έρχονται.
                                                        Όλα είναι μαύρο χάλι.
                                                        Βλέπεις πιά όλα τα τρελά.
                                                        Σου φεύγει το κεφάλι.

                                                       ΄Ο,τι είναι σήμερα σωστό,
                                                        εχθές ήτανε λάθος.
                                                        Τώρα εσύ καθάρισε
                                                        και μέτρησε το βάθος.

Ο ΒΑΓΓΕΛΑΣ





                                                       118.  Ο ΒΑΓΓΕΛΑΣ
                                                   Το Βαγγέλα τον πήρανε
                                                   εσώγαμπρο για ράτσα
                                                   κι αυτός κοπροσκυλιάζει
                                                   μέρα νύχτα στην πιάτσα.

                                                   Πεθερικά και κόρη
                                                   δουλεύουνε με ζόρι
                                                   τους έκανε ο Βαγγέλας
                                                   να τρέχουνε παπόρι.

                                                   Πολύ προσέχουν το γαμπρό.
                                                   Τον έχουνε καμάρι.

ΟΜΗΡΟΙ TΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ





                                                             ΠΟΤΕ ΣΟΥ ΝΑ ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΕΙΣ 
                                                            ΠΩΣ ΔΕΝ ΣΕ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΝΕΙΣ  

                                                         117.  ΟΜΗΡΟΙ   TΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ

                                                            ΄Ερχεται δυστυχώς εκείνη η εποχή
                                                             Η στάσιμη, η άχρηστη, η σκοτεινή.
                                                             Φέρνει μαζί της μύριες  δυσκολίες
                                                             πολύ σκληρές για όλους εμπειρίες.

                                                             Δεν υπάρχει χειρότερο για κείνους
                                                             που βλέπουν από πρώτα τους κινδύνους 
                                                             μα δεν μπορούν να αντιδράσουν, να ελιχθούν,
                                                             να ξεφύγουν, να ξεγλυστρίσουν, να σωθούν.

                                                             Ενώ είναι όμηροι μέσ’ στην κακομοιριά,
                                                             δε βρίσκουν πουθενά τη σιγουριά.
                                                             Δεν είναι εύκολο να πάρουν θέσεις
                                                             χωρίς τη δύναμη. Χωρίς προϋποθέσεις.

                                                            ΄Ερχονται  τα  κυνηγητά, οι διωγμοί,
                                                             από  παντού  ακούγονται τριγμοί.
                                                             Μία κατάσταση αρρωστημένη.
                                                             Ο κάθε άτυχος την υπομένει.
                                                             
                                                             Τα όνειρά τους μένουνε  στο ράφι.
                                                             Προσπάθειες που πηγαίνουνε στράφι.
                                                             Μένουνε πίσω  αυτοί.  Δεν προοδεύουν.
                                                            ΄Ισια προς την καταστροφή οδεύουν.

                                                             Kανείς δεν εξετάζει ποιοι δε φταίνε.
                                                             Αθώοι άνθρωποι χωρίς να φταίξουν κλαίνε.
                                                            ΄Αδικα το πληρώνουνε το τίμημα.
                                                             Πολύ σκληρά το δέχονται το κτύπημα.
                                                             
                                                             Η καλαμιά μέσ’ στον κάμπο λυγίζει,
                                                             ενώ ο αέρας γύρω της σφυρίζει.
                                                             Αν δεν λυγίσει θα τηνε τσακίσει.
                                                             Θε να χαθεί μέσα στην άγρια φύση.
                                                             
                                                             Θάρθει στιγμή που θα περάσει η μπόρα.
                                                             Τίποτα δεν μπορούν να κάνουν τώρα.
                                                            ΄Ο,τι κιάν πρόβλεψαν δεν έχει αξία. 
                                                             Πώς θα αντέξουν έχει σημασία.
                                                              
        
                                                                                Πειραιάς, Οκτώβριος 2008
                                                                                     Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                                                        Παξινός Ποιητής


O AYTOXEIΡ





                                             Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ. 
                            ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΕΙ, ΣΚΟΤΩΝΕΙ.

                                                 AΠΟΓΝΩΣΗΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

                                                          116.  O AYTOXEIΡ
                                                                
                                                       Όταν φουντώνει  η Ψυχή,
                                                       χάνεται ο Ουρανός κι η Γή.
                                                       Όλα του φαίνονται θολά.
                                                       Τον πνίγει ο πόνος για καλά.

                                                        Πολύ χρόνο υπομένει.
                                                        Να συνέλθει περιμένει.
                                                        Δέχεται καταπίεση.
                                                        Λειτουργεί υπό πίεση.

                                                        Πολλοί δείχνουνε αντοχές.
                                                        Αλλά όποιος έχει αρχές
                                                        δεν  μπορεί να συμβιβασθεί.
                                                        Την αδικία να δεχθεί.

TO ΦΥΛΑΧΤΟ



                                                   115.  TO   ΦΥΛΑΧΤΟ

                                                ΄Εστειλα δώρο  στη γιορτή σου
                                                        μ’ ένα κρυμμένο φυλαχτό.
                                                        Να σε φυλάει όπου νάσαι.
                                                        Ψυχούλα μου σε αγαπώ.

                                                        Χρόνια Πολλά κρυφή μου αγάπη.
                                                        Στις σκέψεις σου θα είμαι γώ.
                                                        Σε αγκαλιάζω στα όνειρά μου.
                                                        Σου ψιθυρίζω σ’ αγαπώ.

                                                        Το όμορφο το μυστικό μας
                                                        είν’ το δικό μας φυλαχτό.
                                                        Χρόνια Πολλά γλυκειά μου αγάπη.
                                                        Στα όνειρά μου σε φιλώ.

                                                        Σε περιμένω νάρθεις πάλι
                                                        στου φεγγαριού την αγκαλιά.
                                                        Τα φλογισμένα σου τα χείλη
                                                        να στα δροσίσω με φιλιά.

                                                       ΄Εστειλα δώρο στη γιορτή σου
                                                        μ’ ένα κρυμμένο φυλαχτό.
                                                        Καρδούλα μου, σε αγαπώ !….

                                                                 Παξοί, Σεπτέβριος 2008
                                                                    Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                                       Παξινός Ποιητής

O ΠOYΣΤΑΡΑΣ


                                           114. O  Πουστάρας

                                                  Το παιδί πέτυχε διάνα.
                                                  Είχε μια ωραία μάννα.
                                                  Του καν’ όλα τα χατήρια. 
                                                 ΄Ηταν για τα πανηγύρια.

                                                  Κτυπούσε τα’ λλα τα  παιδιά.
                                                 ΄Εκανε  κάθε ζαβολιά.
                                                  Εγελούσε σαν  περνούσαν.
                                                 ΄Ελεγε πως τον κτυπούσαν.
                                                  
                                                  Εκλαιγόταν στη μαμά του.
                                                  Aυτή δεν ήταν κοντά του.
                                                 ΄Ετρεχε να τα μαλώσει
                                                  τον πουστάκο της να σώσει.

                                                  Αδιάφορος ο πατέρας.
                                                  Είχε μια γυναίκα τέρας.
                                                  Τούχε πάρει τον αέρα.
                                                  Tον είχε κάνει  πιά πέρα.

                                                 ΄Οσο μεγάλων’ ο μικρός,
                                                   γινόταν απαιτητικός.
                                                 ΄Αρχισε να θέλει φράγκα.
                                                  Επαρίστανε το μάγκα.

ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ



     (Το μοναστήρι νάν’ καλά και καλογέροι  υπάρχουν)                                     

        ΟΤΑΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΟΥΓΚΙ ΜΟΥ, ΟΛ’ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΕΊΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ


                           ΦΙΛΟΙ ΚΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥΓΚΙ ΜΑΣ ΧΩΡΙΑ

                                         ΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΠΑΣΣΑΡΟΥΝ…
                                 113. ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ

                                             Οι απατεώνες τάζουν.
                                             Ποτέ τους δεν σου αρνούνται.
                                             Δεν σε απογοητεύουν.
                                             Να σε δέσουνε γυρεύουν.

                                             Μοιράζουνε καλωσύνη.
                                             Δίνουν ψεύτικες ελπίδες.
                                             Μα όταν κάνουν τη δουλειά τους
                                             πού σε είδαν πού τους είδες.

                                             Όταν έχει το πουγκί σου
                                           ΄Ολ’ οι φίλοι είναι δικοί σου.
                                           ΄Οποιος δίνει ή προσφέρει
                                             κάποιος θα του τηνε φέρει.

Ο ΑΡΠΑΓΜΕΝΟΣ



TO  ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

112. Ο ΑΡΠΑΓΜΕΝΟΣ

Η μηχανή έχει αρπάξει.
Ο τύπος θα μας τραντάξει.
Mα δεν το καταλαβαίνει.
Κάποια βοήθεια θέλει.

Θέλει όπως σκέπτεται αυτός
να σκέπτονται όλ’ οι άλλοι.
Παρεξηγείται ο κουτός.
Σου  πρήζει το κεφάλι.

Σαν βρίσκει ένα πάτημα
τότε αρχίζει τον ψαλμό.
Βλέπει τα πάντα αλλιώτικα
και σου αλλάζει τον παλμό.

EYΣΕΒΕΙΣ ΠΟΘΟΙ



                                                        111. EYΣΕΒΕΙΣ  ΠΟΘΟΙ
                          
                          ΕΜΑΘΑ ΚΑΙ ΒΕΛΟΝΙΑΖΩ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΩ ΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΜΟΥ

                            Ο ΗΜΙΜΑΘΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠ’ ΤΟΝ ΑΜΑΘΗ

                                                                  

                                                                  Όταν θα βάλεις

                                                                   ψηλά τον πήχυ,
                                                                   κάτι στραβό
                                                                   να σου πετύχει,
                                                                   εβούλιαξες.

                                                                   Πλεονεξία
                                                                   με συγκυρίες,
                                                                   υψηλοί στόχοι
                                                                   με φαντασίες,
                                                                   εξαπατούν.

                                                                   Οι λεπτομέρειες
                                                                   που δεν γνωρίζεις
                                                                   και τα κριτήρια
                                                                   που εσύ νομίζεις,
                                                                   θα συγκρουσθούν.

                                                                   Θα αποτύχεις.
                                                                   Κακό θα κάνεις.
                                                                   Την Οικογένεια
                                                                   θα την τρελάνεις.
                                                                   Και θα στα πούν.

                                                                   Οι συγγενείς σου
                                                                   είναι  εχθροί σου. 
                                                                   Αυτ’ είναι έξω
                                                                   από το σπίτι σου
                                                                   κάθε βράδυ.

                                                                   Καθένας θέλει
                                                                   να σε πλανέψει.
                                                                  ΄Ολο το σπίτι σου
                                                                   θέλει να ρίξει
                                                                   στο σκοτάδι.

                                                                   Χωρίς ευθύνη
                                                                   έχει το θράσος
                                                                   να κατευθύνει.
                                                                  ΄Εχουνε ζήλεια. 
                                                                  ΄Εχουν πάθος.

                                                                  Όταν δεν ξέρεις
                                                                   μην  υπερβάλλεις.
                                                                   Θα υποφέρεις.
                                                                   Μην αναβάλλεις.
                                                                   Ψάξε να βρείς.
                                                                                                                                                                                                         Ζήτα  τη γνώμη                                                      
                                                                   των ειδικών.
                                                                  ΄Οχι προσώπων
                                                                   απλώς φιλικών.
                                                                   Είναι λάθος. 
                                                                   
                                                                     Με άλλων σκέψεις
                                                                    σαν αποτύχεις
                                                                    από κανέναν
                                                                    ποτέ δεν θάχεις
                                                                    εκτίμηση.

                                                                     Ζύγιζε πάντα
                                                                     τη δύναμή σου.
                                                                     Γιατί η ευθύνη
                                                                     είναι δική σου.
                                                                     Ψάξε να βρείς,

                                                                     τη συγκατάθεση
.                                                                    απ’ τους δικούς σου.
                                                                     Αυτούς που κλείνει
                                                                     νύχτα η  πόρτα σου.
                                                                     Συνεννοήσου.

                                                                     Πάντα μαζί τους
                                                                     παίρνε αποφάσεις.
                                                                     Σε  κάθε κίνδυνο
                                                                     να μην τους βάζεις.
                                                                     Τούτο θυμίσου:

                                                                      Δεν δικαιούσαι
                                                                      να αλωνίζεις,
                                                                      να παίρνεις δρόμο
                                                                      και  να θερίζεις,
                                                                      αλόγιστα.

                                                                       Δεν είσαι μόνος.
                                                                      Την Οικογένεια
                                                                       αν δεν ακούσεις,
                                                                       θα έρθει ο πόνος.
                                                                       Αυθαίρετα,
                                                                       μην ενεργήσεις.
                                                                      
                                                                       Γιατί στο τέλος
                                                                       ένα είσαι σίγουρο.
                                                                       Θα μαρτυρήσεις.  
                                                                       Αλύπητα.

                                                                     Πειραιάς, Απρίλιος 2008
                                                                       Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                                         Παξινός Ποιητής
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθηκη ιστολογιου