΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΞΕΦΥΓΕΙ. ΑΓΡΙΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ.

 Άγριο περιστατικό μεταξύ ανηλίκων στην Κηφισιά: Θηλυκή συμμορία επιτέθηκε χωρίς αιτία σε δύο 14χρονες.
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ



                 12.  ΩΡΑΙΑ   ΚΟΙΝΩΝΙΑ !
 
                                Είναι  η  ζωή  μας  ένα  κρίμα.
                                Είν'  ένας  αγώνας  γιά  το  χρήμα.
                                Ψάχνομε  να  βρούμε  την  ψευτιά
                                να  γεμίσει  η  άδεια  μας  καρδιά.
 
                                Δεν  υπάρχει  σήμερα  Αξία.
                                Δεν  υπάρχει  πλέον  η  Ντροπή.
                                Αυτές  έχουν  πάθει  ασφυξία
                                μέσ'  στην  εποχή  μας  την  αισχρή.
 
                                Σε  κοιτάζουνε  με  ειρωνία
                                έτσι  και  μιλάς  γιά   Ηθική.
                                Παντού  κυριαρχεί  η  καχυποψία.
                                Να !  Ποιά  είν΄ η  Ωραία  Κοινωνία (!)
 
                                                      Αθήνα, Φεβρουάριος 1973                                
                                                          Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                             Παξινός Ποιητής


                             1O.  EKTOΣ  ΕΛΕΓΧΟΥ
.
        Αναβρασμός!  Μέσ'  στην  ψυχή  μας,  μέσ'  στη  ζωή  μας.
        Αμηχανία!  Ποιά  η  επόμενη,  η  κίνησή  μας.
 
        Υπάρχει ένταση.΄Ως  καί  στο  σπίτι  μας.  Γιά  μίλησέ  μου.
        Ποιό  είναι  το  σήμερα.  Ποιό  θάναι τ'  αύριο.  Απάντησέ μου.
 
        Τί  βλέπεις  γύρω  σου.  Παντού  συντρίμια,  όλο  ναυάγια.
        Λίγοι  το  βλέπουνε. ' Ολοι  τα  δέχονται,  ωραία  κι  άγια.
 
        Απατεώνες,  σε  κάθε  βήμα  σου,  δίνουν  καί  παίρνουν.
        Καταστροφή!  Με  το  χαμόγελο,  τη  φρίκη  σπέρνουν.
 
        Ναρκωτικά!  Αυτό  το  βάσανο,  θάνατο  φέρνει.
        Ψυχές  αφύλακτες.  Σαν  καλαμιά,  ο  αέρας  δέρνει.
 
        Τίποτα  όρθιο!  Δεν  έχει  μείνει  πέτρα  στην  πέτρα.
        Κανείς  δεν  έβλεπε,  πώς  χρειαζότανε,  να  πάρει  μέτρα.
 
        Μέτρα  στο  σπίτι  του,  στον  εαυτό  του,  στην  Κοινωνία.
       'Οπου  χρειάζοταν,  νάχε  τον  έλεγχο  καί  τα  ηνία.
 
        Παντού  ληστεύουνε.  Μέσ'  στη  ζωή  μας  μπήκαν  οι  κλέφτες.
        Θεό  δεν  έχουνε.  Μικροί  -  μεγάλοι,  γίνανε  ψεύτες.
 
       ΄Ολοι  μπερδεύτηκαν.  Σα  να  συνέβαιναν,  σ'  άλλον  πλανήτη.
        Ήταν  θεόστραβοι.  Ούτε  που  έβλεπαν  πέρ'  απ'  τη  μύτη.
 
        Βλέπαν  το  πρόβλημα.  Μικρό  ή  μεγάλο,  στο  άρπα  -  κόλλα.
        Το  γυροφέρνανε.  Να  λυθεί  μόνο  του.  Φάγαμε  φόλα.
 
        Θέλανε  πρόοδο.  Κόπτονταν  όλοι  τους  γιά  επιτυχία.
        Ζούσαν  στον  κόσμο  τους. Κι  έτσι  μας  φέρανε  τη  δυστυχία.
 
        Τα  ήθη  χάθηκαν.  Αυτός  ο  πλούτος,  πέρ'  απ'  το  χρήμα.
        Είτε  το  θέλησαν,  είτε  αδιαφόρησαν,  μεγάλο  κρίμα.
 
        Παντού  ερείπια.  Μπροστά  σου  πίσω  σου,  όπου  γυρίσεις.
        Αφού  είναι  σίγουρο.  Πως  ό,τι  σπείρεις,  θε  να  θερίσεις.
 
                                                Πειραιάς,  Μάρτιος  1998
                                                  Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                     Παξινός Ποιητής


(Tω  καιρώ εκείνω, είπεν ο  παπαδοδάσκαλος  του  Δημοτικού στο φτωχό μαθητή  του:  Εσένα    ο  πατέρας  σου  είναι  εργάτης.  Πρέπει  να  γίνεις  και  σύ  εργάτης. Τον  χλεύαζε,  απαξιώνοντάς  τον,  επιβραβεύοντας τα  παιδιά  φίλων  του  και  προυχόντων. Το  παιδί  απογοητευμένο  όσο  προκατειλημμένο,  δεν  προχώρησε.  ΄Εγινε εργάτης.  Τότε δε, οι  γονείς  έλεγον. Βάρα  δάσκαλε  το  παιδί  μου  να  γίνει  καλός  άνθρωπος.  Οι  δάσκαλοι  της  εποχής, κτυπούσαν  με  το  παραμικρό  δέρνοντας  αλύπητα  τα  μικρά,  αθώα,  φτωχά  παιδιά !!).
 
                                       18.  ΠΑΤΡΟΣ   ΑΛΙΕΩΣ
                                            (ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ)
 
                                           Τότε ήταν παιδί μικρό.
                                           Επήγε στο Δημοτικό.
                                           Το  γέλιο φαίνοταν πικρό.
                                           Επήρε   το  ενδεικτικό.
 
                                           Η Ελλάδα είχε Βασιλέα.
                                           Αυτός πατέρα Αλιέα.
                                           Τον έβλεπαν με μισό μάτι.
                                           Λές  καί  του  κράταγαν γινάτι.
 
                                          Προχώρησε ακόμα πέρα.
                                          Δύσκολα ήταν κάθε μέρα.
                                          Επιφυλακτικοί  οι δασκάλοι.
                                          Η απορία του μεγάλη.
 
                                          Πήρε κι αυτός ένα χαρτί,
                                          Μά πάντα υπήρχε το γιατί.
                                        ΄Εγραφε " Πατρός Αλιέως".
                                          Ο  όρος πιά, δεν ήταν νέος.
 
                                        ΄Ηρθανε,  πέρασαν  τα  χρόνια,
                                          φάνηκαν στα μαλλιά του χιόνια.
                                          Κανείς δεν του έκανε χάρη.
                                          Τώρα το βλέπει με καμάρι.
 
                                          Είναι φορές που τα θυμάται,
                                          σαν  κάποια νύχτα δεν κοιμάται.
                                          Καί νοιώθει περιφρόνηση,
                                          γιά όσους δεν είχαν φρόνηση.
 
                                                      Πειραιάς,  Δεκέμβριος 2001 
                                                        Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                            Παξινός Ποιητής


                                              39. TO  ΠΡΩΤΟ  ΓΡΑΜΜΑ
                         
                                                 Είδα  έξω  κεί  στο  δρόμο
                                                 το  Νίκο  τον ταχυδρόμο
                                               λέγοντας  σε  με  συνάμα:
                                               Κύριε,  έχετ’  ένα  γράμμα.
 
                                              Έρχεται  από  την πόλη
                                               που  ξενητευτήκαν  όλοι.
                                               Τόγραψε  ένα  παιδάκι.
                                               Σας  το  στέλνει  με  φιλάκι.
 
                                               Το πήρα. Του είπα «γειά».
                                               Θα  το  πάω  στη  γιαγιά
                                               γιατί  γράφει   τόνομά  της.
                                               Της  το  στέλνει  η  εγγονιά  της.
 
                                              Έχει  γράμματα  ωραία
                                               τα  ονόματα  παρέα
                                               γραμματόσημα  πολλά
                                               και κλεισμένο  για  καλά.
 
                                               Είν΄ αυτό  το  πρώτο  γράμμα
                                               αλλά  είναι  άλλο  πράμμα.
                                               Τώρα  πάει  στο σχολείο.
                                               Είναι  σκέτο  μεγαλείο !
 
                                                              Πειραιάς,  Ιούνιος  1999                                                                                                Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                     Παξινός Ποιητής 


                                                                54.  ΑΛΛΑΛΟΥΜ
 
                                                          Τάχω  μπλέξει,  τάχω  παίξει
                                                          καί  δεν  ξέρω  τι  να  πώ.
                                                          Τί  να  πώ  καί  τί  να  κάνω.
                                                          Άχ,  δεν  ξέρω  πού  θα  βγώ.
 
                                                          Τώρα  πιά  δεν  βρίσκεις  άκρη
                                                          καί  συγκίνηση  καμμιά.
                                                          Την εψώνισ' ο  κοσμάκης.
                                                          Ούτε  ξέρει  τί  ζητά.
 
                                                           Μην  τα  ψάχνεις  αγαπούλα.
                                                         ΄Ας  τη  βρίσκουμε  εμείς,
                                                           κι  από  την  αναμπουμπούλα,
                                                           θα  ξεφύγουμε.  Θα  δείς.
 
                                                           Ψάχνεις  νάβρεις  ένα  φίλο,
                                                           ξεφυτρώνεται  εχθρός.
                                                           Είσ'  ωραίος,  είσαι  φίνος,
                                                           στο  γυρίζουνε  αλλιώς.
 
                                                           Δε  βαριέσαι,  δεν  πειράζει.
                                                         ΄Ας  περνάει  ο  καιρός.
                                                           Ρόδα  είναι  καί  γυρίζει.
                                                          ΄Εχει  γιά  όλους  ο  Θεός.
 
                                                           Μην  τα  ψάχνεις  αγαπούλα.
                                                         ΄Ας  τη  βρίσκουμε  εμείς,
                                                           κι  από  την  αναμπουμπούλα,
                                                           θα  ξεφύγουμε.  Θα  δείς ! ....
 
                                                                                Πειραιάς, Ιούνιος 1995
                                                                                Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                                   Παξινός Ποιητής

 

Πηγή. pronews.gr
30.10.2022 | 08:34
Newsroom
Άγριο περιστατικό ανηλίκων σημειώθηκε στην Κηφισιά, καθώς μια συμμορία κοριτσιών επιτέθηκε σε δύο 14χρονες χωρίς αιτία.
Τα μέλη της συμμορίας ήταν επτά, ηλικίας από 14 έως 16 ετών, και πιθανόν η αρχηγός τους να είχε μαχαίρι.
Αρχηγός της θηλυκής συμμορίας των ανήλικων κοριτσιών, φέρεται να είμαι μια 15χρονη Αλβανικής καταγωγής, η οποία και ενορχήστρωσε την επίθεση κατά των δυο 14χρονων επινοώντας ασήμαντη αιτία.
Προφασίστηκε ότι η μια εκ των δυο έκανε αρνητικό σχόλιο για το ντύσιμο της ξαδέρφης της. Στη συνέχεια κινήθηκε εναντίον τους με απειλητικές διαθέσεις, παροτρύνοντας να πράξουν το ίδιο και οι υπόλοιπες φίλες της, επτά συνολικά.
Το περιστατικό συνέβη χθες στις 21.00 στη στάση των λεωφορείων, έξω από το κατάστημα Bubble Tale στην Κηφισιά.
Τα θύματα, δυο μαθήτριες της 3ης Γυμνασίου, περίμεναν στη στάση στο ρεύμα καθόδου της λεωφόρου Κηφισίας όταν τις πλησίασαν επτά κοπέλες ηλικίας 14 έως 16 ετών, οι οποίες φορούσαν μαύρα ρούχα.
Οι συγκεκριμένες κοπέλες ισχυρίστηκαν ότι ένα από τα δυο 14χρονα κορίτσια που περίμεναν στη στάση, σχολίασαν αρνητικά το ντύσιμο μιας από την παρέα των επτά.
«Ήταν ψέμα και το χρησιμοποίησαν ως πρόφαση για να κινηθούν απειλητικά εναντίον μας και να προκαλέσουν καυγά» ανέφερε το ένα από τα δυο 14χρονα κορίτσια.
Και πρόσθεσε: «Εμείς καταλάβαμε τι πήγαινε να συμβεί οπότε προσπαθήσαμε να είμαστε ήρεμες και να μην τις εξαγριώσουμε. Προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε ότι ουδέποτε σχολιάσαμε το παραμικρό. Ωστόσο εκείνες άρχισαν να μας βρίζουν.
Μας αποκάλεσαν «πατσαβούρες», «μαλακισμένες» και ότι θα μας « γαμ….» εδώ και και τώρα. Η μια από τις επτά κοπέλες που φαινόταν σα να ήταν ο αρχηγός τους, έκανε κίνηση ότι πάει να βγάλει κάτι από την ζακέτα της, υπονοώντας ότι είχε μαζί της μαχαίρι.
Προσπαθήσαμε να πάρουμε τηλέφωνο τους γονείς μας αλλά συνέχισαν να μας απειλούν. Μάλιστα η φίλη μου, όταν απομακρύνθηκε σε απόσταση μερικών μέτρων από μένα, εκείνες την ακολούθησαν. Άρχισαν να την ψάχνουν ενώ συνέχισαν τις απειλές. Μας απείλησαν να μην ξαναπατήσουμε το πόδι μας στην Κηφισιά».
Όμως το άγριο μπούλινγκ κατά των δυο 14χρονων κοριτσιών συνεχίστηκε. Η φερόμενη ως «αρχηγός» των επτά, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των θυμάτων, έκανε κίνηση ότι μαζεύει τα μαλλιά της, δήθεν ότι προετοιμάζεται να τις χτυπήσει με τις γροθιές της.
«Εμείς δεν μιλήσαμε καν. Είχαμε τρομοκρατηθεί. Με ρώταγε επίμονα από ποια περιοχή είμαι. Δεν της είπαν καν ότι μένω στο Μαρούσι διότι υπάρχει κόντρα με την Κηφισιά. Όταν, δε, της είπα ψέματα ότι μένω στη Κηφισιά για να με αφήσει να φύγω, εκείνη είπε ότι δεν με πιστεύει διότι δεν υπήρχε λόγος να χρησιμοποιήσω το λεωφορείο» καταλήγει η 14χρονη κοπέλα.
Να σημειωθεί ότι όλα τα παραπάνω εκτυλίσσονταν μπροστά στα μάτια δεκάδων περαστικών, ωστόσο ουδείς παρενέβη για να βοηθήσει τα δυο ανυπεράσπιστα ανήλικα κορίτσια .
«Η αστυνομία πρέπει να κάνει την δουλειά της και να βρει αυτά τα κορίτσια που με το έτσι θέλω τρομοκρατούν τα παιδιά μας. Έχω εμπιστοσύνη στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη και στον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας ότι θα το κάνουν», είπε χαρακτηριστικά η κα Χριστίνα Θεοδώρου μητέρα της 14χρονης μαθήτριας.
Πηγή. pronews.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...