ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ. ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ !...
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ, 
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ.

Ραγδαίες εξελίξεις 
ενώ εμείς κοιμόμαστε! 
Μετά τη Σουηδία και τη Φινλανδία, 
η Αυστρία 
διώχνει 50.000 παράνομους μετανάστες.


Πηγή. Ξυπνήστε ρε
Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016 στις 8:50 μ.μ.
Τρία υπουργεία, με την υποστήριξη του Καγκελάριου και του αντικαγκελαρίου εργάστηκαν εμπιστευτικά σε ένα κυβερνητικό σχέδιο:
Μέχρι το τέλος του 2019 θα πρέπει να εγκαταλείψουν την Αυστρία, 50.000 αιτούντες άσυλο.
Στο πακέτο περιέχονται, όπως σημειώνει το αυστριακό δημοσίευμα, άμεση έκδοση απελάσεων και απομάκρυνση των μεταναστών με πτήσεις τσάρτερ και στρατιωτικά αεροσκάφη, θα δοθεί ακόμη, ένα σύστημα φθηνών εισητηρίων προκειμένου να φύγουν γρήγορα και οικονομικά.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το μέτρο έρχεται μετά την απόφαση της Σουηδίας, να εκδιώξει περί τους 80 χιλιάδες μετανάστες που αιτούνται άσυλο.
«Η πρεσβεία της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης της Βιέννης για την Ευρώπη και τις χώρες της Βόρειας Αφρικής είναι σαφής: Όπως η κυβέρνηση της Σουηδίας θα στείλει στις πατρίδες τους 80 χιλιάδες αιτούντες άσυλο, τώρα αυτό θα κάνει και η Αυστρία.- υπάρχουν πάρα πολλοί αιτούντες άσυλο στη χώρα, δεν υπάρχει καμία ελπίδα για αυτούς να λάβουν μια θετική απόφαση για άσυλο», σημειώνεται χαρακτηριστικά.
Ένα από τα μέτρα που θα ακολουθήσει η Αυστρία είναι:
«Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση θα ξεκινήσει μια εντατική εκστρατεία ενημέρωσης στα μέσα μαζικής ενημέρωσης στις χώρες προέλευσης των αιτούντων άσυλο, καθώς και σε όλα τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης με αξιόπιστη παρουσίαση των ευρωπαϊκών κανόνων για τη μετανάστευση, σε πλατφόρμες όπως είναι το Facebook».
echedoros-a.gr & Ξυπνήστε ρε

KATAΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΥΘΥΝΩΝ

ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟ ΕΥΘΥΝΩΝ 
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΛΛΟΝ

           
                  ((TO  ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ  ΑΙΣΘΗΜΑ))         
                                                                                                                
                                 181. ΕΣΧΑΤΗ  ΠΡΟΔΟΣΙΑ !

                                        Εμφανίσθηκαν  Μεσίες
                                        που  επέβαλαν  θυσίες
                                        κάνοντας  ανοησίες !

                                        Αραδιάσανε ψέμματα.
                                        Δημιούργησαν θέματα
                                        κι έγιναν  αναθέματα.

                                         Αλλού  ήταν  η  ουσία.
                                         Να  δοθεί  περιουσία,
                                         χωρίς  καμμιά προστασία.

                                         Πληρώνει  ο δύστυχος  λαός.
                                         Θέλει  να  μάθει  τί  και  πώς.
                                         Οργίστηκε  και  ο  Θεός !

                                          Μιλούν  όλοι  για  θηρία
                                          που  με  πολλή  μοχθηρία
                                          μαύρισαν  την  Ιστορία !

                                          Βρέθηκαν σε ομηρία.
                                          Περιμένουν σωτηρία.
                                          Επιθυμούν  τιμωρία.

                                          Γι  αυτούς  έχει  σημασία
                                          η  Δίκη  κάθε  Μεσία,
                                          γιά  ΕΣΧΑΤΗ  ΠΡΟΔΟΣΙΑ !!!

                                                Πειραιάς,  Μάρτιος 2013
                                                    Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                       Παξινός Ποιητής
                                           
                                          
                                               179.  ΙΔΟΥ  Η  ΑΠΟΡΙΑ !!!

                                                   ΄Ολοι  οι  Απατεώνες,
                                                    οι  Προδότες,  τα  Θηρία,
                                                    Έγραψαν Ιστορία !

                                                    Οι  Ανίκανοι, οι  Κλέφτες,
                                                    διέλυσαν  την  Κοινωνία.
                                                   ΄Εγραψαν Ιστορία !

                                                    Οι  Υποκριτές,  Μεγάλοι,
                                                    μας  φορτώσαν μαύρο  χάλι.
                                                    Έγραψαν Ιστορία !

                                                    Και οι Θεματοφύλακες ;
                                                    Κι αυτοί  συμφορά μεγάλη.
                                                   ΄Εγραψαν  Ιστορία !

                                                    Φωνή Λαού, Οργή Θεού !
                                                    Μα όταν αυτό συμβαίνει,
                                                    έρχεται  Τιμωρία  !

                                                    Θεέ, απαθείς τους βλέπεις.
                                                    Πού είναι η Θεία  Δίκη;
                                                    ΙΔΟΥ  Η  ΑΠΟΡΙΑ !.....

                                                           Πειραιάς, Φεβρουάριος 2013
                                                              Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                 Παξινός Ποιητής                                                  
                                                          
triklopodia.gr
Δημοσιεύθηκε 31 Ιανουαρίου 2016 19:07 στην κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ, ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ
Το ότι φτάσαμε στη σημερινή κατάντια, υπάρχουν ευθύνες οι οποίες αν δεν καταλογιστούν, δεν πρόκειται να πάμε παρακάτω, δεν έχουμε μέλλον. Υπάρχουν ευθύνες, τόσο γιατί οδηγηθήκαμε στην κρίση όσο και για τους χειρισμούς της κρίσης.
Εξήλθαμε από τη γερμανική κατοχή, χωρίς
να υπάρξει κανένας καταλογισμός ευθυνών στους συνεργάτες των Γερμανών.
Εξήλθαμε από τη χούντα, χωρίς να υπάρξει κανένας καταλογισμός ευθυνών στους συνεργάτες της χούντας.
Αυτός ο μη καταλογισμός και η συνέχιση στην οικονομική και πολιτική εξουσία των ίδιων υπευθύνων ατόμων και των απογόνων τους, είναι το μεγάλο μας πρόβλημα. Η ατιμωρησία αποθράσυνε τους ίδιους και ταυτόχρονα έδωσε το χειρότερο παράδειγμα για τους επόμενους.
Χωρίς να υπάρξει κάθαρση, θα συνεχίσουμε να χαρακτηριζόμαστε ένας λαός λαμόγιων. Κανείς δεν πρόκειται να μας πάρει στα σοβαρά, ούτε να υπολογίσει ολόκληρο το λαό.
hassapis-peter
triplopodia.gr

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ.

ΚΟΜΒΙΚΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ 
ΤΗΣ ΣΑΟΥΔΙΚΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ
Πολεμικό Συμβούλιο Ρωσίας-Συρίας στην Μόσχα 
- Ρώσος ΥΠΑΜ: 
"Πρέπει να τελειώνουμε 
με τους ισλαμιστές 
γιατί έρχεται μεγάλος πόλεμος"!


Πηγή. pronews.gr
22:03 31/01/2016
του Βασίλη Καπούλα
"Η Ρωσία ανησυχεί σφόδρα ότι σύντομα μπορεί να ξεσπάσει θερμή σύγκρουση στην Μέση Ανατολή με εμπλεκόμενες χώρες την Τουρκία, την Σ.Αραβία και το Ιράν, αν δεν τελειώσει γρήγορα ο πόλεμος με τους ισλαμιστές. Δεν πιστεύουμε ότι οι συνομιλίες στην Γενεύη θα φέρουν αποτέλεσμα".

ΠΑΡΤΕ ΚΟΣΜΕ.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ
 ΚΑΘΕ SU-35S ΜΠΟΡΕΙ 
ΝΑ ΚΑΤΑΡΡΙΨΕΙ ΤΕΣΣΕΡΑ F-16 ΣΕ 3'!
Μήνυμα Ρωσίας σε Τουρκία-ΝΑΤΟ: Mαχητικά Su-35S 
αφίχθησαν στην Συρία - Για πρώτη φορά εκτός ρωσικού εδάφους 
το προηγμένο α/φ - Δείτε εικόνες (vid)











 

                                 (B΄. ΒΡΑΒΕΙΟ Δ.Ε.Ε.Λ. 22-3-2002)

                                      27. ΣΗΜΕΙΑ  ΚΑΙ  ΤΕΡΑΤΑ

                                       Η  δίψα  γιά  κατάκτηση.
                                       Ηθική αγανάκτηση.
                                       Πόνος  το  βράδυ.  Το  πρωί.
                                       Αργός  θάνατος  η  ζωή.

                                       Ακούστηκε  μία  κραυγή,
                                       κάποια  ανέμελη  αυγή.
                                       Ο  όλεθρος  απλώθηκε.
                                       Ο  κόσμος  ξεσηκώθηκε.

                                       Τί  είναι  λάθος.  Τί  σωστό.
                                       Εσύ,  πώς  το  βλέπεις  αυτό.
                                       Τώρα  εδώ,  πώς  φθάσαμε.
                                       Τί  είχαμε,  τί  χάσαμε.

                                       Τί  είναι  κείνο  πού  αξίζει,
                                       σ'  αυτή  τη  Σφαίρα  που  γυρίζει.
                                       Πόσο  μετράνε  οι  αξίες.
                                       Πού  οδηγούνε  οι  θυσίες.

                                      ΄Αρχισε  άσχημη  εποχή.
                                       Να  δούμε  με  ποιά  αντοχή.
                                      ΄Ανθρωποι  δοκιμάζονται.
                                       Τα   πάθη  δεν  δαμάζονται.

                                       Σ'  όλα  της  γής  τα  πέρατα,
                                       Φωτιές,  Καπνοί  καί  Τέρατα.
                                       Η  βία  πάντα  βία  φέρνει.
                                       Μόνο  την  αδικία  σπέρνει.

                                      ΄Επειτ'  απ΄ όλ'  αυτά,   τί  μένει.
                                       Πώς  θα  βρεθεί  η  Οικουμένη.
                                       Ο  άνθρωπος  θα  είναι  ίσος ;
                                       Θα  εξαφανισθεί  το  μίσος ;

                                       Κόσμε,  χαλίνωσε  το  πάθος.
                                       Επήρες  ένα  δρόμο  λάθος.
                                      ΄Εχεις  καθήκον  να  το  δείς,
                                       πριν  γίνεις  στάχτη  καί  χαθείς..........

                                                   Πειραιάς,  Οκτώβριος  2001
                                                     Γεώργιος  Βελλιανίτης

                                                        Παξινός Ποιητής

                                               Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ Δ.Ε.Ε.Λ.  20-03-04

                                            28. ΠΡΟΣ  ΠΑΣΑ  ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

                                                    Πρεσβεύουμε  ισότητα.
                                                    Μάταιη  η  βαρβαρότητα.

                                                    Όλοι  αξίζουν  σεβασμό.
                                                    Δε  βρίσκεται  στο  διχασμό.

                                                    Μιλά  από  παληά  ο  Χρόνος.
                                                    Το  βεβαιώνει  και  ο  Πόνος.

                                                   ΄Οποια  κιάν  είναι  η  αιτία,
                                                    δε  λύνεται  με την  κακία.

                                                    Η  ανθρωπότης  για  να  ζήσει,
                                                    Πρέπει  αυτό  να  σταματήσει.

                                                    Πώς  τη  μετράτε  την  ευθύνη
                                                    Για  τη  ζωή  που  όλο  φθίνει ;

                                                    Το  Θέμα  λάθος  εκτιμάτε.
                                                    Διαπράττετε  μιαν  αμαρτία.

                                                    Δεν  δικαιούσθε  να  ξεχνάτε :
                                                 «΄Ακρα  Δικαιοσύνη, ΄Ακρα  Αδικία».

                                                                         Παξοί  Νοέμβριος 2001
                                                                         Γεώργιος   Βελλιανίτης

                                                                            Παξινός Ποιητής


Πηγή. pronews.gr
12:41 31/01/2016
του Βασίλη Καπούλα
Η ρωσική Αεροπορία μετά τις απειλές της Τουρκίας και την μετάπτωση σε "πορτοκαλί" - ένα βήμα πριν τον πόλεμο - του επιπέδου ετοιμότητας της τουρκικής Αεροπορίας - ανέπτυξε το πλέον προηγμένο σε υπηρεσία αεροσκάφους της, το Su-35S στην Συρία.

ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΚΑΛΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ. ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΥΣ ΒΑΝΑΥΣΟΥΣ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟΥΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΒΑΘΜΙΔΩΝ.

Μπορεί να μην υπάρχει ιερέας 
αλλά ο δάσκαλος στους Αρκιούς 
τίμησε τους Τρεις Ιεράρχες.


(Tω  καιρώ εκείνω, είπεν ο  παπαδοδάσκαλος  του  Δημοτικού στο φτωχό μαθητή  του:  Εσένα    ο  πατέρας  σου  είναι  εργάτης.  Πρέπει  να  γίνεις  και  σύ  εργάτης. Τον  χλεύαζε,  απαξιώνοντάς  τον,  επιβραβεύοντας τα  παιδιά  φίλων  του  και  προυχόντων. Το  παιδί  απογοητευμένο  όσο  προκατειλημμένο,  δεν  προχώρησε.  ΄Εγινε εργάτης.  Τότε δε, οι  γονείς  έλεγον. Βάρα  δάσκαλε  το  παιδί  μου  να  γίνει  καλός  άνθρωπος.  Οι  δάσκαλοι  της  εποχής, κτυπούσαν  με  το  παραμικρό  δέρνοντας  αλύπητα  τα  μικρά,  αθώα,  φτωχά  παιδιά !!).

                                      ((( ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ  ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚHΣ ΕΞΑΡΣΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ)))

                                                             62.   ΡΥΠΑΝΣΗ  ΨΥΧΗΣ

                                                            Βρίσκονται  τα  μικρά  παιδιά
                                                            στης  Κοινωνίας  τα  πυρά.

                                                            Παίρνουν  το  δρόμο  της  ζωής.
                                                            Αμαρτίες  βαρειές,  να  δείς !

                                                            Αρχίζουμε  απ’  τους  γονείς.
                                                            Άχρηστοι  τύποι.  Αδαείς.

                                                            Πάντα  τα  εκμεταλλεύονται.
                                                            Αυτά όμως  δε  λέγονται.

                                                            Τι  να  πείς  για  τους  δασκάλους.
                                                            Κάνουν  τα  παιδιά  ρουφιάνους.

                                                            Βολεύονται  απ’  τις  περιστάσεις              
                                                            και  διαμορφώνουν  καταστάσεις.
                                                            
                                                            Αλλού  κάνουνε  το  φίλο
                                                            και  τα  σπάζουνε  στο  ξύλο.

                                                           ΄Οσα  θέλουν  προωθούνε.
                                                            Τα’ άλλα  μέλλον  δεν  θα δούνε.                                                                                                                                                
                                                            Γονείς,  δασκάλοι  και  λοιποί,                                      
                                                            συνένοχοι  μέσ’  στη  σιωπή.
                                                                           
                                                            Δημιουργούνε  ενοχές,
                                                            να  ελέγχουν   τις  αγνές  ψυχές.

                                                            Tους  τσακίζουν  το  Ηθικό.
                                                            Κεί  δεν  υπάρχει  γιατρικό,

                                                            Την  Ψυχή  τους  ν’  απαλύνει                                     
                                                             για  να  νοιώσουνε  γαλήνη.
                                                                
                                                             Απαιτούνε  το  σεβασμό,
                                                             χωρίς δικαίωμα  σ’αυτό.
                                                                                                                                                                                                                         Ο  σεβασμός  εμπνέεται.
                                                             Ποτέ  δεν  επιβάλλεται.

                                                             Η  δίψα  για  κατάκτηση.
                                                             Ηθική  αγανάκτηση.

                                                             Αντί  να  δείχνουνε  στοργή,
                                                             καλλιεργούνε  την  Οργή !

                                                             Αυτά  σε  μία  εποχή,
                                                             που  βασιλεύει  η  Ανοχή.

                                                             Είν’ ΄Εγκλημα  η  Ανοχή.
                                                             Των  παρατράγουδων  αρχή.

                                                             Είναι  σκέτη  συνεργία.
                                                             Η  Ηθική  Αυτουργία.
                                                                          
                                                             Μα  όταν  ο  ΄Ελεγχος  χαθεί,
                                                             το    χάσμα  είναι  πιά  βαθύ.

                                                             Αυτοί  δείχνουν  τα  βήματα,
                                                             στα  πιο   σκληρά  εγκλήματα.

                                                             Τιμή  σε  κείνα  τα  παιδιά,
                                                             που  έχουνε  καλή  καρδιά !

                                                                            Πειραιάς,  Μάϊος 2002
                                                                            Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                                Παξινός Ποιητής

                                   ΤΟΥ ΚΛΩΤΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ  ΜΠΑΤΣΟΥ

                                      ΒΑΡΑ  ΔΑΣΚΑΛΕ  ΤΟ  ΠΑΙΔΙ  ΜΟΥ
                                       ΝΑ  ΓΙΝΕΙ  ΚΑΛΟΣ  ΑΝΘΡΩΠΟΣ

                                                       133.  ΟΝΕΙΡΑ

                                           Από παιδάκια  μας κτυπούσαν.
                                           Τα  φτωχά  τα  περιφρονούσαν.
                                           Κάθε χαμόγελο  έπαιρναν.
                                           Με  οργή  και  μίσος  έδερναν.

                                          ΄Ηθελαν  δήθεν το  καλό  μας.
                                           Mα βρίσκαμε  το  διάολό  μας.
                                           Αυτοί  έκαναν  το  δικό  τους.
                                           Κοιτάζανε τον εαυτό  τους.

                                           Ως  κι  οι  ανθρώποι οι  δικοί  μας
                                           ήταν  χειρότεροι  εχθροί  μας.
                                           Αλλά εκείνοι  οι  δασκάλοι
                                           ήταν  υποκριτές  μεγάλοι.

                                           Στο  σχολειό  δασκαλοπαπάδες
                                           δημιουργούν πολλούς  μπελάδες.
                                           Με άρρωστη  ψυχολογία
                                           όλοι  το  έπαιζαν  αγία.

                                           Γεμάτα  όνειρα  τα  ράφια.
                                           Σαν  τα  λουλούδια  μέσ’  στ’ αγκάθια.
                                           Πολύ  ήθελα  να  προχωρήσω
                                           όλα  πίσω να  τα  αφήσω.

                                           Όμως  αυτά  σ’ ακολουθούνε.
                                           Δεν  φεύγουν  ό,τι  να  σου  πούνε.
                                           Ψηλά  σηκώνω  τη  Σημαία,
                                           ενώ  υπάρχει  η  Ρομφαία.

                               Μην  κάνεις  όνειρα  σού  λένε.
                               Εδώ  όλ’ οι ανθρώποι  κλαίνε.
                               Εσύ,  πώς  θές  να  προχωρήσεις,
                               απ’  το  σωρό  να  ξεχωρίσεις.

                               Απ’  τις  πολλές ανησυχίες
                               ήρθαν  κάποιες επιτυχίες.
                               Αυτές  στο  βάθος  δεν  μετράνε
                               σαν  σήμερα σε  κυνηγάνε.

                                           Μείναν  τα  όνειρα  στο  ράφι.
                               Κρίμα  οι  πόνοι.  Πήγαν  στράφι.
                               Εγώ,  ακόμα  προχωράω.
                               Θέλω  να  δώ,  ως πού  θα  πάω.

                               Μέσα  στην  άγρια  καταιγίδα,
                               υπάρχει  πάντα  η  Ελπίδα.
                               Τίποτα  δεν  πάει  χαμένο.
                               Γι  αυτό,  ακόμα  περιμένω.

                               Δεν  είναι  η  ζωή μας  άδεια.
                               Παντού,  αφήνομε  σημάδια.
                              ΄Εστω  και  με  μεγάλο  πόνο,
                               αυτά   θα  δείχνουνε  το  δρόμο.

                                             Πειραιάς, Μάϊος 2010
                                             Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                Παξινός Ποιητής 

197. ΒΡΕΙΤΕ ΙΚΑΝΟΥΣ  ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ 

        ΄Ενας φίλος μου  θύμισε
         παλιές  μου  αναμνήσεις.
         Απ τη  μικρή  Πατρίδα  μου
         με  χίλιες  συγκινήσεις.

         Πήγε κι αυτός  κεί  σχολείο.
         Μές  στην  πίκρα  μές στο  κρύο.
         Πέρασ’  απ’ το  κολαστήριο.
         Μας ποτίζαν  δηλητήριο.

         Είπε  για κακούς  δασκάλους
         που  κάνανε  τους  μεγάλους.
         Τότε  για  να  προοδέψεις
         Έπρεπε  αυτούς  ν’ αντέξεις.

          Πορωμένοι απ΄τη  βλακεία
          σπέρνανε  την  αδικία.
          Κοιτούσανε  τους  δικούς  τους.
          Πρόσεχαν τους  εαυτούς  τους.

          Εμείς  επροοδέψαμε.
          Πολλά επαραβλέψαμε.
          Όμως  αυτά  δεν  τα  ξεχνάς.
          Σαν στα  θυμίζουνε  πονάς.

          Τα παιδιά   βοσκού  και  ψαρά
          εβίωναν τη συμφορά.
          Τα τσακίζανε στο ξύλο
          κι  αλλού  έκαναν  το  φίλο.

          Ακόμα κι αν προσπαθούσαν,
          με τη  φτώχεια  τους  γελούσαν.
          Καμμία επιβράβευση.
          Γι άλλα ήταν η βράβευση.

          Για τα  παιδιά των  μεγάλων.
          Είχαν  έναν  Θεό  άλλον.
          Μιάν  άλλη  μεταχείρηση.
          Στημένη  επιχείρηση.

          Μα  ακόμα  και  σήμερα
          Θα  βρείς θηρία  ανήμερα.
          Με  τους  μαθητές  τα  βάζουν.
          Στο ίδιο καζάνι  βράζουν.
         
          Του κακού  μύρια  έπονται.
          Αυτά δεν  επιτρέπονται.
          Βρείτε  υγιείς δασκάλους
          να μην  αδικούνε άλλους.

                               Πειραιάς Μάρτιος 2015
                                 Γεώργιος Βελλιανίτης
                                     Παξινός Ποιητής
    
                                        18.  ΠΑΤΡΟΣ   ΑΛΙΕΩΣ
                                            (ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ)

                                           Τότε ήταν παιδί μικρό.
                                           Επήγε στο Δημοτικό.
                                           Το  γέλιο φαίνοταν πικρό.
                                           Επήρε   το  ενδεικτικό.

                                           Η Ελλάδα είχε Βασιλέα.
                                           Αυτός πατέρα Αλιέα.
                                           Τον έβλεπαν με μισό μάτι.
                                           Λές  καί  του  κράταγαν γινάτι.

                                          Προχώρησε ακόμα πέρα.
                                          Δύσκολα ήταν κάθε μέρα.
                                          Επιφυλακτικοί  οι δασκάλοι.
                                          Η απορία του μεγάλη.

                                          Πήρε κι αυτός ένα χαρτί,
                                          Μά πάντα υπήρχε το γιατί.
                                         ΄Εγραφε " Πατρός Αλιέως".
                                          Ο  όρος πιά, δεν ήταν νέος.

                                         ΄Ηρθανε,  πέρασαν  τα  χρόνια,
                                          φάνηκαν στα μαλλιά του χιόνια.
                                          Κανείς δεν του έκανε χάρη.
                                          Τώρα το βλέπει με καμάρι.

                                          Είναι φορές που τα θυμάται,
                                          σαν  κάποια νύχτα δεν κοιμάται.
                                          Καί νοιώθει περιφρόνηση,
                                          γιά όσους δεν είχαν φρόνηση.

                                                      Πειραιάς,  Δεκέμβριος 2001 
                                                        Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                            Παξινός Ποιητής

Πηγή. pronews.gr
12:3131/01/2016  
Η Ελληνική Παιδεία γιορτάζει σήμερα και ο μαχόμενος δάσκαλος Τάσος Ζιάσκας τιμά το ρόλο του Έλληνα Δασκάλου στους ακριτικούς Αρκιούς.Υπηρετεί την Εθνική μας Παιδεία και θα έπρεπε κάποια στιγμή η Πολιτεία αλλά και η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας να βρεθεί δίπλα σε αυτόν τον δάσκαλο.
Όπως δηλώνει ο ίδιος στη σελίδα του στο facebook  : «Στο νησί μπορεί να μην υπάρχει ιερέας, αλλά εμείς δεν θα μπορούσαμε να μην τιμήσουμε τους Προστάτες της Παιδείας και των Γραμμάτων!!Ευχαριστούμε τους λιγοστούς κατοίκους του νησιού που ήρθαν και παρακολούθησαν τη γιορτή του σχολείου μας για τους Τρεις Ιεράρχες!!»
ΠΗΓΗ & pronews.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...