΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ Ή ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ???

Αντιδραστικός έφηβος;
 Συμβουλές SOS! 






31ος  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΠΟΙΗΣΗΣ  27-4-98
                                   Α΄.  ΕΠΑΙΝΟΣ  Χ.Ο.Ν.

                            25.   ΣΗΜΕΙΑ  ΤΩΝ  ΚΑΙΡΩΝ

               Στο  δρόμο  με  την  κίνηση,  μέσ' στην  ανησυχία,
               με  σκούντησ'  ένας  άνθρωπος. Ιδού  η  δυστυχία !
               Γυρίζω  καλά  να  τον  δώ.  Γιά  κείνον  πέρα  βρέχει.
               Τα  βήματά  του  είναι  βαρειά.  Αντίληψη  δεν  έχει.

               Το  ντύσιμο  νεανικό.  Κάτι  βαρύ  στους  ώμους.
               Σαν  τύπους  που  τους  συναντάς  καθημερνά  στους  δρόμους.
               Φαινότανε  δεκαοκτώ. ΄Ισως  καί  παραπάνω.
               Τον  κοίταξα  στο  πρόσωπο. Τότε είναι  πού  τα  χάνω.

               Το  βλέμμα  έχει  απλανές.  Παράξενα  κοιτάει.
               Τον  τσάκισε  η  κούραση.  Πατάει  δεν  πατάει.
               Ζεί  γιά  καλά  στον  κόσμο  του. Πλανάται  στους  αιθέρες.
               Ποιός  ξέρει  άραγε  γι  αυτόν, πόσες  θα  έρθουν  μέρες !

               Μάννα,  δε  θάρθει  το  παιδί,  χαμόγελο  να  φέρει.
               Το  πήρανε  απ΄ τη  ζωή,  κρατώντας  το  απ΄ το  χέρι.
               Δεν  έχει  πιά  τη  δύναμη,  ούτε  σκοπό  να  ζήσει.
               Μία  ροδόχρωμη  αυγή,  τον  κόσμο  αυτό  θ' αφήσει.

               Πώς  βρέθηκε  στο  χάλι  αυτό,  Μάννα  μην  τα  ρωτάς.
               Δε  λύνει  τέτοια  θέματα  δάσκαλος  καί  παππάς.
               Ούτε  σύ  δεν  κατάφερες  να  δείς  μέσ΄ στην  ψυχή  του.
               Τώρα  όμως  εκατάντησε  να  χάσει  τη  ζωή  του ! ........

                                                   Πειραιάς, Σεπτέμβριος 1995
                                                     Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                         Παξινός Ποιητής

                                                 Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ.
                               ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΕΙ, ΣΚΟΤΩΝΕΙ.

                                                 AΠΟΓΝΩΣΗΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

                                                          116.  O AYTOXEIΡ
                                                               
                                                       Όταν φουντώνει  η Ψυχή,
                                                       χάνεται ο Ουρανός κι η Γή.
                                                       Όλα του φαίνονται θολά.
                                                       Τον πνίγει ο πόνος για καλά.

                                                        Πολύ χρόνο υπομένει.
                                                        Να συνέλθει περιμένει.
                                                        Δέχεται καταπίεση.
                                                        Λειτουργεί υπό πίεση.

                                                        Πολλοί δείχνουνε αντοχές.
                                                        Αλλά όποιος έχει αρχές
                                                        δεν  μπορεί να συμβιβασθεί.
                                                        Την αδικία να δεχθεί.

                                                        Απέχει απ’ τις καταστάσεις
                                                        Που απαιτούν οι περιστάσεις.
                                                        Κλείνεται μέσ’ στον εαυτό του
                                                        και κουβαλάει το Σταυρό του.

                                                        Χάνει την επικοινωνία
                                                        μ’ αυτή τη σάπια κοινωνία.
                                                        Μέσα στο αδιέξοδο
                                                        ψάχνει να βρεί μια έξοδο.

                                                       ΄Όταν την έξοδο δεν βρίσκει
                                                         το ενδιαφέρον αποθνήσκει.
                                                         Μπαίνει στο μάτι του κυκλώνα.
                                                         Μάχεται σ’ άνισον αγώνα.

                                                         Μέσα του γίνεται μια πάλη.
                                                         Ο νούς του πάει στη σκανδάλη.
                                                         Με ένα μπάμ να τελειώσει.
                                                         Κανένας πιά να μην τον σώσει.

                                                         Παντού βλέπει εμπόδια.
                                                         Δεν έχει τα εφόδια
                                                         να τα καταπολεμήσει.
                                                         Απ’ το νού του να τα σβήσει.

                                                         Είναι πολύ ευαίσθητος.
                                                         Δεν μπορεί νάν’ αναίσθητος.
                                                         Το κάθε τι τον κτυπάει.
                                                         Κάτι στην Ψυχή του σπάει.

                                                         Κατανόηση γυρεύει.
                                                         Kατάθλιψη τον παιδεύει.
                                                         Προσδοκά λίγη βοήθεια.
                                                         Νοιώθει βάρος πά’ στα στήθεια.

                                                         Βρίσκεται σε μία φάση,
                                                         που τον έλεγχο έχει χάσει.
                                                         Απ’ τα μάτια τρέχει δάκρυ.
                                                         Δεν μπορεί να βγάλει άκρη.

                                                        ΄Εχει χάσει τον κόσμο του.
                                                         Τώρα πιά είναι μόνος του.
                                                         Κανείς μέσα του δεν βλέπει.
                                                         Δεν γνωρίζει τι δεν πρέπει.

                                                         Ατέλειωτη αγωνία.
                                                        ΄Εχει χάσει τα ηνία.
                                                        ΄Εχει απογοητευθεί.
                                                         Κάθε ελπίδα έχει χαθεί.

                                                         Μα πού είναι οι γονείς του;
                                                         Πού είναι οι συγγενείς του;
                                                         Κανένας δεν τονε βλέπει
                                                         ότι πάλλεται και ρέπει;

                                                         Μα τόσο αδιαφορούνε;
                                                         Να βοηθήσουν δεν μπορούνε;
                                                         Το μυαλό του έχει χάσει.
                                                         Μέχρι πού μπορεί να φθάσει;

                                                         Δεν υπάρχουνε οι φίλοι
                                                         να του πούν κάτι δυό χείλη;
                                                         Δεν τον βλέπουνε θλιμμένο
                                                         να πλανιέται σα χαμένο;

                                                        ΄Όχι  πως δεν τον εννοούν,
                                                         αλλά τον καταπολεμούν.
                                                         Σε μιά κλειστή κοινωνία
                                                         βλέπεις άσχημα σημεία.

                                                         Συνήθως φταίνε οι γονείς.
                                                         Δεν τους ξεστράβωσε κανείς.
                                                         Κάνουνε τους πολύξερους.
                                                         Στο τέλος τους ανήξερους.

                                                         Δεν  προσέχουνε ακόμα
                                                         ότι  πάσχει και το σώμα.
                                                         Χρειάζεται ο ειδικός.
                                                        ΄Ενας ψυχίατρος καλός.

                                                         Πάσχει απ’ την  εμμονή του
                                                         να τελειώσει τη ζωή του.
                                                         Δεν το λέει σε κανένα.
                                                         Τα βλέπει όλα χαμένα.

                                                         Δεν είναι μόνο ο έρωτας.
                                                         Είναι πολλά. Μην τα ρωτάς.
                                                         Δεν είναι λίγες οι φορές
                                                         που έρχονται καταστροφές.

                                                         Και παίρνει την απόφαση
                                                         ν’ απαλλαγεί απ’ την κόλαση.
                                                         Μέσα στην απόγνωσή του,
                                                         τελειώνει τη ζωή του.

                                                         Αυτά είναι τα δράματα.
                                                         Μετά αρχίζουν κλάματα.
                                                        ΄Ολοι άναυδοι έχουν μείνει.
                                                         Όμως το κακό έχει γίνει.

                                                          Γονείς, σώστε τα παιδιά σας.
                                                          Μιλήστε  με την καρδιά σας.
                                                          Μην κάνετε το δικό σας.
                                                          Αυτό θα βγεί σε κακό σας.

                                                          Βοηθείστε όσο μπορείτε.
                                                          Δεν πρέπει ν’ αδιαφορείτε.
                                                          Πριν να σκάσει το μπουρλώτο
                                                          να σκεφτόσαστε τον κρότο.

                                                                          Πειραιάς  Οκτώβριος 2008
                                                                            Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                                                Παξινός Ποιητής
                                                                                                           
Ντόρα Μίνου
Πηγή. T-LIFE
Προηγούμενη Ανάρτηση. 09-02-2016
Σημαντικό χαρακτηριστικό της εφηβείας είναι η αντιδραστικότητα που έχουν πολλά παιδιά. Νομίζουν ότι οι γονείς τους κρίνουν και έτσι αντιδρούν αρνητικά με διάφορους τρόπους. Πώς μπορείς όμως να αντιμετωπίσεις ένα τέτοιο παιδί;
Η κλινική ψυχολόγος Ντόρα Μίνου εξηγεί που οφείλεται αυτή η αντιδραστικότητα και δίνει συμβουλές στους γονείς και τους καθηγητές πως να το αντιμετωπίσουν και πως να φέρονται στα παιδιά...
Γονείς και Καθηγητές απέναντι στην αντιδραστικότητα του εφήβου:
Ενδιάμεσα στην ανωριμότητα της παιδικής ηλικίας και στην ωριμότητα του ενήλικα, εκτείνονται τα 6-7 χρόνια της εφηβείας.
Σ' αυτή την αναπτυξιακή φάση, εκτός από τις βιοσωματικές αλλαγές που υφίστανται, ο έφηβος βιώνει έντονες ψυχολογικές συγκρούσεις και κατακλύζεται από αισθήματα ανασφάλειας, φόβου, αμφισβήτησης, επιθετικότητας και αμφιθυμίας, που προκαλούνται ή και εντείνονται από την τάση του για ανεξαρτησία.
Η αντιδραστικότητα του εφήβου...
Χαρακτηριστικό στοιχείο της εφηβείας είναι η επαναστατικότητα του εφήβου ως προς τους γονείς το σχολείο και την κοινωνία.
Είναι γνωστό ότι σ' αυτή την αναπτυξιακή φάση ο έφηβος επαναστατεί και αμφισβητεί τα όρια που του θέτουν οι γονείς (π.χ η ώρα επιστροφής μετά τη βραδινή έξοδο, η επιλογή των φίλων, η αγορά του δίκυκλου, το κάπνισμα, το είδος της μουσικής, η ένταση της μουσικής, η διάρκεια των τηλεφωνημάτων, οι ώρες που ξοδεύονται για διάβασμα, η σεξουαλική συμπεριφορά κ.ά). Όσο δημοκρατικοί και μοντέρνοι και αν είναι οι γονείς, ο νέος προκαλεί, παραβιάζοντας αυτά τα όρια και λειτουργεί ανταγωνιστικά στο ρόλο των γονιών του.
Ανάλογη είναι η αμφισβήτηση που εκδηλώνει ο έφηβος στους καθηγητές και κατ' επέκταση στο ίδιο το σχολείο, (π.χ αδικαιολόγητες απουσίες στο μάθημα, επιδεικτική αδιαφορία στην ώρα της παράδοσης, άρνηση να συμμορφωθεί με τους κανόνες του σχολείου, συγκρούσεις με τους καθηγητές, κά).
Τέλος, υπάρχει μία γενικότερη αμφισβήτηση της κοινωνίας - "του κόσμου των μεγάλων" - που εκδηλώνεται κυρίως μέσα από το ντύσιμο, το λεξιλόγιο και τις συμπεριφορές και έχει σαν στόχο την πρόκληση.
Ποιες είναι οι αιτίες;
Θα μπορούσαμε να ονομάσουμε τον έφηβο "επαναστάτη χωρίς αιτία", όμως υπάρχουν αίτια που προκαλούν αυτή την αντιδραστικότητα, όπως:
- Το "παιδί" νιώθει πως αποκτά περισσότερη δύναμη στη σχέση του με τους γονείς του και προσπαθεί να επιβληθεί και να διεκδικήσει μέσα από τη σύγκρουση.
- Ο νέος διαπιστώνει την ασυνέπεια των μεγάλων. Όσο το παιδί είναι μικρό δέχεται τα "πρέπει" που του επιβάλλονται αδιαμαρτύρητο. Αυτό συμβαίνει, όχι μόνο γιατί δεν έχει τη δύναμη να τα αμφισβητήσει, αλλά γιατί πιστεύει ότι εκείνοι που τα διδάσκουν τα τηρούν κιόλας. Μεγαλώνοντας ανακαλύπτει ότι οι μεγάλοι του διδάσκουν αρχές που τις παραβιάζουν οι ίδιοι, ενώ παράλληλα περιορίζουν εκείνον. Αυτό φέρνει σαν αποτέλεσμα, ο έφηβος να απορρίπτει τους μεγάλους και τις αρχές τους.
- Οι προσδοκίες που του προβάλλουν οι άλλοι (ιδιαίτερα οι γονείς), του προκαλούν θυμό και αντιδρά προκειμένου να απαλλαχτεί τουλάχιστον προσωρινά από τις προσδοκίες τους.
- Συναντά δυσκολίες στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του λόγω των πολλαπλών, διαφορετικών και αντιφατικών πληροφοριών και μηνυμάτων.
- Παρουσιάζει αδυναμία στην ισόρροπη συσχέτιση του θέλω και του πρέπει.
- Ο εφηβικός εγωκεντρισμός που αποσκοπεί στην ανάπτυξη της εικόνας του σωματικού εαυτού και στη διαμόρφωση ταυτότητας του Εγώ. Ο νέος κυριεύεται από την έντονη επιθυμία να στραφεί στον εαυτό του, που του φαντάζει πια άγνωστος εφόσον αρχίζει τώρα να μπαίνει στη διαδικασία συνειδητοποίησης του ποιος είναι, ποια στοιχεία τον εκφράζουν και τον αποτελούν ως προσωπικότητα. Θέλει να μάθει περισσότερο για τα θέλω του, τις επιθυμίες του, τι του ταιριάζει και τι όχι.
- Διαισθάνεται και αντιλαμβάνεται την αναντιστοιχεία των προτύπων που του προβάλλονται και τα μέσα που του παρέχονται για την υλοποίηση των στόχων του.
Η επαναστατικότητα σε αυτή την ηλικία συνδέεται με την ανάπτυξη της σεξουαλικότητας, τις διακυμάνσεις στην αυτοεκτίμησή των εφήβων και με την υποτίμηση τους στις απόψεις των γονέων. Όσο μεγαλύτερη η εξιδανίκευση των γονέων σε προηγούμενα στάδια, τόσο πιο αντίθετες οι απόψεις που υιοθετούν οι έφηβοι στην προσπάθεια να οργανώσουν τις δικές τους επιλογές, δοκιμάζοντας τον εαυτό τους σε ακρότητες, εκκεντρικότητες, αποκλίνουσες ή και επικίνδυνες συμπεριφορές. Οι έφηβοι χρειάζονται χώρο και χρόνο για να μπορέσουν να ενηλικιωθούν αρμονικά.
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς...
- Να επιδιώκουν το διάλογο και την ουσιαστική επικοινωνία με το έφηβο παιδί τους έχοντας ως προϋποθέσεις το σεβασμό και την ειλικρίνεια.
- Να θέτουν όρια και να τα τηρούν. Οι γονείς θα πρέπει να είναι σταθεροί στις πράξεις και τα λόγια τους απέναντι στις παρορμητικές και πολλές φορές παράλογες απαιτήσεις του έφηβου.
- Ίσως μπορούν να αποφευχθούν τα διπλά μηνύματα (π.χ μερικές φορές να του συμπεριφέρονται σαν να είναι παιδί και άλλες να απαιτούν να είναι ενήλικας.).
- Να αποφεύγουν να τον συγκρίνουν με άλλους (π.χ αδερφό, συμμαθητή, ξάδερφο, κά).
- Όταν χρειάζεται να καυτηριάζουν τη συμπεριφορά του αλλά να μην τον απορρίπτουν ως άτομο.
- Να μην αντιμετωπίζουν το παιδί τους ως προέκταση του εαυτού τους, επιβάλλοντας σε αυτό τα όνειρα και τους στόχους που είχαν οι ίδιοι για τον εαυτό τους.
- Να μην ξεσπούν στον έφηβο μεταφέροντας δικά τους προβλήματα (π.χ επαγγελματικά, προβλήματα σχέσης, κά).
- Να αποφεύγουν να προετοιμάζουν τη μετάβαση των παιδιών τους στο μέλλον με πρότυπα του παρελθόντος. Για παράδειγμα να μην υπόσχονται ή να μη δίνουν την εντύπωση ότι ακολουθώντας ο έφηβος ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, θα μπορέσει να αντεπεξέλθει με επιτυχία στις οικονομικές και κοινωνικές απαιτήσεις που υπάρχουν σήμερα.
- Να επισημαίνουν και τις θετικές όψεις της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς του εφήβου. (π.χ να μη βλέπουν μόνο το 12 των μαθηματικών αλλά και τους υψηλούς βαθμούς που μπορεί να έχει σε άλλα μαθήματα). Έτσι δείχνουν πως αναγνωρίζουν την προσπάθεια και το ενθαρρύνουν.
Γενικά, οι γονείς θα πρέπει να μη μεταθέτουν το δικό τους άγχος στα παιδιά τους γιατί το άγχος μπορεί να τα "παραλύσει" και να τα "καθηλώσει" συναισθηματικά με αποτέλεσμα να αποκτήσουν χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Τι μπορούν να κάνουν οι καθηγητές...
- Να αναγνωρίσουν την προσωπικότητα των μαθητών και να προσπαθήσουν να τους δώσουν κίνητρα για μάθηση και για εξωσχολικές δραστηριότητες που θα συμβάλλουν στην πνευματική τους ανάπτυξη (θέατρο, επιμορφωτικές εκδρομές, βιβλία, κά)
- Να διαγνώσουν όσο μπορούν τις ιδιαιτερότητες κάθε παιδιού και να τους δώσουν τα κίνητρα για σωστή κοινωνική συμπεριφορά πρωτίστως.
- Μέσα από την ανταλλαγή απόψεων να προσπαθήσουν να έχουν μία σωστή παιδαγωγική αντιμετώπιση, συνδυάζοντας την αυστηρότητα όπου χρειάζεται αλλά και να αφήσουν περιθώρια για την έκφραση των μαθητών.
Ωστόσο σήμερα, σε μία εποχή έντονης κρίσης των ιδεών και των αξιών, σε μια εποχή που κυριαρχεί η ασάφεια, η σύγχυση και η ανασφάλεια, η κρίση των ανθρώπινων σχέσεων και η αναποτελεσματικότητα των θεσμών, προκύπτει η ανάγκη συνεργασίας σχολείου και οικογένειας. Μέσα απ' αυτή τη συνεργασία θα μπορέσουμε να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα, γιατί:
- Οι καθηγητές από μόνοι τους δεν μπορούν να ξέρουν τις πιθανές αντιξοότητες και δυσκολίες που μπορεί να έχει το παιδί στο έξω από το σχολείο περιβάλλον.
- Θα γίνει από κοινού μία προσπάθεια προφύλαξης του εφήβου από τους κινδύνους που σήμερα εγκυμονούν (ναρκωτικά, βία, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, κλπ).
- Ο νέος θα πάρει το μήνυμα, ότι πραγματικά ενδιαφέρονται γι' αυτόν. Η υπόθεση της εξέλιξης και της αποκατάστασής του, απασχολεί σοβαρά. Με αυτό τον τρόπο ενισχύεται η θετική αυτοεικόνα του και περιορίζεται η αποτελεσματικότητα άλλων φορέων αγωγής, όπως είναι η τηλεόραση ή τα περιοδικά.
Μέσα απ' αυτή τη συνεργασία, επίσης θα πάψει να υπάρχει η ανταγωνιστική σχέση του τύπου "...αυτά σου μαθαίνουν στο σχολείο..."
- Η συνεργασία αυτή θα πείσει τον έφηβο ότι η διάκριση σε πρωτεύοντα και δευτερεύοντα μαθήματα είναι σχετική, ότι όλα τα μαθήματα έχουν την αξία τους και έτσι θα μπορέσει να έχει σφαιρικότερη γνώμη.
 Τ-LIFE

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...