΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΖΟΦΕΡΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ. Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΕΙ ΚΑΤΑ ΔΙΑΟΛΟΥ.

Ο εφιάλτης του δημογραφικού 
«χτυπά τη πόρτα» της Ελλάδας – 
Οι ζοφερές προβλέψεις για το μέλλον
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ





                                168.  ΨΑΛΜΟΣ  ΚΑΜΠΑΝΙΣΤΟΣ  ΕΝΑΤΟΣ
                             (΄Ηχοι  και  Σημεία  εις  την  Αττικήν  Χώραν)

Κύριε  Ελέησον,  Κύριε  Ελέησον, Κύριε Ελέησον. Κτυπούν  καμπάνες.Παντού  καμπάνες. Η  ηχορύπανση  δίνει και  παίρνει.  Η  ανοησία  τους  ΄Ελληνες  δέρνει.  Δεν  φτάνουν  τα  προβλήματα, η  ρύπανση,  οι  θόρυβοι των  μεγαλουπόλεων,  η  ηχορύπανση,  η  ένταση, η ανέχεια,  η  αγωνία,  το  άγχος,  η  μανία.  Ακούς  από  πάνω  τις  ηχηρές  καμπάνες  της  εκκλησίας  να  κτυπούν  συνεχώς  την  ώρα. Σαν να  μην  έχομε  ρολόγια.  Λές  και  είμαστε  στα  χωράφια  προ  αμνημονεύτων  ετών.  Κάποιος  παρακαλεί  εγγράφως  κάποιον πρωτοπρεσβύτερο  να το ρυθμίσει.  Εκείνος  όμως  αφρίζει. Σαν  αστακός  κοκκινίζει.  Μιλάει αφυψηλού  εριστικά  πως  κάτι  σοβαρότατο  συμβαίνει. Το  σύνδρομο  των  Αγάδων,  πλήν   όμως  ήπιων,  πράων,  ταπεινών  παπάδων. O  αιτών  υποβάλλει  έγγραφο  παραπάνω,  λαμβάνοντας  την  απάντηση  ότι  πρέπει η  καμπάνα  να κτυπά κάθε  ώρα,  ώστε  να  μας  θυμίζει  ότι  ο  χρόνος  μας  στη  γή  τελειώνει,  προκειμένου  να  μετανοούμε. Χαχαχαχαχα. Να  και  η  θρησκευτική  απάντηση. ΄Αρες  μάρες  κουκουνάρες.  Όχι  παίζουμε. ΄Αντε  να  συνεννοηθείς. Τόλμησε  να  πείς  στους  πολλά  βαρείς  ότι  δεν  είναι  έτσι.  Θυμίζουν  δασκαλοπαπάδες  του  Δημοτικού,  σατράπες κάποιων  εποχών, που αδικούσαν, χλεύαζαν  και  τάραζαν  τα  φτωχά  παιδιά  στο  βρωμόξυλο.   Κύριε,  γιατί  φέρνεις  στην  πλώρη  μας  όλους  τους  παλαβούς,  οι  οποίοι  με  το  πρόσχημα  ότι  σε  υπηρετούν,  βαράνε  και  δέρνουν;;;  Δεν  φτάνουν  όμως  αυτά.  Το  λιγότερο.  Τώρα  πιά  κτυπούν  άγριες  καμπάνες. Μας  τάραξαν  στα  χαράτσια. Πρόστιμα  πέφτουν  παντού. Φορολογείται  το  σπίτι, το  χωράφι.  Οι  ελπίδες  πάνε  στράφι. Φορολογούν τα  κοτέτσια.  ΄Οποιος  έχει  στο  χωριό  ένα  παληό  σπίτι,  το  βαπτίζουν  βίλα.  ΄Επεσε  πολύ  σαπίλα.  Η  Ελλάδα τρώει  τις  σάρκες  της.  Οι  ΄Ελληνες  παλάβωσαν. Επί  δεκαετίες  εκραύγαζαν  λυσαλέα  για  μια  Ελλάδα  Νέα,  ενώ  από  τους  εκλεκτούς έφευγαν  βροχή  τα κλοπιμαία.  Τελικά  μείναμε  στον  άσσο  κλαίγοντας  τη  μοίρα  μας.  Δώσε  Κύριε  κουράγιο  στον  κοσμάκη,  να  βρίσκει  καθημερινά  λίγο  ψωμάκι,  είτε  από  κάποια  σπίτια,  είτε  από  τα  σκουπίδια. Xάρισέ  του  Υγεία  γιατί  πλέον  στις  μέρες μας  εμφανίστηκαν  επίσημα  τέρατα  και  σημεία.  ΄Εχουν  γκρεμιστεί  τα  πάντα.  ΄Εκλεισαν  νοσοκομεία. Καλύτερα  να  πάς  σε  τρελοκομείο  παρά  σε  νοσοκομείο.  Αλλά  όπως  νάχει,  αν  καμμιά  φορά  σου  λάχει,  αν  δεν  έχουν  απεργία,  θα  βρείς  ουρές  Πακιστανούς, Αιγύπτιους  και  Αλβανούς,  απ’  το  Μπάγκλα  Ντές  και  Αφγανούς, Κίτρινους  και  Αφρικανούς. Ο  ΄Ελληνας  απ’  τη  γωνία,  τρελλαίνεται  με  αγωνία. Αυτός  έμεινε  νηστικός  να  φτιάξει  σχολεία  και  νοσοκομεία. Δι  ευχών  των  πατέρων  ημών   όλες  οι  φυλές  του  Ισραήλ  τα  βρήκαν  έτοιμα,  έτι δε  κλέβουν,   δολοφονούν,  λεηλατούν.  Ο  ΄Ελληνας αναρωτιέται. Την  κακή  του  μοίρα  καταριέται. ΄Εχουμε  πήξει  στις  αργίες,  μας  διάλυσαν  κι  οι απεργίες.  Δεν  υπάρχει  εργασία.  Μας  έφαγε  η  υποκρισία..  Ελέησον  Κύριε  τον  λαόν  Σου. Βοήθησον  τους  ταλαίπωρους  ΄Ελληνες. Για  χρόνια  πήγαιναν  προς  τον  γκρεμό. Δώσε  τους  πιά  λίγο  μυαλό,  μήπως  δούνε  κάτι  καλό.  Μέχρι  τώρα  κατάφεραν  τον  κακό  τους  τον  καιρό.   Αμάν,  Αμάν,  Αμήν. !!!

                                                               Πειραιάς, Ιούνιος 2011
                                                               Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                    Παξινός Ποιητής

154. ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ  ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΝ
ΨΑΛΜΟΣ  ΠΑΛΑΒΟΣ  ΟΓΔΟΟΣ
Τω  καιρώ  εκείνω  Σόδομα  και  Γόμορα  εγένετο  εν  Ελλάδι.
Οι  πονηροί  εβγάζανε  των  Ελλήνων  το  λάδι.
΄Οργια,   Σπατάλες,  Διωγμοί,  Αδικίες,  Αρπαχτές.
Οι  πάντες   παραληρούσαν,  οι  δε  ξένοι  απορούσαν.
΄Εβλεπαν  τους  ΄Ελληνες  τους  παλαβούς,
να  κλείνουνε  τα  μάτια  τους, κάνοντας  τους  στραβούς.
Εκραύγαζαν  λυσσαλέα  για  μια  Ελλάδα  Νέα,
ενώ  οι  επιτήδιοι,  άρπαζαν  κλοπιμαία!
΄Ενας  γέρος  είπε  «Η  Ελλάς  είναι  ένα  απέραντον  Φρενοκομείον».
Αυτά  γινότανε  για  χρόνια,  ώσπου  έπεσαν  τα  χιόνια.
΄Ηρθανε δύσκολες  μέρες.  Τα  δανεικά  βγήκαν  ξινά.
Ευκαιρίες  δεν  έρχονται  ξανά.
Οι  ΄Ελληνες  έμειναν  νηστικοί  γιά  να  φτιάξουνε
 Σχολεία, ΄Εργα  καί  Νοσοκομεία,
να   έρθουν  οι  φυλές  της  γής, για  να  βρούνε  θαλπωρή.
Να  μην  είμαστε  ρατσιστές  έλεγαν  οι  σοφοί.
Πρέπει  να ανεχόμαστε,  για  νάμαστε  σωστοί.
Σαν  να  μην  έφταναν  αυτά  ήρθαν  εγκληματίες.
Εσκότωναν  τους  ΄Ελληνες.  Κλέβανε  κι  εκκλησίες.
Οι  ΄Ελληνες  χωρίς  δουλειά,  άγρια  τραβούσαν  τα  μαλλιά.
Δεν  ήξεραν  που  να  πάνε.  Ούτε  είχανε  να  φάνε.
Πού  συζήτηση  για  γάμο.  Οι  ελπίδες  πέφταν  χάμω.
Αλλά  και  οι  παντρεμένοι  εμιλούσαν  σαν  χαμένοι.
Πώς  θα  εκάνανε  παιδιά,  αφού  δεν  είχανε  δουλειά.
΄Εβλεπες  παντού  τους  γέρους  άχαρους  μέσ’  στην  πλατεία,
μαύρα  της  ζωής  ναυάγια γέμιζαν  τα  καφενεία,
που  ήταν οι  προθάλαμοι  για  τα  νεκροταφεία.
Οι  γυναικούλες  έτρεχαν  σε  κάθε  εκκλησιά
κι  όλοι  μαζί  αργοπέθαιναν  σε  σπίτια  σαν  κλουβιά.
Και  ενώ  οι  νεώτεροι  δεν  έβρισκαν  δουλειά
μειώσανε  τις    συντάξεις  να  πεθάνουνε  στην  ψάθα
                      ώστε  να  τους  αφανίσουν  μη  μπορώντας  να  μιλήσουν.
Τα βλέπανε   απ’  τον  καναπέ, απολαμβάνοντας  φραπέ.
Οι  πιο  πολλοί  κολλημένοι,  οι  πονηροί  βολεμένοι.
Θέριζαν  οι κομματάρχες. ΄Ετσι,  έβγαιναν  στρατάρχες,
που  τους  έκοβαν  τα  πόδια  και  τους  έσφαζαν  σαν  βόδια.
΄Ελεγαν  λεφτά  υπάρχουν.  Η  Χώρα  δεν  είναι φτωχή.
Η  Ελλάς  αργοπέθαινε,  όπως  στην  Κατοχή.
Κάποιος  είπε  μαζί  τα  φάγαμε.  Το  έκανε  το  λάθος.
Δεν  πρόσεξε  τα  λόγια  του  πόσο  είχανε βάθος.
΄Ετσι  το  Δημογραφικόν,  το  άθλιον  Ελληνικόν,
πήγαινε  κατά  διαόλου,  χωρίς  μέλλον  όλως  διόλου.
Οι  νέοι  ήταν  άχρηστοι.  Τσιγαρλίκια,  σκουλαρίκια,
όλοι  στις  καφετέριες.  Κουτοί  σαν  τα  ραδίκια.
Οι  ΄Ελληνες,  τα  βόδια,  χωρίς  πλέον  εφόδια,
ως  πρόβατα  επί  σφαγήν,  πουλούσανε  τζάμπα  την  γήν.
Εβάζανε  τα  χέρια  τους  κι  εβγάζανε  τα  μάτια  τους.
Τους  διέλυσαν  κι οι σύμμαχοι. Nα  τώρα  η   κατάντια  τους.
Την  Ελληνική  Σημαία   οι  ξένοι  στους  δρόμους   καίνε,
κι κείνοι  που  την  τίμησαν,  σαν  μικρά  παιδιά  κλαίνε.
ΖΗΤΩ  Η  ΕΛΛΑΣ  !!!!!   AMAN !!!  AMAN  !!! Α Μ Η Ν  !!!!!

                                    Πειραιάς,  Μάρτιος 2011  
                                  Γεώργιος Βελλιανίτης
                                 Παξινός Ποιητής

Πηγή. el.gr
5 Ιουλίου, 2020  9:14 πμ
Στο σημείο που φτάσαμε μετά από μία 10ετία μνημονίων και χρόνια ολόκληρα μείωσης των γεννήσεων, πόσο αναστρέψιμη είναι η κατάσταση;
Η 55χρονη Σοφία, μητέρα ενός παιδιού και εργαζόμενη στον χώρο της εκπαίδευσης, επέλεξε να μην αποκτήσει δεύτερο επειδή, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «η ευθύνη ήταν πολύ μεγάλη και δεν ήθελα να στερήσω επιπλέον χρόνο από τα υπόλοιπα ενδιαφέροντά μου, αλλά και από την προσωπική μου ζωή».
Η Αννα, 42 χρονών και μητέρα δύο παιδιών, θα ήθελε ένα τρίτο παιδί αλλά συνάντησε την άρνηση του συζύγου της, ο οποίος προέβαλε κυρίως οικονομικού τύπου ενστάσεις. Και η 30χρονη Ιωάννα, η οποία συζεί τα τελευταία χρόνια με τον σύντροφό της, δεν ξέρει αν και πότε θα αποκτήσει παιδί:
«Έχω μια δουλειά, αλλά δεν ξέρω για πόσο. Δεν μπορώ επομένως να σκεφτώ σε αυτή τη φάση ένα παιδί, δεν θα ήθελα να μεγαλώσει μέσα στη στέρηση, αντίθετα θα ήθελα να μπορώ να του προσφέρω κάποια πράγματα που εγώ θεωρώ βασικά».
«Η κρίση είναι αποτέλεσμα μιας διπλής επιτυχίας της ανθρωπότητας»
Οι λόγοι είναι διαφορετικοί αλλά δεν είναι καινούργιοι. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η δημογράφος και καθηγήτρια στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρα Τραγάκη, είναι λόγοι που διατυπώνονται από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 όταν η ελληνική οικογένεια άρχισε να αναζητά μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Τα πολλά παιδιά έπαψαν να θεωρούνται οικογενειακός πλούτος για να γίνει βασική επιδίωξη, τουλάχιστον για τα νοικοκυριά της μεσαίας τάξης, μια πιο άνετη ζωή: Ένα μεγαλύτερο σπίτι με ξεχωριστό υπνοδωμάτιο για κάθε παιδί, που τώρα όμως δεν είναι τέσσερα και πέντε αλλά ένα ή δυο, ένα αυτοκίνητο, ενδεχομένως και μια εξοχική κατοικία.
«Όλα αυτά ήταν απολύτως θεμιτά. Και σήμερα είναι ουτοπικό να πιστεύει κανείς πως ο κόσμος θα αλλάξει άποψη και θα αρχίσει να αποκτά πολλά παιδιά. Είναι μια πολύ συνειδητή επιλογή και είναι μια επιλογή που σχετίζεται με την οικονομική άνεση, τον ελεύθερο χρόνο, τις επαγγελματικές μας φιλοδοξίες» λέει η Αλεξάνδρα Τραγάκη. Αν όμως σε αυτήν την καθόλα θεμιτή επιδίωξη, αυτό το κυνήγι της ευτυχίας, προστεθεί η συγκράτηση της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού, αυτών των 7 δισ. ατόμων από τον οποίο ο πλανήτης υποφέρει, τότε γιατί μιλάμε για κρίση; «Με αυτό που λέμε κρίση και δημογραφικό πρόβλημα περιγράφουμε δυο πολύ μεγάλες επιτυχίες της ανθρωπότητας» απαντά η Αλεξάνδρα Τραγάκη.
«Η μία μεγάλη επιτυχία ήταν ο έλεγχος της γονιμότητάς μας. Κάνουμε πλέον τα παιδιά που επιθυμούμε και μπορούμε να στηρίξουμε και να μεγαλώσουμε. Η δεύτερη μεγάλη επιτυχία της ανθρωπότητας είναι ότι μπορούμε και ζούμε περισσότερα χρόνια και πιο υγιείς σε σχέση με παλαιότερα. Πού είναι το πρόβλημα; Στις επιπτώσεις ετών στην ηλικιακή δομή».
Οι δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον
Με λίγα λόγια, ο πληθυσμός γερνάει. Στην ηλικιακή πυραμίδα αρχίζει και στενεύει η βάση, δηλαδή η ομάδα των νέων ανθρώπων, ενώ φαρδαίνει η κορυφή, όπου βρίσκονται οι μεγάλες ηλικίες. Και μια τέτοια ανεστραμμένη πυραμίδα δεν μπορεί να στηρίξει κανένα ασφαλιστικό σύστημα. «Προσθέστε σε αυτό το γεγονός πως παλαιότερα οι άνθρωποι έμπαιναν νωρίτερα στην αγορά εργασίας και παρέμεναν περισσότερα χρόνια. Σήμερα δεν συμβαίνει αυτό. Επομένως ζούμε περισσότερο, αλλά εργαζόμαστε λιγότερα χρόνια, αφού μπαίνουμε στην αγορά εργασίας αργότερα και βγαίνουμε από αυτήν λίγο μετά τα εξήντα μας χρόνια ή ακόμη και νωρίτερα».
Και αν δεν λάβουμε μέτρα και συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις; Την εικόνα περιγράφει έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δημογραφική κρίση που δόθηκε στη δημοσιότητα στα μέσα του περασμένου Ιουνίου.
Οι προβλέψεις για την Ελλάδα λένε πως έως το 2070 ο πληθυσμός της χώρας θα έχει μειωθεί από τα 10,7 εκατομμύρια σήμερα στα 8,5 εκατομμύρια. Ενώ όμως ο πληθυσμός από 10 έως 69 ετών θα έχει μειωθεί έως και κατά 15%, ο πληθυσμός από 69 ετών ως 80 θα έχει διπλασιαστεί. Τα στοιχεία λένε ακόμη πως ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων θα έχει εκτοξευθεί στο 65% από το 38% σήμερα. Και η διάμεση ηλικία θα ανεβεί στα 52 από τα 45 χρόνια σήμερα.
«Τα κίνητρα για γεννήσεις δεν αρκούν»
Το πρόβλημα αποτυπώνεται και στην πορεία του δείκτη γονιμότητας: το 1960 κάθε Ελληνίδα γεννούσε 2,23 παιδιά. Σήμερα γεννάει 1,35. Κι αυτό σημαίνει πως οι γενιές δεν ανανεώνονται. Πόσα παιδιά θα έπρεπε να γεννά κάθε γυναίκα γι’ αυτήν την ανανέωση;
«2,1 παιδιά, αυτή είναι η παγκόσμια σταθερά με τα σημερινά επίπεδα θνησιμότητας» απαντά η Αλεξάνδρα Τραγάκη.
«Δεν είναι πολλά, είναι όμως περισσότερα απ’ όσα αποκτά η πλειονότητα των γυναικών σήμερα. Κανέναν όμως δεν μπορείς να υποχρεώσεις να κάνει παιδιά», επισημαίνει.
Μητέρα δυο παιδιών η ίδια, η καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας επιμένει στην «ουτοπία» της αύξησης της γονιμότητας. Ακόμη και αν δοθούν κίνητρα;
«Τα κίνητρα είναι πολύ σημαντικά με την έννοια πως είναι πολύ σημαντικό για μια γυναίκα που θέλει να αποκτήσει επιπλέον παιδιά να έχει τη στήριξη για να το κάνει. Τα κίνητρα έχουν να κάνουν με τη δυνατότητά μου να κάνω αυτό που έχω επιλέξει. Και πάντως δεν είναι κίνητρο από μόνο του οποιοδήποτε επίδομα γέννησης. Κάνω ένα παιδί αλλά πού το πάω; Αυτό είναι το πρόβλημα. Χρειάζομαι επομένως έναν βρεφονηπιακό σταθμό. Χρειάζομαι ενδεχομένως και κάποια βοήθεια στα πάγια έξοδα της βρεφικής ηλικίας. Αλλά χρειάζομαι οπωσδήποτε και ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα. Να έχω την αίσθηση πως το παιδί μου πηγαίνει σε ένα σχολείο που του παρέχει εφόδια για τη ζωή».
Οι 55 και άνω: Ενας μοναδικός σε αφθονία πόρος
Η ίδια υπογραμμίζει ακόμη πως για να πετύχει μια πολιτική κινήτρων, όπως συνέβη στη Γαλλία ή τις σκανδιναβικές χώρες, πρέπει να είναι σταθερή. Όπως το θέτει, «κανένας δεν θα κάνει παιδί επειδή θα πάρει ένα επίδομα 2000 ευρώ.
Η κατάργηση του επιδόματος όμως θα επιδρούσε αρνητικά στη σχέση της εμπιστοσύνης κράτους – πολίτη». Ακόμη κι έτσι, όμως, μάλλον είναι απίθανο να εκτοξευθεί ο δείκτης γονιμότητας από τα 1,35 παιδιά στα 2,1. Τι μας μένει επομένως να κάνουμε;
«Να ξεκαθαρίσουμε κατ’ αρχάς πως δεν υπάρχει ιδανικός πληθυσμός. Υπάρχει όμως ιδανική αναλογία ηλικιών. Η αναλογία δεν είναι καλή, η πυραμίδα κινδυνεύει να αντιστραφεί. Πρέπει επομένως να ανοίξουμε την αγορά εργασίας σε κατηγορίες που έχουν πιο περιορισμένη πρόσβαση όπως είναι οι γυναίκες και, ακόμη περισσότερο, οι μετανάστες. Κυρίως όμως πρέπει να αντιληφθούμε πως οι άνω των 55 είναι ένας πόρος. Αυτήν την ηλικιακή ομάδα θα έχουμε σε αφθονία και αυτήν την ηλικιακή ομάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε ως οικονομία» επισημαίνει.
«Εκμετάλλευση» σημαίνει να διατηρούνται οι ομάδες αυτές κοινωνικά και οικονομικά ενεργές. Δεν μοιάζει ανέφικτο αν λάβει υπόψη του κανείς πως οι ειδικοί έχουν αρχίσει να αναθεωρούν την έννοια της μέσης ηλικίας, καθώς αυτή παρατείνεται πλέον στα χρόνια.
Το γήρας έρχεται πια πολύ αργότερα σε σχέση με τις περασμένες δεκαετίες, δεν είναι πια ο 50αρης ο «νέος της εποχής», αλλά ο 60αρης ή ακόμη και ο 65αρης. «Αυτόν τον 65αρη, λοιπόν, δεν μπορείς να τον έχεις στην άκρη της κοινωνίας. Δεν έχεις το περιθώριο να τον έχεις στην άκρη της κοινωνίας» σχολιάζει η Αλεξάνδρα Τραγάκη.
Θα συμφωνούσαν και οι ψυχολόγοι: για να μπει κανείς στο περιθώριο, να γίνει ένας απόμαχος της ζωής που το μόνο που του έμεινε να κάνει είναι να κρατάει τα εγγόνια του, πρέπει να αισθάνεται πως συνεχίζει να προσφέρει. Πώς; «Το κλειδί βρίσκεται σε αυτό που οι κοινωνικές επιστήμες αναγνωρίζουν ως social involvement. Είτε μιλάμε για περισσότερα χρόνια εργασίας είτε για άλλου τύπου συμμετοχή, πολιτική, κοινωνική εθελοντική κλπ».
(φωτο:screenshot)
el.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...