΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ, ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ. ΕΥΛΟΓΙΑ Ή ΚΑΤΑΡΑ??? Ο ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΥΤΟ 
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ 
ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ
 ΣΤΟ ΕΥΡΩ.
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ
 



 


                                     159. OI  EΛΛΗΝΕΣ  ΕΠΙ  ΣΦΑΓΗΝ         

                                           Ο  παππούς  μου  ο  καϋμένος
                                            ήταν  πολύ  πικραμένος.
                                            Εσκοτώθηκε  ο  γιός  του.
                                           ΄Εχασε  όλο  το  βιός  του.

                                           ΄Ηταν  τότε  το  σαράντα.
                                            Δεν  ήταν  ούτε  τριάντα.
                                            Επήγε  με  την  ελπίδα
                                            να  βοηθήσει την  Πατρίδα.

                                            Κάθε  σπίτι πικραμένο
                                            είχε  ένα  γιό χαμένο.
                                            Ως  πρόβατα  επί  σφαγήν
                                            υπερασπίστηκαν  την  γήν.

                                            Τον  θυμάμαι  λυπημένο
                                            στην  αυλίτσα σαν  χαμένο.
                                            Δεν  είχε  πιά  πού  να  πάει
                                            oύτε  όρεξη  να  φάει.

                                            Οι  γονείς  του και  οι δύο
                                            χάθηκαν  το  εικοσιδύο
                                            σαν   έγινε  ο  χαλασμός.
                                            Διαλύθηκε ο  Ελληνισμός.

                                            Τρέχαν  τα  δάκρυα  του  βροχή.
                                            Πέρασε  μαύρη  κατοχή.
                                            Μετά  είδε  και  τα  ρέστα
                                            που αν  σου  βαστάει  πές  τα.

                                            Τον θυμάμαι  το  βραδάκι.
                                           ΄Ημουνα  μικρό  παιδάκι.
                                           ΄Ελεγε  για  την  Πατρίδα
                                            που  του  πήρε  την  Ελπίδα.

                                           ΄Επειτα  ‘πό  τόσα  χρόνια
                                            Το  δώδεκα  ήρθαν  χιόνια.
                                            Πώς να  το  χωρέσει  ο  νούς.
                                           ΄Εγινα  και  γώ  παππούς.

                                            Ξανάρθαν  οι  κολασμένοι.
                                           ΄Ολοι  τους δαιμονισμένοι.
                                            Την  Ελλάδα  να  αρπάξουν
                                            Τους  ΄Ελληνες  να  τους  σφάξουν.

                                            Τώρα  πιά  τί  να  κοιτάξεις.
                                            Κόπηκαν  μισθοί,  συντάξεις.
                                            Πάλι  ήρθε  καταιγίδα.
                                            Τα  πληρώνει  η  Πατρίδα.
 
                                                            Πειραιάς, Μάϊος 2011
                                                            Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                Παξινός Ποιητής

                                                           92.  ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ

                                                           Εμπρός!  Γενναίοι.  Τίμιοι.
                                                           Με  ψηλά  το  κεφάλι,
                                                           να  σώσουμε  τη  Χώρα  μας
                                                           από  το  μαύρο  χάλι.

                                                           Τη  βλέπουμε  να  μας  καλεί
                                                           να   βοηθήσουμε  πάλι.
                                                           Την   εξασθένησε  πολύ
                                                           η  φοβερή  σπατάλη.

                                                           Την  επροδώσαν  οι  σοφοί.
                                                           Ετάξανε  παλάτια.
                                                           Στις  κραυγές  ήτανε  κουφοί,
                                                           Της  βγάλανε  τα  μάτια.

                                                           Εκραύγαζαν  οι  ειδικοί
                                                           κόντρα  στην  αδικία.
                                                           Οι  Ψεύτες  ήταν Moχθηροί.
                                                           Είχαν  πολλή  κακία.

                                                           Εμπρός  να  ανακτήσουμε
                                                           τ'  απωλεσθέντα  ήθη.
                                                           Τιμή  να  αποκτήσουμε
                                                           που  χάθηκε  στη  λήθη!......

                                                                             Παξοί,  Αύγουστος 2004
                                                                              Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                                    Παξινός Ποιητής
                                                           
                                                                                                               
Πηγή. triklopodia.gr
Δημοσιεύθηκε 10 Ιουλίου 2016 22:50 στην κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ, ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ.
Σε ένα κράτος με εθνική κυριαρχία, το οποίο έχει το δικό του εθνικό ανεξάρτητο νόμισμα, η φορολογία δεν γίνεται για να βρει το κράτος χρήματα να ξοδέψει, αφού το κράτος εκδίδει το χρήμα και μπορεί να εκδώσει όσο θέλει.
Γίνεται για να αφαιρέσει το κράτος χρήμα από την αγορά ώστε να διατηρήσει την αξία του χρήματος και να συγκρατήσει τον πληθωρισμό.
Αντίθετα όταν υπάρχει ύφεση, το κράτος μειώνει τη φορολογία και
αυξάνει τις δαπάνες του (δηλαδή κρυφά εκδίδει χρήμα και το ρίχνει στην αγορά) ώστε να ξαναπάρει η οικονομία μπρος, να αυξηθεί η ζήτηση και να πέσει η ανεργία. Αν μάλιστα η κεντρική τράπεζα του κράτους ανήκει στο λαό και όχι σε ιδιώτες ιδιοκτήτες, τότε ακόμα καλύτερα.
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩ;
Το ευρώ δεν είναι εθνικό νόμισμα, είναι ξένο νόμισμα πάνω στο οποίο το κράτος δεν έχει καμία εξουσία.
Επομένως, το κράτος δεν μπορεί να εκδώσει χρήμα και μέσω αυτής της έκδοσης να ασκήσει κυρίαρχη οικονομική πολιτική.
Δανείζεται το χρήμα μέσα από τις ιδιωτικές τράπεζες (αγορές), όπως κάθε δανειολήπτης και είναι εξαρτημένο από αυτές, ενώ ταυτόχρονα είναι και υπεύθυνο για την επιβίωση των τραπεζών από τις οποίες έχει δανειστεί.
Φορολογεί όχι για να ασκήσει την πιο πάνω ρυθμιστική οικονομική πολιτική, αλλά για να βρει χρήματα να πληρώσει τις δαπάνες του και τα χρέη του. Αυτό ακριβώς σημαίνει ότι το κράτος δεν είναι κυρίαρχο, αλλά είναι κι αυτό, όπως οι απλές επιχειρήσεις και οι απλοί πολίτες, εξαρτημένο από την αναζήτηση εσόδων και δανεικών για να επιβιώσει.
Σε περιόδους ύφεσης όπως η τωρινή, το κράτος (για παράδειγμα το ελληνικό), δεν μπορεί να μειώσει τη φορολογία και ταυτόχρονα να εκδώσει χρήμα για να αυξήσει τις δαπάνες του ώστε να αυξήσει την κατανάλωση και να μειώσει την ανεργία. Είναι αναγκασμένο να συνεχίσει να υπερφορολογεί και να μαραζώνει εξαρτώμενο από την δανειακή ενίσχυση των ξένων και τον απόλυτο έλεγχό τους, όχι μόνο για να επιβιώσει το ίδιο, αλλά και για να κρατήσει βιώσιμο ένα υπέρογκο χρέος που δεν βγαίνει με τίποτα.
Αν θέλουμε να ζήσουμε, πρέπει να ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία και να βγούμε από αυτή την παγίδα.
Από αυτή την παγίδα βγαίνεις με δύο τρόπους.
Είτε με μονομερές κούρεμα του χρέους και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα είτε με υπερπαραγωγή,ώστε το κράτος να βρίσκει άνετα έσοδα μέσα από τη φορολογία, για να επιβιώνει το ίδιο και να εξυπηρετεί το χρέος του.
Εμείς πάντως δεν φημιζόμαστε ως παραγωγικό κράτος, η δε μεγάλη φορολογία σκοτώνει εν τη γενέσει της κάθε προσπάθεια ανάπτυξης.
Πέτρος Χασάπης
greek1 & triklopodia.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...