΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΠΑΞΟΙ. ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ. ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ.

Λόγγος:
 Ένα ταξίδι στο ερωτικό καταφύγιο 
του θεού Ποσειδώνα 
(βίντεο)
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ





  


                       165. ΣΤΩΝ  ΠΑΞΩΝ  ΤΗΝ  ΝΗΣΙΔΑ
                                        Ιούνιος  του  έντεκα

                                 Με  τον  ιό  των  αγγουριών
                                κάτω  απ’  το  φως  των  αστεριών
                                έφτασε  μια  Γερμανίδα 
                                εις τών  Παξών  την  νησίδα.

                               ΄Εφερε  κι  αυτόν  μαζί  της
                                 με  το φίνο  μαγαζί  της.
                                 Κι  όποιος  έφαγε  αγγούρι
                                 άγρια  τούσπασε  τη  μούρη.

                                 Βρήκε  εις   τον ΄Αγιο  Πέτρο,
                                 οικόπεδο  με  το  μέτρο.
                                 Αγγούρια  για  να  φυτέψει.
                                 Ποτέ να  μην  επιστρέψει.

                                 Πολλούς  τουρίστες  και  λοξούς
                                 θα  εύρεις  πάνω  στους  Παξούς.
                                 Εκεί  είναι  ο  Παράδεισος.
                                 Εκεί  είναι  και η άβυσσος.

                                 Όταν  ο  καιρός  φυσάει
                                 όποιος  αγγούρια  μασάει
                                 θα  δεί  όλα τα  ταβάνια.
                                 Θα  φθάσει  ως στα  ουράνια.

                                 Aπό  φύλακες  με  γνώσεις
                                 δεν  μπορείς  να  τη  γλυτώσεις.
                                 Πήρε  δρόμο  η  Γερμανίδα
                                 χωρίς  βρεγμένη  σανίδα.
                              
                                 Μια  η  πρέζα,  μια  τ’ αγγούρια
                                 όλοι  τρέχουνε  με  φούρια
                                 το  μεζέ  τους  να  τον  φάνε
                                 κασονάτους  να  τους  πάνε.
                           
                           ΖΩΗ  ΣΕ  ΛΟΓΟΥ  ΜΑΣ.  ΑΜΗΝ  !!!

                                                Πειραιάς, Ιούνιος 2011
                                                Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                      Παξινός Ποιητής




ΕΚΡΙΘΕΝ  ΑΡΜΟΔΙΩΣ,   ΚΑΤΑΧΩΡΗΘΗΚΕ    ΣΤΟ
ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ  ΤΗΣ   (ΔΕΕΛ) ΔΙΕΘΝΟΥΣ  ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ  ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ  ΓΙΑ  ΤΟ   ΔΙΕΘΝΗ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ  
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ  ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ 2004.

 ΞΕΝΗΤΕΜΜΕΝΑ   ΝΕΙΑΤΑ

΄Ανθη  της  λεβεντιάς,
 σπαρμένα σ΄ όλα  της  γής  τα  πέρατα.
 Αγναντεύουν  με  τα  μάτια  της  ψυχής,
 κάθε  Φώς,  κάθε  Λημέρι,  κάθε  Χρώμα,
 το  κάθε  τι,  απ΄ της  μάννας  γής,
 το ΄Αγιο   Χώμα.

΄Ανθη  της  λεβεντιάς,
 της  πατρίδας  καμάρια,
 της  νοσταλγίας  θύματα.
 Με  γενναία  καρδιά
 που  έχουν  μόνο  τα  λιοντάρια,
 με  βαρειά  βήματα,
 προχωρούν  ενάντια
 προς  της  σκληρής  ζωής 
 τα  κύματα.

 Ξενητεμμένα  νειάτα,
 που  ο  τόπος  τους να  τα  κρατήσει
 δεν  μπορούσε.
΄Εβλεπε  το  αετίσιο  βλέμμα  τους
  και  απορούσε.
  Βλέμμα  γεμάτ΄ ανησυχία  και  πεποίθηση,
  πούβλεπε   τόσο  μακρυά
  και  όλα  ήθελε
  να  τα  θωρούσε.

  Χώρος  απλός,  τόπος   μικρός
  για  λεβεντιάς  κλωνάρια.
 ΄Εβλεπε  αυτός  τον  πόνο  τους
  και  στέναζε.
 ΄Οση  συγκίνηση  κιάν  πρόσφερε,
  το  ήξερε.
  Πως  κάποτε  θα  φεύγανε
  και  νηές  και  παλληκάρια.

  Κάποιο  σπιτάκι  φτωχικό
  για  χρόνια  θάμενε  κλειστό,
  χωρίς  χαμόγελο  ή  τραγούδι.
 ΄Αδειο  από  γέλια  και  χαρές,
  από  ωραίες  αγκαλιές,
  χωρίς  ένα  λουλούδι.

 Φύγανε  πολλά  χρόνια  τα  παιδιά
  για  να  προκόψουνε  στη  ξενητειά,
  που  τόσο  ξέρει  να  πλανεύει.
  Κι  έρχεται  η  πίκρα  η  αλμυρή,
  φουντώνει  μέσα  στην  ψυχή
  σα  θάλασσα,
  οπού  ποτέ  δε  γαληνεύει.

  Είδανε  τόπους  τα  παιδιά.
  Πήγανε  τόσο  μακρυά,
  ο  Κόσμος  φάνηκε  μικρός.
  Σα  νάναι  άδειος.  Και  φτωχός !
 ΄Εστω !  Κιάν  πέτυχαν  αυτά,
  η  νοσταλγία  την  καρδιά
  την  έκανε  κομμάτια.
  Και  βλέπουν  το  μικρό  χωριό
  κάθε  στιγμή,  κάθε  λεπτό,
  με  της  ψυχής  τα  μάτια.

  Τη  σκέψη  αυτή  του  γυρισμού,
  την  έχουνε  συχνά  στο  νού
  και  η  καρδιά  ραγίζει.
  Τα  μάτια  τους  βουρκώνουνε,
  τα  δάκρυά  τους  τρέχουνε
  σαν  ποταμάκι  του  βουνού,
  που  αργεί  να  σταματήσει.

  Κι  όταν,  μετά  από  καιρό,
  η  σκληρή  μοίρα  το  θελήσει,
  να  έρθουνε  πολλών  χρονών
  απ΄ της  ζωής  το  άθλιο  μεθύσι,
  γυρίζοντας  στο  σπίτι  το  παληό
  με  κάποιο  άσπρο  καραβάκι
  που  πάει  για  το  νησιώτικο  χωριό,

 Τρέχουν  να  τ' απαντήσουνε
  χίλιες  δυό  αναμνήσεις.
  Στο  δρόμο  τα  προφταίνουνε
  σωρό  από  συγκινήσεις.
  Αγάπες,  πίκρες  και  χαρές.
  Κι  όλα  αυτά,  λές  κι  ήταν   χτές.
  Πως  όλα  αυτά  τα  χρόνια  δεν  περάσανε.
  Λές  και  δεν  έζησαν  άλλες  στιγμές !
   
  Και  φτάνοντας  στο  μονοπάτι  το  γνωστό,
  σαν  φαίνεται  το  σπίτι  το  παληό,
  από  το  δάκρυ,  θολώνει το  μάτι,
  που  έχει  να  το  δεί  τόσον   καιρό !

  Κάθε  γωνιά  μιλάει  βήμα – βήμα.
  Λέει στο νου το  κάθε  τι  και  αντηχεί :
  Τι  να  το  κάνεις  όσο  έχεις  χρήμα,
  αφού  δώ  πάνω  άφησες  για  πάντα  την ψυχή !

 ΄Ανθη  της  λεβεντιάς  σπαρμένα,
  σ΄ όλα  της  γής  τα  πέρατα.
  Αγναντεύουν  το  μικρό  χωριό
  κάθε  στιγμή  κάθε  λεπτό
  με  της  ψυχής  τα  μάτια,
  κι  η  νοσταλγία  την  καρδιά
  την  έκανε  κομμάτια ! ……..

      Παξοί,  Ιούλιος 1972
   Γεώργιος  Βελλιανίτης
     Παξινός Ποιητής
                
Όταν ο θεός Ποσειδώνας δημιούργησε με την τρίαινά του το ερωτικό του καταφύγιο για τον ίδιο και την Αμφιτρίτη, δεν μπορούσε να γνωρίζει εκ των προτέρων την ομορφιά που θα απέπνεε το νησί με αυτή του την κίνηση.

Πηγή. skai.gr
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 01/08/2020 - 07:46
Όταν ο θεός Ποσειδώνας δημιούργησε με την τρίαινά του το ερωτικό του καταφύγιο για τον ίδιο και την Αμφιτρίτη, δεν μπορούσε να γνωρίζει εκ των προτέρων την ομορφιά που θα απέπνεε το νησί με αυτή του την κίνηση. Και μπορεί η αποκοπή από την νότια Κέρκυρα να γέννησε τελικά αυτό που πραγματικά ήθελε, όμως έχασε την τρίαινά του κατά την προσπάθειά αυτή, την οποία βρήκαν οι Παξινοί και την έκαναν έμβλημά τους. Από τη στιγμή λοιπόν που ένα νησί δημιουργήθηκε καθαρά από «έρωτα», δεν θα μπορούσε παρά μόνο αγάπη και θαυμασμό να προκαλεί σε όλους τους επισκέπτες του.

Ο Λογγός, είναι ο τρίτος και ο μικρότερος οικισμός του νησιού μετά τον Γάιο και τη Λάκκα. Πρόκειται για ένα γραφικό, παραδοσιακό χωριό με καθαρά επτανησιακό αέρα, που τριγυρίζετε από πράσινο και βέβαια από το αέναο γαλάζιο της ζωογόνας θάλασσας. Τα δέντρα φτάνουν στην άκρη του οικισμού, ενώ το μικρό λιμανάκι με την ρηχή παραλία στα αριστερά του είναι όλα όσα χρειάζεσαι για να ζήσεις ήρεμες και ξέγνοιαστες στιγμές. Οι ψαρόβαρκες λικνίζονται στο ερωτικό κάλεσμα της μόνιμης ερωμένης τους, θυμίζοντάς σου με μιας τον πανέμορφο μύθο της δημιουργίας του νησιού.
Στην άκρη του οικισμού δίπλα από το δημοτικό σχολείο, στέκει εγκαταλελειμμένο μεν, αγέρωχο δε, το παλιό Ελαιοτριβείο – Σαπωνοποιείο, μιας εκ των παλαιοτέρων οικογενειών των Παξών, της οικογένειας Ανεμογιάννη, όπου χρόνια πριν αποτελούσε πηγή ζωής για ολόκληρο το νησί. Μικρές εκκλησιές, παλιοί μύλοι, χρωματιστά κτήρια καθώς επίσης και παραδοσιακές ψαροταβέρνες αλλά και μπαράκια, συνθέτουν ένα ειδυλλιακό σκηνικό, μόλις λίγα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα των Παξών, που προσφέρεται να κλείσει στην αγκαλιά του κόλπου του όλους εκείνους που θα το επισκεφτούν, προσφέροντάς τους ηρεμία, ασφάλεια αλλά και αγαλλίαση ψυχής. Κρίνοντας λοιπόν εκ του αποτελέσματος, ένα είναι σίγουρο…  εάν η αγάπη του Ποσειδώνα για την Αμφιτρίτη έμοιαζε έστω και για λίγο στους Παξούς… τότε ναι, ήταν ένας τρυφερός δεσμός, που το μόνο που χρειαζόταν για να κρατήσει ως την αιωνιότητα, ήταν αυτό ακριβώς το νησί!!!
Πηγή φώτο - Βίντεο: Travel Inspiration
Πηγή: Travel Inspiration
Πηγή: https://www.skai.gr/news/entertainment/loggos-ena-taksidi-sto-erotiko-katafygio-tou-theou-poseidona
Follow us: @skaigr on Twitter | skaigr on Facebook | @skaigr on Instagram

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...