΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΦΡΙΞΟΝ ΗΛΙΕ, ΣΤΕΝΑΞΟΝ ΓΗ. ΠΕΡΙΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΑΚΡΑΙΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ.

Γ. Τράγκας: 
Πανηγυρίζουν τα «φαντάσματα» 
των δοσιλόγων για όσα κάνει 
η κυβέρνηση του γερμανόφιλου.
 Όλα όσα γίνονται είναι «μαγειρεμένα» στο Βερολίνο.
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ



                                          AΠΟΓΝΩΣΗΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
 
                                                          116.  O AYTOXEIΡ
                                                               
                                                       Όταν φουντώνει  η Ψυχή,
                                                       χάνεται ο Ουρανός κι η Γή.
                                                       Όλα του φαίνονται θολά.
                                                       Τον πνίγει ο πόνος για καλά.
 
                                                        Πολύ χρόνο υπομένει.
                                                        Να συνέλθει περιμένει.
                                                        Δέχεται καταπίεση.
                                                        Λειτουργεί υπό πίεση.
 
                                                        Πολλοί δείχνουνε αντοχές.
                                                        Αλλά όποιος έχει αρχές
                                                        δεν  μπορεί να συμβιβασθεί.
                                                        Την αδικία να δεχθεί.
 
                                                        Απέχει απ’ τις καταστάσεις
                                                        Που απαιτούν οι περιστάσεις.
                                                        Κλείνεται μέσ’ στον εαυτό του
                                                        και κουβαλάει το Σταυρό του.
 
                                                        Χάνει την επικοινωνία
                                                        μ’ αυτή τη σάπια κοινωνία.
                                                        Μέσα στο αδιέξοδο
                                                        ψάχνει να βρεί μια έξοδο.
 
                                                       ΄Όταν την έξοδο δεν βρίσκει
                                                         το ενδιαφέρον αποθνήσκει.
                                                         Μπαίνει στο μάτι του κυκλώνα.
                                                         Μάχεται σ’ άνισον αγώνα.
 
                                                         Μέσα του γίνεται μια πάλη.
                                                         Ο νούς του πάει στη σκανδάλη.
                                                         Με ένα μπάμ να τελειώσει.
                                                         Κανένας πιά να μην τον σώσει.
 
                                                         Παντού βλέπει εμπόδια.
                                                         Δεν έχει τα εφόδια
                                                         να τα καταπολεμήσει.
                                                         Απ’ το νού του να τα σβήσει.
 
                                                         Είναι πολύ ευαίσθητος.
                                                         Δεν μπορεί νάν’ αναίσθητος.
                                                         Το κάθε τι τον κτυπάει.
                                                         Κάτι στην Ψυχή του σπάει.
 
                                                         Κατανόηση γυρεύει.
                                                         Kατάθλιψη τον παιδεύει.
                                                         Προσδοκά λίγη βοήθεια.
                                                         Νοιώθει βάρος πά’ στα στήθεια.
 
                                                         Βρίσκεται σε μία φάση,
                                                         που τον έλεγχο έχει χάσει.
                                                         Απ’ τα μάτια τρέχει δάκρυ.
                                                         Δεν μπορεί να βγάλει άκρη.
 
                                                        ΄Εχει χάσει τον κόσμο του.
                                                         Τώρα πιά είναι μόνος του.
                                                         Κανείς μέσα του δεν βλέπει.
                                                         Δεν γνωρίζει τι δεν πρέπει.
 
                                                         Ατέλειωτη αγωνία.
                                                        ΄Εχει χάσει τα ηνία.
                                                        ΄Εχει απογοητευθεί.
                                                         Κάθε ελπίδα έχει χαθεί.
 
                                                         Μα πού είναι οι γονείς του;
                                                         Πού είναι οι συγγενείς του;
                                                         Κανένας δεν τονε βλέπει
                                                         ότι πάλλεται και ρέπει;
 
                                                         Μα τόσο αδιαφορούνε;
                                                         Να βοηθήσουν δεν μπορούνε;
                                                         Το μυαλό του έχει χάσει.
                                                         Μέχρι πού μπορεί να φθάσει;
 
                                                         Δεν υπάρχουνε οι φίλοι
                                                         να του πούν κάτι δυό χείλη;
                                                         Δεν τον βλέπουνε θλιμμένο
                                                         να πλανιέται σα χαμένο;
 
                                                        ΄Όχι  πως δεν τον εννοούν,
                                                         αλλά τον καταπολεμούν.
                                                         Σε μιά κλειστή κοινωνία
                                                         βλέπεις άσχημα σημεία.
 
                                                         Συνήθως φταίνε οι γονείς.
                                                         Δεν τους ξεστράβωσε κανείς.
                                                         Κάνουνε τους πολύξερους.
                                                         Στο τέλος τους ανήξερους.
 
                                                         Δεν  προσέχουνε ακόμα
                                                         ότι  πάσχει και το σώμα.
                                                         Χρειάζεται ο ειδικός.
                                                        ΄Ενας ψυχίατρος καλός.
 
                                                         Πάσχει απ’ την  εμμονή του
                                                         να τελειώσει τη ζωή του.
                                                         Δεν το λέει σε κανένα.
                                                         Τα βλέπει όλα χαμένα.
 
                                                         Δεν είναι μόνο ο έρωτας.
                                                         Είναι πολλά. Μην τα ρωτάς.
                                                         Δεν είναι λίγες οι φορές
                                                         που έρχονται καταστροφές.
 
                                                         Και παίρνει την απόφαση
                                                         ν’ απαλλαγεί απ’ την κόλαση.
                                                         Μέσα στην απόγνωσή του,
                                                         τελειώνει τη ζωή του.
 
                                                         Αυτά είναι τα δράματα.
                                                         Μετά αρχίζουν κλάματα.
                                                        ΄Ολοι άναυδοι έχουν μείνει.
                                                         Όμως το κακό έχει γίνει.
 
                                                          Γονείς, σώστε τα παιδιά σας.
                                                          Μιλήστε  με την καρδιά σας.
                                                          Μην κάνετε το δικό σας.
                                                          Αυτό θα βγεί σε κακό σας.
 
                                                          Βοηθείστε όσο μπορείτε.
                                                          Δεν πρέπει ν’ αδιαφορείτε.
                                                          Πριν να σκάσει το μπουρλώτο
                                                          να σκεφτόσαστε τον κρότο.
 
                                                                          Πειραιάς, Οκτώβριος 2008
                                                                            Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                                                Παξινός Ποιητής


                                             195. ΨΑΛΜΟΣ ΠΕΝΗΝΤΑ ΠΕΝΤΕ

                                
                         ΚΟΥΤΗΣ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗΣ ΤΟ  ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ  ΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ  
                                           ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ !...

              Ελέησον ημάς ο Θεός. Μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι.  Γονείς  περιφρονούν τα παιδιά  τους χωρίς να τους συζητούν τα προβλήματα της  Οικογένειας  ή  τις σχέσεις με άτομα ύπουλα, εχθρικά.  Η  ανόητη αυτή τακτική έχει ως αποτέλεσμα τα  παιδιά να μην  γνωρίζουν βασικά πράγματα που θα τα  βοηθήσουν στη ζωή  τους. Οι γονείς  πηγαίνουν εις τας  αιωνίους  μονάς, αφήνοντας τα  παιδιά άπειρα, απροστάτευτα, να λύσουν ποικιλόμορφα  προβλήματα.  ΄Οταν καταλάβουν, το  πουλάκι έχει πετάξει. Οι ευκαιρίες  έχουν φύγει. Τα παιδιά  πληρώνουν τα λάθη  ακριβά. Υπήρξε  περίπτωση ανδρόγυνου επαρχιωτών σαρανταπεντάρηδων με αγόρι δέκα επτά ετών  εγγράμματο, το  απέκλεισαν από  σοβαρή  συζήτηση διαπραγματεύσεων αγοράς  μικρού  σπιτιού μεταξύ του ζεύγους, ενός σπιτονοικοκύρη θείου δήθεν ενδιαφερομένου, καθοδηγητού  του επαρχιώτικου ζευγαριού καί  του  ιδιοκτήτου  του  μικρού φτωχικού σπιτιού. Το  παιδί  είχε  αντιληφθεί ότι  ο  Θείος  ήταν ύπουλος, κρυφός  εχθρός,  δεν  μπορούσε  όμως να  πείσει  τους  γονείς  του  οι  οποίοι  το  απαξίωναν πιέζοντάς το  να  μην  ανακατεύεται. Tελικά  ο  καλός  θείος  τους  πέταξε  στο  δρόμο  από  το  σπίτι  του  που  διέμεναν σε  ένα  δωμάτιο  αχούρι, πεινασμένους  και  ρακέντητους, σε  εποχή  ύφεσης, αναδουλειάς,  παρακρατώντας όλα τα  χρήματα  που  του  εμπιστεύτηκαν προφορικά, για  την  αγορά του  παλαιού  σπιτιού, δήθεν  για  ενοίκια. Επίσης ο  θείος  εφάρμοσε  τις  κουτοιδέες  του  στο  μοναχογιό  του. Τον έκλεινε  μέσα από  μικρό,  χωρίς  δουλειά, χωρίς παρέες.  Το  παιδί  μεγάλωσε στραβό, αθώο  από   την  εμπειρία  της  ζωής. Η  κουτομάνα  του   έλεγε  ότι  δεν  χρειάζεται  να  δουλέψει, έχουν  την  οικονομική  άνεση  να  ζήσουν. Δε  έπρεπε  να  πάει  εργάτης, αλλά  για  Διευθυντής. Ο  πατέρας  πέθανε  αιφνιδίως  η  δε  μητέρα συνέχισε να   παραμυθιάζει  το  γιό  της. Τον  ήθελε  βλάκα  υπό   την  επιρροή  της,  φωνάζοντας   κατά  καιρούς  εις  επήκοον  των  γειτόνων. Εγώ να  μπάσω  νύφη  στο  σπίτι  μου!  Θα  της  βγάλω  τα  μάτια! Άρρωστοι γονείς ψυχικά, ο γιός   μεγάλωσε σε  ένα  βλακώδες  περιβάλλον. ΄Οταν  πέθανε  και  η  μάννα, έμεινε  ανεπάγγελτος.  Το  σπίτι  έπεσε  μέσα, μένοντας  στο  δρόμο  σιτιζόμενος  από  ελεημοσύνη  κάποιων, στο  τέλος  δε  από  την  εκκλησία.  Αντίθετα, ένας  ναυτικός  πράκτορας  με  δύο  κοριτσάκια  και  ένα  αγόρι όλα του  Δημοτικού  Σχολείου έδειχνε  στο  μικρό  αγόρι  να  κόβει  εισιτήρια,  να  αρχειοθετεί στελέχη, να  συντάσσει  αιτήσεις προς  τις  Υπηρεσίες, όλα  σιγά  σιγά.   Ο πράκτορας  πέθανε  αιφνιδίως  από  καρδιά. Το  αγόρι  στη  Δευτέρα  Γυμνασίου. Όμως είχε  μάθει  σχεδόν τη  δουλειά. Η μητέρα  του, άπραγη, τα  εύρισκε  έτοιμα  από  τον  άνδρα  της. Βρέθηκε χήρα  με  τρία μικρά  παιδιά, χωρίς να  γνωρίζει  τίποτε.  Το  Λιμεναχείο  δεν  μπορούσε να  μείνει αδιάφορο  στην  κατάσταση  αυτή.΄Εβαλε  κάτω  τους  νόμους, διεπίστωσε  την  εποχή  εκείνη  ότι  δεν  απαιτούντο  ιδιαίτερα  γραμματικά  προσόντα  για  άδεια  πράκτορος, μόνο  η  ηλικία.  Χορήγησε  λοιπόν  άδεια επαγγέλματος  στην  άπραγη  μητέρα, ενώ  όλα  τα  έφτιαχνε  ο  μικρός  γιός  με  την  καθοδήγηση  του Λιμεναρχείου. Σε  μερικά  χρόνια  ενηλικιώθηκε  το  αγόρι  και  τα κορίτσια,  οπότε ανέλαβαν  κανονικά  καθήκοντα.  Η  Οικογένεια  και  η  επειχείρηση,  σώθηκαν. Γι  αυτό  η  παροιμία  λέει: Το παιδί σου και το σκυλί  σου, όπως  το  μάθεις.  Φώτισε  Κύριε  τους  κουτούς γονείς  που  κάνουν  ότι  τα  ξέρουν  όλα, να μην  καταστρέφουν τα  παιδιά  τους, ώστε να  σε  δοξάζομεν  εις  τους  αιώνας. Αμάν. Αμάν. Αμήν…           

                                                                             Πειραιάς, Ιούλιος 2014
                                                                              Γεώργιος Βελλιανίτης.
                                                                                   Παξινός  Ποιητής.                                                                                                                                                                                 

Πηγή. triklopodia.gr
ΑΠΟΨΕΙΣ. - 11 Αυγ 2020 - 17:12
Οι λοιμωξιολόγοι απαγορεύουν τα πάρτι και τα πανηγύρια με τον φόβο της ευρύτερης διασποράς του covid -19 που στην πλειοψηφία των πολιτών εμφανίζεται ως «συνάχι» ή «κρυολόγημα» ή κάποιο «τσούξιμο» στα μάτια ή χωρίς κανένα απολύτως σύμπτωμα. Ουδείς επιδημιολόγος, πνευμονολόγος ή λοιμωξιολόγος έχει την απαραίτητη «ενόραση» να δει τα πάρτι  και τα πανηγύρια που κάνουν τα φαντάσματα όλων των δοσιλόγων της Κατοχής, τόσο στο Μαξίμου, όσο και στους κυβερνητικούς διαδρόμους.
Μόνο οι πρωταγωνιστές της ταινίας Gothbusters θα μπορούσαν να ανιχνεύσουν και να εντοπίσουν τον «Τσολάκογλου», τον «Ράλλη» και τον «Λογοθετόπουλο» που «χορεύουν» πάνω στη στέγη του Μαξίμου, όλο το πρωί και το βράδυ στριφογυρνάνε μέσα στο πρωθυπουργικό γραφείο, χαμογελώντας ικανοποιημένα για την υπακοή και το σεβασμό προς τον γερμανικό παράγοντα, όπως και για τις υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα, που παρουσιάζονται ως μεγάλες εθνικές επιτυχίες, του απαράμιλλου διδύμου Μητσοτάκη – Δένδια.
Τόσο η ελληνο-ιταλική συμφωνία, όσο και λίαν πρόσφατη ελληνο-αιγυπτιακή, έδωσαν την ευκαιρία στον ελεγχόμενο Τύπο, να παρουσιάσει τον (υ)ιό Μητσοτάκη ως μεγάλο σκακιστή, εφάμιλλο του Αμερικανού Μπόμπι Φίσερ ή του Σοβιετικού Μπόρις Σπάσκι.
Όποιος διάβαζε προσεκτικά, εδώ και καιρό, τις αναλύσεις και τις πληροφορίες του Μανώλη Κοττάκη στην «Εστία» και της Κύρας Αδάμ στο περιοδικό «Crash», μπορεί να αντιληφθεί που πηγαίνει το πράγμα. Για την ακρίβεια, τι έχει αποφασίσει το Βερολίνο και πώς χειραγωγεί το «πιόνι» του στην Αθήνα, δηλαδή τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Όλη αυτή η αδυσώπητη σύγκρουση στο Αιγαίο. Όλος αυτός ο πολεμικός «πυρετός», η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο και γενικά κατά μήκος των συνόρων του Ελληνισμού, από τη Θράκη έως το νησί της Αφροδίτης, είναι η απαραίτητη προετοιμασία της διεθνούς κοινής γνώμης και κυρίως των  τοπικών πληθυσμών για την επικείμενη αλλαγή συνόρων. Τη νέα Λωζάνη.
Οι επιθετικές δηλώσεις είναι καθημερινές. Σε εβδομαδιαία βάση έχουμε μία διπλωματική «μαγιονέζα» από την οποία βαθμιαία αφαιρούνται, το Δίκαιο της Θάλασσας, η υπάρχουσα συμφωνία της Λωζάνης, η «μοναδική» διαφορά γύρω από την υφαλοκρηπίδα και προστίθεται η διανομή των θαλασσίων περιοχών και το ποσοστό «επήρειας», δηλαδή κυριαρχίας που έχει η Ελλάδα στα μέχρι σήμερα νησιά της.  Όλο αυτό το «cooking» γίνεται από τους Γερμανούς που έχουν διαχρονικά,  μεγάλο πελάτη την Άγκυρα.
Η τριμερής συνάντηση που έγινε προ ημερών στο Βερολίνο μεταξύ των Γερμανίας -Ελλάδας και Τουρκίας, (Γιαν Χέκερ , Ελένη Σουρανή, Ιμπραχίμ Καλίν)  δρομολόγησε όλες τις μετέπειτα φάσεις που οδηγούν σε συμφωνία αλλαγής συνόρων. Η ανακήρυξη της  ΑΟΖ Ελλάδας – Αιγύπτου ήταν γνωστή σε όλα τα μέρη. Όπως και η αντίδραση της Άγκυρας που παρακολουθούμε τα τελευταία 24ωρα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης από την ημέρα που ανέβηκε στην εξουσία κάνει ακριβώς ό,τι του λένε οι Γερμανοί. Γνώριζε ότι ο Ερντογάν θα ανακηρύξει ΑΟΖ με τη Λιβύη του Σάρατζ. Παρέμεινε ακίνητος, χωρίς να πάει το θέμα – όπως έπρεπε- ούτε στο ΝΑΤΟ, ούτε στον ΟΗΕ. Άφησε τον Ερντογάν να εμπεδώσει στον διεθνή περίγυρο τη νομιμότητα της ΑΟΖ Τουρκίας –Λιβύης. Ούτε καν κλήθηκε από τη Μέρκελ να μετάσχει στη διάσκεψη για την κατάσταση στη Λιβύη. Ο Σάρατζ γλίτωσε. Κατέχει πλέον τη μισή χώρα και παρέδωσε στους Τούρκους τις κυριότερες αεροπορικές στρατιωτικές βάσεις. Όπως έκανε και ο Αλβανός Έντι Ράμα δίνοντας απέναντι από τα νησιά του Ιονίου, δύο ναυτικές βάσεις στο τουρκικό πολεμικό ναυτικό. Όλα αυτά έγιναν υπό την πλήρη εποπτεία των Μεγάλων Δυνάμεων της Εποχής (Ρωσία, ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία) και φυσικά  των Γερμανών που αυτή την περίοδο προεδρεύουν την Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ξαφνική ανακήρυξη της ΑΟΖ Ελλάδος – Αιγύπτου είναι το τελικό βήμα πριν πάνε τα εμπλεκόμενα μέρη σε διμερή διάλογο υπό διεθνή εποπτεία ή στη Χάγη με συνυποσχετικό που θα περιέχει όλες τις απαιτήσεις και διεκδικήσεις της Τουρκίας.
Ενδεχομένως, ο Μητσοτάκης φοβούμενος ότι θα κατηγορηθεί για προδοσία, θέλει να καθυστερήσει τα πράγματα και να βυζαντινολογήσει. Οι Γερμανοί όμως δεν τον αφήνουν, γιατί θέλουν να κρατήσουν τον «μεγάλο πελάτη» όρθιο.  Επομένως, σπρώχνουν να πάνε τα εμπλεκόμενα μέρη σ’ έναν διάλογο από τον οποίο θα σηκωθούμε ακρωτηριασμένοι. Παραδίδοντας κυριαρχικά δικαιώματά μας και αποδεχόμενοι μειωμένη «επήρεια» στα νησιά μας.
«Χορεύουν» όλα τα φαντάσματα των δοσιλόγων στους κυβερνητικούς διαδρόμους. Όλοι οι παππούδες μεγαλοστελεχών της κυβέρνησης. Όλοι οι «κολλητοί» της Βέρμαχτ, της Γκεστάπο και των  SS στην περίοδο της Κατοχής. Τότε έλεγαν όλοι αυτοί οι προδότες, ότι «η Ελλάδα είναι ασφαλής, γιατί παραμένει εκτός του θεάτρου του πολέμου».  Φυσικά υπό την Κατοχή του Γερμανικού Αετού. Τώρα, θα ακούσουμε ότι «μία νέα συμφωνία, μια νέα Λωζάνη στο Αιγαίο θα κρατήσει τον ελληνικό λαό ασφαλή από τα δεινά και την περιπέτεια ενός πολέμου».
Η προετοιμασία για τις εθνικές υποχωρήσεις και τη νέα μειοδοσία, έχει ξεκινήσει πριν από αρκετό καιρό, στα πάνελ των «θολών» φιλοκυβερνητικών καναλιών. Λίγο πολύ, όλη η Sagrada Familia ή οι φίλοι της, οι «Ροζάκηδες» και άλλοι, έχουν μιλήσει για την ανάγκη μίας συμφωνίας με τον Ερντογάν, έστω και με κάποιες εθνικές υποχωρήσεις. Π.χ. η αδελφή του πρωθυπουργού, η κα Ντόρα Μπακογιάννη έχει δηλώσει ότι « στη Χάγη μπορεί να χάσουμε το Καστελόριζο αλλά θα κατοχυρώσουμε τα δικαιώματα της Ρόδου ή της Λέρου!».  Επίσης, ο αναπληρωτής σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας, κος Θάνος Ντόκος  έχει πει ότι «το Καστελόριζο «κείται μακράν» και είναι πολύ κοντά στις τουρκικές ακτές».  Επίσης, ο πρωτοσύμβουλος Σημίτη και Μητσοτάκη, ο καθηγητής Ροζάκης δεν χάνει ευκαιρία που να μην επαναλάβει με έμφαση, ότι «το Καστελόριζο είναι ειδική περίπτωση νησιού».
Τα «φαντάσματα» των γερμανόφιλων δοσιλόγων έχουν στήσει πανηγύρι στο Μαξίμου και όλοι οι συνεργάτες των χιτλερικών δυνάμεων κατοχής, περπατάνε τις νύχτες στους κυβερνητικούς διαδρόμους. Είναι τα μόνα «φαντάσματα» που δεν βλέπουν οι λοιμωξιολόγοι. Αυτοί που κάποια στιγμή θα κατηγορηθούν για τα δεινά της  οικονομίας και για την εθνική ταπείνωση. Ήδη ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση φωνάζουν ότι: «όλα τα μέτρα ελέγχου του πληθυσμού οφείλονται σε εισηγήσεις των λοιμωξιολόγων». Όλα τα ανελεύθερα μέτρα προτείνονται από επιδημιολόγους.
Ο αναβαθμισμένος από τους Γερμανούς Σκυλακάκης (ο παππούς του, αρχηγός των γερμανόφιλων επί Μεταξά) και ο Άδωνις Γεωργιάδης, προωθούν όλους τους ιερείς του Μνημονίου, όπως ο Χριστόφορος Πισσαρίδης σε θέσεις – κλειδιά. Η κα Άγκελα Μέρκελ θέλει ανθρώπους εμπιστοσύνης και ικανούς για υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα.
Οι καραμανλικοί μένουν σιωπηλοί μέχρι στιγμής. Ο Σαμαράς έδωσε εντολή στο antinews που εκφράζει τις θέσεις του, να εξαπολύσει επίθεση εναντίον του Μαξίμου, κατηγορώντας τον Μητσοτάκη για προδοσία και κοροϊδία του ελληνικού λαού. Ο Σαμαράς καταγγέλλει, ότι η συμφωνία Δένδια- Σούκρη θα οδηγήσει στις … «Πρέσπες του Αιγαίου». Το άρθρο του antinews (δηλαδή ο Σαμαράς) επισημαίνει ότι:  «το Καστελόριζο απουσιάζει εκκωφαντικά από τους χάρτες που διέρρευσαν, ενώ Ρόδος και Κρήτη έχουν κουτσουρευτεί!».  Υπάρχει μία ευρύτατη υπόγεια συζήτηση κατά μήκος και πλάτος της ΝΔ, για το πώς θα αναχαιτιστεί ο γερμανόφιλος πρωθυπουργός, να φτάσει σε νέα Λωζάνη και εθνική ταπείνωση.
Μπορεί οι λοιμωξιολόγοι να μην αντιλαμβάνονται τα πανηγύρια των «φαντασμάτων» των δοσιλόγων της Κατοχής αλλά σίγουρα τα αντιλαμβάνονται οι υγιείς οπαδοί του κόμματος που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Κάποια στιγμή, όλοι αυτοί θα αποβληθούν του οργανισμού του ως ξένα σώματα. Το θέμα είναι πως γλιτώνουμε τώρα από τον επικείμενο ακρωτηριασμό και τη φασιστική ατμόσφαιρα…
*Το άρθρο του Γιώργου Τράγκα δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας “Δημοκρατία”
crashonline.gr & triklopodia.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...