΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΑΙΕΝ ΑΡΙΣΤΕΥΕΙΝ. ΑΟΡΑΤΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ. ΑΘΟΡΥΒΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΣΤΗ ΣΚΑΝΔΑΛΗ.

                  Αόρατα στους Τούρκους 
                   τα Ελληνικά υποβρύχια

ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ

                                         75.  Ο  ΝΑΡΚΟΜΑΝΗΣ
 
                                           Κάθεται  κεί  στη  γωνία.
                                           Περιμένει  μ΄ αγωνία,
 
                                           νάρθει  γρήγορα  ο  Χάρος.
                                          ΄Εχει  ένα  μεγάλο  βάρος.
 
                                           Προσπαθεί  γιά  να  ξεφύγει
                                           μέχρι  οριστικά  να  φύγει.
 
                                           Κοιτάζει   πέρα  στο  δρόμο
                                           με  τα  μάτια  όλο  τρόμο.
 
                                           Πολύ  έχει  αδυνατίσει.
                                           Δεν   γνωρίζει  αν  θα  ζήσει.
 
                                           Ούτε  ζέστη  ούτε  κρύο.
                                           Δεν  τα  νοιώθει  καί  τα  δύο.
 
                                           Θα  του  δώσουν το  φαρμάκι
                                           μέσα  σ'  ένα  ραβασάκι.
 
                                           Απατηλή  απόλαυση.
                                           Ο  δρόμος  γιά  την  κόλαση.
 
                                           Αμαρτίες  ποιών  πληρώνει.
                                           Στους  ώμους  του  τις  σηκώνει.
 
                                          ΄Εχασε  το  ενδιαφέρον
                                           Δεν  γνωρίζει  το  συμφέρον.
 
                                           Από  άλλων  κάποιο  λάθος,
                                           πνίγηκε  μέσα  στο  πάθος.
 
                                           Θάρθει  αυτός  με  το  δρεπάνι.
                                           Θα  του  δώσει  τη  σκαπάνη,
 
                                           τάφο  μόνος  του  ν'  ανοίξει
                                           τη  ζωή  του  κεί  να  ρίξει.
 
                                           Ζεί  σε  μία  άλλη  χώρα
                                           που  τον  τρώει  κάθε  ώρα.
                                          
                                           Κεί  δεν υπάρχει  γυρισμός.
                                           Δεν   θα  υπάρξει  λυτρωμός.
                              
                                           Εμάς  τι  μας  ενδιαφέρει.
                                           Κοιτάμε  τί  μας  συμφέρει.
 
                                           Δεν  πάν'  να  πνιγούνε  όλοι.
                                           Βλέπουμε  το  πορτοφόλι.
 
                                           Είναι   ξένα   προβλήματα.
                                           Δεν  μας πιάνουν  τα  βλήματα.
 
                                           Ναρκωμένη  κοινωνία
                                           με  χαμένα  τα  ηνία.
 
                                           Δεν  υπάρχει πλέον  ήθος.
                                           Τούτο  λένε,  είναι  μύθος!
 
                                           Από  κάπου  περιμένει
                                           μέσ' στα  βάσανα  δεμένη.
 
                                          Αλλά  αυτό  δεν  έρχεται.
                                          Τη  συμφορά  της  δέχεται.
 
                                          Αύριο  θάναι  το  παιδί  σου.
                                          Τα  πληρώνεις  στη  ζωή  σου,
 
                                          όλα  όσα  έχεις  κάνει.
                                          Πάντα  υπάρχει  το  δρεπάνι.
 
                                          Γιατί  ο  Χάρος  κάνει  βόλτα.
                                          Θάρθει  στη  δική  σου  πόρτα.
 
                                          Δεν  είν'  υπόθεση  μορφής,
                                          το  θέμα  της  καταστροφής.
 
                                          Απλώς  είναι  θέμα  χρόνου.
                                          Το  Γραμμάτιο  του  Πόνου.
 
                                          Μόνος  σου  το  υπογράφεις.
                                          Την  Ιστορία  σου  γράφεις.
 
                                        ΄Οταν  έρχεται  η  Κρίση,
                                          αληθεύει  κάθε  ρήση.
 
                                             Πειραιάς, Φεβρουάριος 2003
                                                      Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                         Παξινός Ποιητής

                13ος  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΠΟΙΗΣΗΣ  27-4-98                                                                           Α΄. ΕΠΑΙΝΟΣ  Χ.Ο.Ν.

 
                            25.   ΣΗΜΕΙΑ  ΤΩΝ  ΚΑΙΡΩΝ
 
               Στο  δρόμο  με  την  κίνηση,  μέσ' στην  ανησυχία,
               με  σκούντησ'  ένας  άνθρωπος. Ιδού  η  δυστυχία !
               Γυρίζω  καλά  να  τον  δώ.  Γιά  κείνον  πέρα  βρέχει.
               Τα  βήματά  του  είναι  βαρειά.  Αντίληψη  δεν  έχει.
 
               Το  ντύσιμο  νεανικό.  Κάτι  βαρύ  στους  ώμους.
               Σαν  τύπους  που  τους  συναντάς  καθημερνά  στους  δρόμους.
               Φαινότανε  δεκαοκτώ. ΄Ισως  καί  παραπάνω.
               Τον  κοίταξα  στο  πρόσωπο. Τότε είναι  πού  τα  χάνω.
 
               Το  βλέμμα  έχει  απλανές.  Παράξενα  κοιτάει.
               Τον  τσάκισε  η  κούραση.  Πατάει  δεν  πατάει.
               Ζεί  γιά  καλά  στον  κόσμο  του. Πλανάται  στους  αιθέρες.
               Ποιός  ξέρει  άραγε  γι  αυτόν, πόσες  θα  έρθουν  μέρες !
 
               Μάννα,  δε  θάρθει  το  παιδί,  χαμόγελο  να  φέρει.
               Το  πήρανε  απ΄ τη  ζωή,  κρατώντας  το  απ΄ το  χέρι.
               Δεν  έχει  πιά  τη  δύναμη,  ούτε  σκοπό  να  ζήσει.
               Μία  ροδόχρωμη  αυγή,  τον  κόσμο  αυτό  θ' αφήσει.
 
               Πώς  βρέθηκε  στο  χάλι  αυτό,  Μάννα  μην  τα  ρωτάς.
               Δε  λύνει  τέτοια  θέματα  δάσκαλος  καί  παππάς.
               Ούτε  σύ  δεν  κατάφερες  να  δείς  μέσ΄ στην  ψυχή  του.
               Τώρα  όμως  εκατάντησε  να  χάσει  τη  ζωή  του ! ........
 
                                                   Πειραιάς, Σεπτέμβριος 1995
                                                     Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                         Παξινός Ποιητής
 
                  Βλέπε  στο  ίντερνετ άρθρο Γεωργίου Κ. Μπήτρου,
                  Καθηγητού Οκονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, .
                  με  τίτλο " Ναρκωτικά καί Καταστολή".

                                                        20.   ΖΗΤΗΜΑ ΑΡΧΗΣ
 
                                                 Σαν  το  τοπίο  είναι  γκρίζο.
                                                 μην  αρνηθείς  να  το  διαβείς.
                                                Όταν  διστάσεις,  κάνεις  πίσω,
                                                 δε  θα  μπορέσεις  να  σταθείς.
 
                                                 Δε  θέλει  δίλημμα  ο  δρόμος.
                                                 Δώ  είναι  ζήτημα  Αρχής.
                                                Όταν  σε  γυροφέρνει  ο  φόβος,
                                                 μη  σ'  εμποδίσει  να  σκεφθείς.
 
                                                 Να  έχεις  πάντα  την  ελπίδα
                                                 ότι  θα  δείξει  ο  καιρός.
                                               ΄Εχεις  αόρατη  ασπίδα,
                                                 εφόσον  είσαι  καθαρός.
 
                                                 Φαντάσματα  που  σε  τρομάζουν
                                                 σαν  τον  καπνό  θα  διαλυθούν.
                                                 Βεβαίως  την  ψυχή  τραντάζουν.
                                                 Στιγμές  δικαίωσης  θαρθούν.
 
                                               ΄Οποιο  συμβιβασμό  άν  κάνει
                                                 εκείνος  που  δεν  έχει  Αρχή,
                                                 στο  τέλος  το  παιγνίδι  χάνει.
                                                 Μόνο  η  ντροπή  κυριαρχεί.
 
                                                                   Πειραιάς, Δεκέμβριος 1998
                                                                       Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                          Παξινός Ποιητής

                                            201.  ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΙΑ ΔΙΚΗ
                                                                                                              
                                           Φίλοι κι εχθροί, δείτε κι αυτούς!           
                                           Δεν είμαστε μονάχοι.               
                                          ΄Εχομε πίσω μας νεκρούς!
                                           Μας  στέλνουνε στη μάχη.
 
                                           Προστάζουν νάμαστε μπροστά
                                           σε όλους τους κινδύνους.
                                         ΄Εστω! Mε όπλα λιγοστά.
                                           Να μην ξεχνάμε εκείνους.
 
                                           Κι αν έρχονται εναντίον μας
                                           Ανήμερα Θηρία,
                                           να πέφτομε μαχόμενοι
                                           για την Ελευθερία!
 
                                           Ποτέ δεν παραιτούμεθα.
                                           Μέχρι να έρθει η Νίκη,
                                           εμείς  θα αγωνιζόμαστε.
                                           ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΙΑ ΔΙΚΗ !
 
                                                         Πειραιάς,  Μάϊος 2015
                                                          Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                              Παξινός Ποιητής

                                                                                                                                                                         

Πηγή. pentapostagma.gr
Ελληνοτουρκικά 22.09.2020 - 10:46 Ενημερώθηκε στις: 22.09.2020 - 11:10
Newsroom
Πώς ο ναύαρχος Λυμπέρης ''κλείδωσε'' τους Τούρκους
Τα υποβρύχια «Πιπίνος», «Κατσώνης», «Παπανικολής» και «Ματρώζος» αποτέλεσαν έναν «αθόρυβο εφιάλτη» για το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό. 
Tα παραπάνω 4 ελληνικά υποβρύχια είχαν τοποθετηθεί σε καίρια σημεία της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και σε θέσεις τις οποίες γνώριζε μόνο ο Αρχηγός Στόλου κ. Παναγιώτης Λυμπέρης.
Οι ίδιες πληροφορίες θέλουν τον κ. Λυμπέρη να τηρεί στάση πλήρης μυστικότητας, αποφεύγοντας να κοινοποιήσει, παρά μόνο σε έναν εξαιρετικά μικρό κύκλο ανώτατων αξιωματούχων την πραγματική θέση των ελληνικών υποβρυχίων.
Μυστική παρέμεινε όμως η τοποθεσία τους και για τους Τούρκους, οι οποίοι στην προσπάθειά τους να τα εντοπίσουν είχαν ρίξει στο κυνήγι τους σχεδόν το σύνολο του ανθυποβρυχιακού τους στόλου, έναν σημαντικό αριθμό ελικοπτέρων ανθυποβρυχιακού πολέμου, αλλά και μια πλειάδα κατασκοπευτικών αεροσκαφών CN -235, χωρίς όμως να πετύχουν κανένα αποτέλεσμα.
Εντέλει, τα 4 ελληνικά υποβρύχια, καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης, όχι μόνο παρέμειναν «κρυμμένα» από τους Τούρκους, αλλά η θέση τους αποτέλεσε και έναν άλυτο γρίφο ακόμη και για τους μη «μυημένους» Έλληνες επιτελείς. 
Βυθίστε το Oruc Reis
Μπορεί το τουρκικό ερευνητικό σκάφος να έκοβε φαινομενικά ανενόχλητο βόλτες εντός της ελληνικής ΑΟΖ και μάλιστα επί μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτό δεν σημαίνει όμως πως τόσο το δικό του πλήρωμα όσο και εκείνο των πολεμικών πλοίων της συνοδείας του «κοιμόταν ήσυχο».  Βασικός παράγοντας  για την ανησυχία αλλά και την πρόκληση ενός συνεχούς άγχους στους τούρκους κυβερνήτες των παραπάνω πλοίων, αποτέλεσε η δράση των ελληνικών πυραυλακάτων Super Vita, αναφέρει το protothema. 
Έχοντας αναπτυχθεί σε μία τεράστια θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κρήτης και Ρόδου, οι ελληνικές πυραυλάκατοι, έμφορτες με πυραύλους επιφανείας επιφανείας Exocet, είχαν σχεδόν επί 24ώρου βάσεως εγκλωβισμένες στα σκόπευτρά τους τις τουρκικές δυνάμεις που περιφρουρούσαν το Oruc Reis ενώ κάτι παρόμοιο ίσχυε και για το ίδιο. 
Με τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης των πλοίων τους να χτυπούν συνέχεια, οι τούρκοι κυβερνήτες γνώριζαν καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης ότι θα αρκούσε το πάτημα ενός κουμπιού για να βρεθούν από τη μια στιγμή στην άλλη, στο βυθό. 
Mε λίγα λόγια, η έγκαιρη ανάπτυξη του ελληνικού στόλου και η τοποθέτησή του σε καίρια σημεία τόσο στο Αιγαίο όσο και στην ανοιχτή θάλασσα στη Ν.Α Μεσόγειο, κατάφερε όχι μόνο να μπλοκάρει τους τουρκικούς σχεδιασμούς, αλλά και να καταδείξει την ελληνική ισχύ αλλά και ευελιξία σε μία κατάσταση από την οποία το μόνο που έλλειπε για να χαρακτηριστεί «θερμή», ήταν το πάτημα της σκανδάλης. 
pentapostagma.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...