΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ..ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΥΠΕΡΟΠΛΟ ΣΤΑ ΣΥΡΤΑΡΙΑ.

"Υπερόπλο" 
σχεδιασμένο από Έλληνες,
μένει στα συρτάρια,λόγω συμφερόντων!
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ



  13ος  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΠΟΙΗΣΗΣ  27-4-98
                                   Α΄.  ΕΠΑΙΝΟΣ  Χ.Ο.Ν.
 
                            25.   ΣΗΜΕΙΑ  ΤΩΝ  ΚΑΙΡΩΝ
 
               Στο  δρόμο  με  την  κίνηση,  μέσ' στην  ανησυχία,
               με  σκούντησ'  ένας  άνθρωπος. Ιδού  η  δυστυχία !
               Γυρίζω  καλά  να  τον  δώ.  Γιά  κείνον  πέρα  βρέχει.
               Τα  βήματά  του  είναι  βαρειά.  Αντίληψη  δεν  έχει.
 
               Το  ντύσιμο  νεανικό.  Κάτι  βαρύ  στους  ώμους.
               Σαν  τύπους  που  τους  συναντάς  καθημερνά  στους  δρόμους.
               Φαινότανε  δεκαοκτώ. ΄Ισως  καί  παραπάνω.
               Τον  κοίταξα  στο  πρόσωπο. Τότε είναι  πού  τα  χάνω.
 
               Το  βλέμμα  έχει  απλανές.  Παράξενα  κοιτάει.
               Τον  τσάκισε  η  κούραση.  Πατάει  δεν  πατάει.
               Ζεί  γιά  καλά  στον  κόσμο  του. Πλανάται  στους  αιθέρες.
               Ποιός  ξέρει  άραγε  γι  αυτόν, πόσες  θα  έρθουν  μέρες !
 
               Μάννα,  δε  θάρθει  το  παιδί,  χαμόγελο  να  φέρει.
               Το  πήρανε  απ΄ τη  ζωή,  κρατώντας  το  απ΄ το  χέρι.
               Δεν  έχει  πιά  τη  δύναμη,  ούτε  σκοπό  να  ζήσει.
               Μία  ροδόχρωμη  αυγή,  τον  κόσμο  αυτό  θ' αφήσει.
 
               Πώς  βρέθηκε  στο  χάλι  αυτό,  Μάννα  μην  τα  ρωτάς.
               Δε  λύνει  τέτοια  θέματα  δάσκαλος  καί  παππάς.
               Ούτε  σύ  δεν  κατάφερες  να  δείς  μέσ΄ στην  ψυχή  του.
               Τώρα  όμως  εκατάντησε  να  χάσει  τη  ζωή  του ! ........
 
                                                   Πειραιάς, Σεπτέμβριος 1995
                                                     Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                         Παξινός Ποιητής
 
                  Βλέπε  στο  ίντερνετ άρθρο Γεωργίου Κ. Μπήτρου,
                  Καθηγητού Οκονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, .
                  με  τίτλο " Ναρκωτικά καί Καταστολή".

13ΟΣ  ΠΑΝΕΛΛ.  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΠΟΙΗΣΗΣ  27-4-98  Γ΄ΒΡΑΒΕΙΟ ΧΟΝ
 
                        24.     ΣΗΜΑΤΑ  ΚΙΝΔΥΝΟΥ
 
                      Ένα  περιστέρι  βρέθηκε  νεκρό.
                     ΄Ηταν  έν'  αστέρι  είκοσι  χρονώ.
                       Μία  μάννα  κλαίει  καί  μοιρολογεί,
                       λέει  πονεμένα:  Πάει  το  παιδί.
 
                       Βρέθηκε  χαμένο  σ΄ ένα  πέλαγο.
                       Κανείς  δεν  εσκέφθηκε  το  δράμα  του.
                       Ο  καθένας  έχει  το  φορτίο  του
                       που  δεν  τον  αφήνει  καθαρά  να  δεί.
 
                       Χάθηκ'  η  ζωή  του  χωρίς  να  τη  ζήσει.
                       Πουθενά  δε  θέλησε  κάτι  να  ζητήσει.
                       Αποκλεισμένο  πέρασε  σ'  έρημο  λειβάδι
                       ώσπου  τέλος  χάθηκε  σε  βαθύ  σκοτάδι.
 
                       Στ'  άψυχο  το  χέρι  υπάρχει  το  σημάδι.
                     ΄Εκαν'  η  κατάρα  τον  κόσμο  ρημάδι.
                       Πώς  βρέθηκε  το  παιδί  σε  αυτό  το  δρόμο.
                       Πώς  η  μοναξιά  του  νίκησε  τον  τρόμο.
 
                       Τώρα  το  αστέρι  είναι  πιά  νεκρό.
                     ΄Ενα  περιστέρι  είκοσι  χρονώ.
                       Η  καμμένη  μάννα  κλαίει,  μοιρολογεί,
                       όλο  μουρμουρίζει:  Πάει  το  παιδί.
 
                       Θυμάτ'  από  τότε,  πριν  πολύ  καιρό,
                       τότε  που  το  είχε  ακόμα  μωρό.
                       Λέγανε  τ'  ανάστησε. ΄Εδωσε  την  ψυχή  της
                       να  το  δεί  να  στέκεται  στη  ζωή  μαζί  της.
 
                     ΄Ολα  πιά  γκρεμίστηκαν.  Χάθηκαν  τα  όνειρα.
                       Η  ελπίδα  έσβησε.΄Εμεινε  στο  ράφι.
                       Αναπάντεχα  έγινε   τ'  όνειρο  εφιάλτης.
                       Ιστορίες  άδικες  η  ζωή  μας  γράφει.
 
                       Πατέρας  αμίλητος.  Βαρύς,  σκυθρωπός,
                       μαζί  με  τους  άλλους  το  ίδιο  κι  αυτός.
                       Κανείς  δεν  εσκέφθηκε  ποτέ  του  να  πεί
                       πως  θάφευγ'  απότομα   το  καλό  παιδί.
 
                       Κάποιος  φίλος  λέει:  Ποτάμι  που  κυλάει.
                       Μα  ο  διπλανός  του  ούτε  κάν  μιλάει.
                       Σκέπτετ'  ότι  ίσως  κάτι  θα  μπορούσε
                       κάτι  πιά  να  έλεγε  τότε,  όταν  ζούσε.
 
                       Κάτι  είχ΄ αρπάξει.  Κάτι  είχε  δεί.
                       Μα  δεν  ήταν  σίγουρος. ΄Ισως νάχε  λάθος.
                       Τότε  εφοβήθηκε  δυό  λόγια  να  πεί.
                       Τώρα  το  κατάλαβε.  Τούλειπε  το  θάρρος.
 
                     ΄Ενα  παλληκάρι  κείτεται  νεκρό.
                     ΄Ητανε  καμάρι,  είκοσι  χρονώ.
                       Τώρα  η  μάννα  κλαίει, κλαίει, μοιρολογεί.
                       Κάποιος  δίπλα  λέει:  Κρίμα  το  παιδί.
 
                       Τί  να  φταίει  τάχα.  Τάχα  ποιός  μπορεί,
                       νάβρει  την  αιτία.  Σίγουρα  να  πεί:
                     ΄Οχι  άλλη  πίκρα.  Κουραστήκαμε.
                     ΄Οχι  αδιαφορία.  Εχαθήκαμε.
 
                        Θέλουμε  μιά  λύση.  Να  βρεθεί  το  πώς,
                        ώστε  στο  σκοτάδι  να  φανεί  το φως.
                        Χωρίς  κάποια  μάννα  να  μοιρολογεί,
                        μ'  ένα  παλληκάρι  θαμμένο  στη  γή.
 
                      ΄Ενας  άλλος  πάλι  στη  γωνία  κλαίει,
                        ενώ  μιά  φωνή  ακούγεται  να  λέει.
                        Να  μην  περιμένεις  ποτέ  απ'  τους  άλλους,
                        πολύ  περισσότερο  από  τους  μεγάλους.
 
                        Στη  ζωή  καθένας  μόνος  προχωράει.
                        Στα  προβλήματά  του  κανείς  δε  χωράει.
                        Αυτός  μόνο  έχει  όλη  την  ευθύνη.
                        Δεν  αφήνει  άλλον  να  τον  κατευθύνει.
 
                        Τώρα  το  αστέρι  είναι  πιά  νεκρό.
                      ΄Ενα  περιστέρι  είκοσι  χρονώ.
                        Μαζί  με  τη  μάννα  που  μοιρολογεί,
                        κλαίνε  πονεμένα  όλοι  το  παιδί.
 
                        Μιά  φωνή  ακούγεται:  Εδώ  σταματάει;
                        Ποιός  θα  έχει  άραγε,  τη  σειρά  να  πάει;
                        Μα  θα  περιμένουμε  με  δεμένα  χέρια,
                        να  πέφτουν  στα  σπίτια  μας  νεκρά  περιστέρια;
 
                      ΄Αλαλη  η  ομοίγυρη.  Πού  να  είναι  σίγουροι.
                        Κάπου  η  κατάπληξη,  κάπου  το  παράπονο,
                        πώς  μπορούν  ν'  αντισταθούν  σ'  έναν  κόσμο  άπονο.
                        Πώς,  με  τί  βοήθεια,  που  σ΄αυτά  είν΄ άγουροι.
 
                        Του  μεροκάματου  οι  άνθρωποι  απλοί,
                        έχουν  γυμνά  τα  χέρια  τους  καί  την  καρδιά  αγνή.
                        Τη  μοίρα  δεν  περίμεναν  τόσο  να  τους  λαβώσει,
                        απρόσμενα  ο  θάνατος  διπλά  να  τους  σκλαβώσει.
 
                      ΄Ισως  κάποιος  νάλεγε  ότι  δεν  αρκεί,
                        στη  δουλειά  να  τρέχεις,  χωρίς  να  προσέχεις,
                        το  στραβό,  το  ίσιο  καί  το  κάθε  τί.
                        Το  κακό  στη  στήνει,  στη  γωνιά  εκεί.
 
                        Μπροστά  τους  παλληκάρι  βρίσκεται  νεκρό.
                        Λεβεντιάς  κλωνάρι,  είκοσι  χρονώ.
                        Τώρα  τούτ'  η  μάννα,  κλαίει,  μοιρολογεί.
                        Αύριο  ποιός  ξέρει,  ποιά  ακολουθεί;
 
                        Τί  να  φταίει  τάχα.  Τάχα  ποιός  μπορεί,
                        νάβρει  την  αιτία.  Σίγουρα  να  πεί:
                      ΄Οχι  άλλη  πίκρα.  Κουραστήκαμε.
                      ΄Οχι  αδιαφορία.  Εχαθήκαμε.
 
                        Πόσα  χρόνια  άπρακτα,  άρα  θα  περάσουν!
                        Πόσ΄ αμέριμνα  παιδιά,  τη  ζωή  θα  χάσουν!
                        Ποιός  ο  φόρος  της  ζωής,  θάναι  γιά  την  άγνοια.
                        Ποιό  το  κόστος  πιά  αυτής,  που  τη  λέν' Παράνοια!......
 
                                                Πειραιάς, Ιούνιος 1995          
                                                 Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                    Παξινός Ποιητής
  

 Πηγή. Οn Alert
Αρχική Δημοσίευση. 16-3-2015
Πέντε Έλληνες επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ένα σούπερ-όπλο που η χρήση του από τις ελληνικές ΕΔ θα αποτελούσε ανεκτίμητης αξίας “πολλαλασιαστή ισχύος”! Η παρουσίαση του “όπλου” έχει ενθουσιάσει δύο υπουργούς Άμυνας και τρεις Α/ΓΕΕΘΑ,που έχουν χαρακτηρίσει το πρόγραμμα “άκρως απόρρητο”. Κι όμως τίποτα δεν προχωρά,γιατί απ ΄ότι φαίνεται η ανακάλυψη των Ελλήνων “χαλάει τη σούπα”,μεγάλων συμφερόντων, κολοσσών της παγκόσμιας αμυντικής βιομηχανίας!
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Real News το πρόγραμμα στο οποίο εδώ και μια πενταετία δουλεύουν πέντε επιστήμονες του ΑΠΘ, έχει το χαρακτηρισμό άκρως απόρρητο. Μετά από πέντε χρόνια κοροϊδίας, ένας από τους επιστήμονες αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή.
Η ιστορία είναι απίστευτη.
2006: Μετά από μελέτες και σχεδιασμούς έξι ετών, η επιστημονική ομάδα υποβάλει αίτηση στον Ελληνικό Στρατό για να συμμετάσχει σε ερευνητικό πρόγραμμα για την κατασκευή και ανάπτυξη συστήματος CCIAS.Για να το πούμε απλά επρόκειτο για ένα δίκτυο “παθητικών” ραντάρ .
Ποιες θα ήταν οι δυνατότητες αυτών των ραντάρ που είχαν σχεδιάσει;
“Βλέπουν” χωρίς να εκπέμπουν -άρα και χωρίς να εντοπίζονται- σε εμβέλεια 400 χλμ!
•Εντοπίζουν ελικόπτερα και αεροσκάφη ακόμη και “υπό καθλική ηλεκτρονική σίγαση”,δηλαδή χωρίς τα ραντάρ τους να εκπέμπουν.
•Εντοπίζουν αεροσκάφη τεχνολογίας stealth και σε πραγματικό χρόνο τις απογειώσεις μαχητικών αεροσκαφών από εχθρικές βάσεις.
•Επιτηρούν παθητικά βραχονησίδες
•Κόστος; 25 έως 30 τέτοιοι σταθμοί, από τον Έβρο έως της Κρήτη θα κόστιζαν όσο ένας σταθμός παρεμφερούς συστήματος ,αγορασμένου από το εξωτερικό!!!
Υπερβολές θα πείτε όλα αυτά. Όμως η αξιολόγηση της ανακάλυψης των πέντε επιστημόνων από τη στρατιωτική ηγεσία άλλα δείχνει. Και δεν μιλάμε για μία μόνο αξιολόγηση. 15 ταξίδια στην Αθήνα έκαναν οι επιστήμονες και σ΄ όλα ελάμβαναν διθυραμβικά σχόλια για την ανακάλυψή τους!
Πρώτη παρουσίαση ενώπιων 60 Επιτελών.
Το 2006 ΥΕΘΑ είναι ο Β.Μεϊμαράκης, Α/ΓΕΕΘΑ ο ναύαρχος Παναγιώτης Χηνοφώτης και Α/ΓΕΣ ο στρατηγός Δημήτρης Γράψας. Η επιστημονική ομάδα του ΑΠΘ κάνει τη πρώτη παρουσίαση του συστήματος ενώπιων 60 Επιτελών. Αμέσως μετά τη παρουσίαση χωρίς καμία αμφιβολία και δισταγμό, πολιτική και στρατιωτική ηγεσία δηλώνει ενθουσιασμένοι και καλεί τους επιστήμονες να προχωρήσουν τάχιστα.
Ακολουθούν παρουσιάσεις σ΄ όλους τους Κλάδους και πείθονται ακόμη και οι πάντα δύσπιστοι αεροπόροι. Στις 13/02/2009 συνέρχεται το Συμβούλιο Αμυντικού Σχεδιασμού Προγραμματισμού (ΣΑΣΠ) και γνωμοδοτεί με 7-0 υπέρ της επιχειρησιακής αναγκαιότητας του συστήματος και εισηγείται την κατεπείγουσα εξέταση του ζητήματος από το Συμβούλιο Αρχηγών. Αρχηγός ΓΕΕΘΑ είναι πια ο στρατηγός Δ.Γράψας,ο οποίος ήταν μεγάλος υπέρμαχος της ανάπτυξης του ελληνικού συστήματος. Παραδόξως μέχρι την αποστρατεία του ,τον Αύγουστο του 2009, ο Αρχηγός δεν κατόρθωσε να βάλει στην αντζέντα του ΣΑΓΕ,αυτό το ζήτημα !
Η επιστημονική ομάδα από το ΑΠΘ,δεν πτοήθηκε από την αποστρατεία Γράψα και συνέχισε τις έρευνές της. Τα τελευταία τεχνικά προβλήματα επιλύονται. Όλα δείχνουν έτοιμα για να κατασκευαστεί το πρωτότυπο σύστημα. Όμως εδώ είναι Ελλάδα. Σχεδόν ένα χρόνο μετά ,με Α/ΓΕΕΘΑ πλέον τον πτέραρχο Ι.Γιάγκο, οι επιστήμονες έκπληκτοι πληροφορούνται ότι ...το θέμα θα επανεξεταστεί!!!
Στις 19/01/2010 ,στέλνουν επιστολή στον πτέραρχο Α/ΓΕΕΘΑ Ι.Γιάγκο , εκφράζοντας τη λογική τους απορία για την καθυστέρηση αν όχι οπισθοδρόμηση του προγράμματος. Μετά απ΄ αυτή την επιστολή το ΣΑΣΠ συνεδριάζει και πάλι και αποφασίζει ξανά με 7-0 υπέρ της επιχειρησιακής αναγκαιότητας του ελληνικού συστήματος! Το ΓΕΕΘΑ,διαβεβαιώνει ότι “το θέμα θα προχωρήσει άμεσα”.
Έχουμε φθάσει στις 15/04/2010, με υπουργό Άμυνας πια τον Ε.Βενιζέλο. Το Συμβούλιο Αρχηγών συνεδριάζει και με 4-0 εγκρίνει το προτεινόμενο σύστημα ως “άκρως απαραίτητο και κατεπείγον”. Στις 29/05/2010, ο τότε ΑΝΥΕΘΑ και νυν ΥΕΘΑ Πάνος Μπεγλίτης έχει στα χέρια του και την πληρη οικονομοτεχνική μελέτη.
Ο φάκελος με το άκρως απόρρητο πρόγραμμα περιλαμβάνει 1050 σελίδες. Μέχρι σήμερα κανονικά θα έπρεπε να είχαν διαβαστεί δυο και τρεις φορές.Ο χρονος που μεσολάβησε είναι μεγάλος.Όμως παραδόξως η ομάδα των πέντε επιστημόνων δεν έχει λάβει τη καμία απάντηση! Τον περασμένο Ιούνιο έστειλαν επιστολές στον Πρωθυπουργό και στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης,για να είναι ενήμεροι. Καμία αντίδραση!
Στο μεταξύ τρεις ξένες χώρες έχουν ενδιαφερθεί να χρηματοδοτήσουν το πρόγραμμα! Η ομάδα των πέντε δεν θέλει να το πουλήσει,αλλά δεν μπορεί και να μην θυμηθεί τα όσα είπε ένας έντιμος -όπως τον χαρακτηρίζουν οι ίδιοι- σμήναρχος σε μία από τις πολλές παρουσιάσεις που έκαναν στο Πεντάγωνο:
“Το σύστημα αυτό ,αν ποτέ κατασκευαστεί από τη πατρίδα μας,θα αποτελέσει την ληξιαρχική πράξη του αιφνίδιου θανάτου των απέναντι,αν μας επιτεθούν πρώτοι.Αλλά δεν πιστεύω ότι κάποτε θα υλοποιηθεί. Είναι πολύ μικρού κόστους. Έκανε λάθος η Ομάδα. Κάποιος πρέπει να τους πει ότι ζούμε στην Ελλάδα...”
Πηγή. Οn Alert

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...