ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ. ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ !...
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ, 
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.

DNA: 
Mεταφέρει τα ψυχολογικά τραύματα 
από τους γονείς στα παιδιά.
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ



                             162. Ο  ΓΕΙΤΟΝΑΣ  Ο ΠΑΛΑΒΟΣ
 
                                     Ο  γείτονας ο παλαβός
                                     λέει  πως είναι  σοβαρός.
                                     Σου  κάνει  το  παληκάρι.
                                     Το  καυχιέται  με  καμάρι.
 
                                     Πιστεύει ότι  είναι  ικανός.
                                     Δεν  δίνει  λόγο  κανενός.
                                     Μα  έχει  άρρωστο  μυαλό.
                                     Δεν  ξέρει  ποιό  είναι  το  καλό.
 
                                     Τον  πιστό φίλο  σου  κάνει.
                                     Όμως  πολλά λάδια  χάνει.
                                     Να  του  κάνεις  το  δικό  του,
                                    ΄Ο,τι  έχει  στο  μυαλό  του.
 
                                    ΄Ετσι  με  το  παραμικρό,
                                     σου δίνει  ποτήρι  πικρό.
                                     Θαρρεί  πως  κάνει  το  σωστό
                                     και  σε τρελαίνει στο λεπτό.
 
                                     Πάντα  ναι  λένε  στον  τρελό.
                                     Πρέπει να  κάνεις  τον  καλό.
                                     Tη μια  λέει  καλημέρα
                                     την  άλλη  σε  κάνει  πέρα.
 
                                     Γιατί  θέλει  τσατσιλίκια.
                                     Πιο  κουτός  απ’  τα  ραδίκια.
                                   ΄Αν  δεν  κάνεις  το  δικό  του
                                     τότε  σε  κάνει  εχθρό  του.
 
                                     Χάπια  δεν θέλει  να παίρνει.
                                     Η βλακεία  του  τον  δέρνει.
                                     Σπίτι  του είναι  σατράπης
                                     και  φωνάζει  σαν  χασάπης.
 
                                     Ποιος  να  τον  πάει  στο  γιατρό.
                                     Το  θεωρεί  πολύ  χοντρό.
                                     Λέει  εγώ  είμαι  καλά.
                                     Του  έχουν  στρίψει  τα  μυαλά.
 
                                      Αντίρρηση  μην  του  φέρεις.
                                      Κάτι  δεν  θα  καταφέρεις.
                                     ΄Εκανε  το  σπίτι  μύλο.
                                     ΄Ολοι  τρέμουνε  σαν  φύλλο.
 
                                     Τη  γυναίκα  και  το  γιό  του
                                      που  δεν  κάναν  το  δικό  του,
                                      τους  έπιασ’  από  το  λαιμό.
                                      Αυτοί  το  έχουνε  καϋμό.
 
                                    ΄Ολους  τους  βρίζει  απαθής.
                                      Τους  λέει  σκάρτους,  ασταθείς.
                                      Κάθε  τρελός  παρεξηγεί.
                                      Όπως  θέλει  τα εξηγεί.
 
                                               Πειραιάς, Ιούνιος 2011
                                               Γεώργιος  Βελλιανίτης 
                                                    Παξινός Ποιητής


 
             ΣΧΩΡΑΤΕ ΜΕ  ΓΕΙΤΟΝΙΣΕΣ, ΝΑ ΠΑ’ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΩ.
  ΚΙ ΟΤΑΝ  ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΩ,  ΤΑ  ΙΔΙΑ  ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ  Θ’ ΑΡΧΙΣΩ.
 
                                                122. Η  ΔΙΑΟΛΟΓΡΙΑ
 
                                               Από  νωρίς  στη  γειτονιά
                                               όταν  θα  βγεί  ο  ήλιος
                                               ξυπνάει  μια κωλόγρια
                                               κι όλα  γίνονται  μύλος.
 
                                               Τους  παίρνει όλους  στη  σειρά
                                               για  να  τους  ξεματιάσει,
                                               τους  πλακώνει  στις  προσευχές
                                               το  κακό  να  προφτάσει.
 
                                               Είναι  πολύ  θρησκόληπτη.
                                               Σέβεται  τους  παπάδες.
                                               Πάντα  όταν  τους  συναντά
                                               τους  κάνει  τεμενάδες.
 
                                               Κάνει  μετάνοιες και σταυρούς.
                                               Τον  καθένα  διδάσκει.
                                               Μα  στην  πραγματικότητα,
                                               φάσκει  και  αντιφάσκει.
 
                                               Φορτώνεται  στους ανθρώπους
                                                να  είναι  καλοί χριστιανοί.
                                                Θέλει  να  τους  μάθει  τρόπους
                                                παίζοντας  τρελή  μηχανή.
 
                                                Σ’  ένα  κήρυγμα  είχ’  ακούσει
                                                ότι  θάχε  αμαρτία
                                                αν  δεν έλεγε  σε όλους
                                                νάρχονται  στην  εκκλησία.
 
                                                Διδάσκει  όλο  τον  κόσμο.
                                                Αυτή  τόχει  δέσει  κόμπο.
                                                Είναι  πολύ  ενοχλητική.
                                               ΄Εχει  στο  κεφάλι  όγκο.
 
                                                Ξέχασε  τις  αμαρτίες
                                                που  έκανε  στη  ζωή  της
                                                μαζί  με  τις  αλητίες
                                                που  κουβάλαγε  μαζί  της.
 
                                                Με  σημαία  τη  θρησκεία,
                                                με  κεριά  και  με  λιβάνια
                                                κάνει  πάντα  το  δικό  της.
                                                Ψάχνει  να  βρεί  χαïβάνια.
 
                                               Τα  πληρώνουν  οι δικοί της.
                                               Φταίει  όμως  ο  πατέρας.
                                                Αυτός  την  υποστηρίζει
                                                και  την  έχει  κάνει  τέρας.                     
                                               
                                                Της  αρέσει  το  κουμάντο.
                                                Με  τον  τρόπο  της  τους ψήνει.
                                                Μα  όταν  πάθει  το  στραπάτσο,
                                                κρεμασμένους  τους  αφήνει.
 
                                                Και  όμως  αυτή  πιστεύει
                                                ο Θεός  πως  τη  φωτίζει.
                                                Αλλά  δε  θέλει  να  ξέρει
                                                πως  ο  διάολος  τη  σκοτίζει.
 
                                                Με  οδηγό  της  το πάθος
                                                συνέχεια  κάνει  λάθη.
                                                Δεν  την  σπάζουνε  στο  ξύλο
                                                να  προσέξει  και  να  μάθει.
 
                                                Τα  παιδιά  της έχουν  φύγει.
                                               ΄Εμπαινε  μέσ’  στη  ζωή  τους.
                                               ΄Αν  καί  τα  έχει  χωρίσει,
                                                 ήθελε   νάναι  μαζί  τους.
 
                                                ΄Εχει  κλείσει  πολλά  σπίτια.
                                                 Πολλοί  τηνε κάνουν  πέρα.
                                                 Προσπαθεί  με  τα τερτίπια
                                                 να  τους  πάρει  τον  αέρα.
 
                                                 Σαν  θέλει  να  κοινωνήσει,
                                                 ξεχνά το  κουτσομπολιό.
                                                 Ζητά  να  τη  συγχωρήσουν.
                                                 Μετά,  γίνεται  μακελιό.
 
                                                 Σχωράτε  με  γειτόνισες.
                                                 Να  πά’ να κοινωνήσω.
                                                 Κι άμα θα  ξαναγυρίσω,
                                                 πάλι  τα  ίδια  θ’ αρχίσω.
 
                                                 Τέτοιο  κακό  μη  σου τύχει.
                                                 Αυτά  δεν  τα  χωράει  ο  νούς.
                                                 Να  μην  έχεις  τέτοια  τύχη.
                                                 Μακρυά ‘ πό  τέτοιους  χριστιανούς !…
 
                                                                     Πειραιάς, Μάϊος 2009
                                                                     Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                         Παξινός Ποιητής 
                                                                          

Πηγή. pentapostagma.gr
Υγεία 28.07.2021 - 14:05
Newsroom 2
Τι δείχνει νέα έρευνα για το κατά πόσο τα ψυχολογικά τραύματα των γονέων μπορούν να μεταφερθούν μέσω του DNA στους απογόνους τους
Άτομα που πάσχουν από Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (Post Traumatic Stress Disorder, PTSD) βίωσαν κάποια στιγμή στην ζωή τους ένα τραυματικό συμβάν. Οι πηγές του τραύματος μπορεί να είναι συνθήκες πολέμου, φυσικές καταστροφές αλλά και ενδοοικογενειακή βία. Κάποιες φορές, άτομα που πάσχουν από PTSD καταφεύγουν σε εξαρτησιογόνες ουσίες ή πάσχουν από κατάθλιψη, σύμφωνα με το Wikihealth.
Μπορεί να κληρονομηθεί το ψυχολογικό τραύμα;
Το ψυχολογικό τραύμα μπορεί να κληρονομηθεί και στην επόμενη γενιά, σε βιολογικό επίπεδο.  Μια έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2015, εξέτασε το γονιδίωμα 38 ατόμων που επιβίωσαν από το Ολοκαύτωμα, το γονιδίωμα 22 απογόνων τους, και το συνέκριναν με το γονιδίωμα μιας άλλης, παρόμοιας δημογραφικά, ομάδας. Αυτό που εξέτασαν οι ερευνητές συγκεκριμένα, ήταν η μεθυλίωση του DNA, ένας επιγενετικός μηχανισμός που ουσιαστικά ρυθμίζει ποια γονίδια θα εκφράζονται και ποια θα αποσιωποιηθούν. Το επιγονιδίωμα μπορεί να κληρονομηθεί στους απογόνους, και αποτελεί ουσιαστικά το αποτύπωμα των περιβαλλοντικών παραγόντων της ζωής μας, στο DNA μας. Στις ομάδες των ατόμων που επιβίωσαν από το Ολοκαύτωμα και των απογόνων τους, βρέθηκαν υψηλά επίπεδα μεθυλίωσης του DNA σε γονίδιο που σχετίζονταν με την ανταπόκριση στο στρες. Προηγούμενες έρευνες είχαν συσχετίσει το συγκεκριμένο γονίδιο με αυξημένη εμφάνιση PTSD σε άτομα που είχαν βιώσει τραυματική παιδική ηλικία.
Επηρεάζει περισσότερο η ανατροφή ή το γονιδίωμα την ανάπτυξη των παιδιών;
Ωστόσο, ακόμα και αν οι ίδιοι γονείς δεν πάσχουν από PTSD, συνεχίζουν να καθορίζουν την ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών τους, μέσω του περιβάλλοντος ανατροφής τους. Η κατάθλιψη και ο αλκοολισμός έχουν συσχετιστεί με συγκεκριμένα γονίδια που μπορεί να κληρονομηθούν, και να αυξήσουν το ρίσκο εμφάνισης της νόσου και στους απογόνους. Αποκλειστικά και μόνο η ανατροφή από έναν γονέα που πάσχει από κατάθλιψη ή είναι αλκοολικός, συσχετίζεται με υψηλότερα επίπεδα νευρωτισμού, ψυχιατρικού στρες και επιθετικής συμπεριφοράς στην εφηβεία.
Η ψυχολογική μας διάθεση επηρεάζεται σημαντικά από τις πρωταρχικές μας εμπειρίες – ακόμα κι ως ενήλικες!
Μια νέα έρευνα από το  Intramural Research Program του National Institute of Mental Health (NIMH) εξέτασε κατά πόσο οι πρότερες εμπειρίες ενός ατόμου μπορούν να επηρεάσουν την ψυχολογική του διάθεση περισσότερο από τις πιο πρόσφατες εμπειρίες, προκειμένου να βελτιστοποιηθούν οι θεραπευτικές τεχνικές για ψυχολογικές παθήσεις. Σχεδίασαν λοιπόν ένα πείραμα, όπου κάλεσαν ενήλικες και εφήβους, κάποιοι εκ των οποίων ήταν νευροτυπικοί και άλλοι έπασχαν από κατάθλιψη, και τους έβαλαν να παίξουν ένα στοιχηματικού τύπου παιχνίδι, ενώ παράλληλα καταγράφονταν η εγκεφαλική τους δραστηριότητα. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι αρχικές εντυπώσεις και αποτελέσματα από το παιχνίδι είχαν και την μεγαλύτερη επίδραση στην ψυχολογική διάθεση των ενήλικων και εφήβων συμμετεχόντων, είτε έπασχαν από κατάθλιψη είτε όχι. Επιπλέον, κατά την διάρκεια των πρωταρχικών εμπειριών στο παιχνίδι, φάνηκε να ενεργοποιείται ο μετωπιαίος λοβός, ο οποίος σχετίζεται με την διαχείριση των συναισθημάτων.
Δεν είμαστε έρμαιο των γονιδίων μας.
Η παραπάνω μελέτη μπορεί να ωφελήσει τους ειδικούς όσον αφορά τις τεχνικές που χρησιμοποιούν για την αντιμετώπιση ψυχολογικών διαταραχών στους ασθενείς , καθότι φαίνεται σημαντική η χρονική στιγμή που βίωσαν θετικές ή αρνητικές εμπειρίες. Επιπλέον, είναι ενδιαφέρουσες οι ομοιότητες με τα πειράματα όπου εξετάζονταν η επίδραση των επιγενετικών μηχανισμών στην πιθανότητα εμφάνισης ή όχι PTSD.
Φαίνεται τελικά πως η κάθε εμπειρία στην ζωή μας, είτε πρόσφατη είτε από την παιδική μας ηλικία, μπορεί να επιδράσει στην ψυχολογική μας διάθεση, ειδικότερα σε συνδυασμό με την κληρονομησιμότητα  γονιδίων που σχετίζονται με την κατάθλιψη. Ωστόσο η επιγενετική μας δείχνει πως τίποτα δεν είναι βέβαιο: με αλλαγές στον τρόπο της ζωής μας, την κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς και την εφαρμογή τεχνικών για την διαχείριση του άγχους, μπορούμε να αποτρέψουμε την εμφάνιση πολλών ψυχολογικών νόσων.
Πηγή. pentapostagma.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...