΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΝΑΝΟ-ΥΛΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΦΩΤΟΣ.

Πρωτοποριακή μέθοδος:
 Κατασκευή νανο-υλικών
 με τη χρήση φωτός




ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ 
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ






                                                  
                                                        118.  Ο ΒΑΓΓΕΛΑΣ

                                                   Το Βαγγέλα τον πήρανε
                                                   εσώγαμπρο για ράτσα
                                                   κι αυτός κοπροσκυλιάζει
                                                   μέρα νύχτα στην πιάτσα.

                                                   Πεθερικά και κόρη
                                                   δουλεύουνε με ζόρι
                                                   τους έκανε ο Βαγγέλας
                                                   να τρέχουνε παπόρι.

                                                   Πολύ προσέχουν το γαμπρό.
                                                   Τον έχουνε καμάρι.
                                                   Μέχρι να έρθει η στιγμή
                                                   ο διάολος να τους πάρει.

                                                  Γιατί είναι κουβαλητής.
                                                  Ψαρεύει, κυνηγάει,
                                                  περνά καλά τις ώρες του.
                                                  Σ’ άλλη δουλειά δεν πάει.

                                                  Δουλεύει δήθεν. Γιά χόμπυ.
                                                  Τον θεωρούν δουλευταρά.
                                                  Γονείς και κόρη ζόμπυ.
                                                  Ταϊζουν τον αληταρά.
                                                 
                                                  Όμως έχει μικρό παιδί.
                                                  Πηγαίνει στο σχολείο.
                                                  Ο προκομμένος  δεν μπορεί
                                                  να πάρει  oύτε βιβλίο.

                                                 ΄Εχει ανάγκες το παιδί.
                                                  Χρειάζεται εφόδια.
                                                  Αλλά αυτά  που να τα βρεί.
                                                  Κοιμούνται όλοι σα βόδια.

                                                  ΄Εχει καί γκόμενα ο γαμπρός.
                                                   Πίνει καφέ μαζί της.
                                                   Είναι πελάτης τακτικός
                                                   στο φίνο μαγαζί της.

                                                  ΄Ωρες πολλές στον καφενέ
                                                   κοιτάζει το λιμάνι.
                                                   Ποιος ξέρει τι να σκέφτεται
                                                   το άχρηστο τσοκλάνι.

                                                   Η κόρη έχει λαλήσει.
                                                   Δεν μπορεί να λακήσει.
                                                   Κουμάντο κάνει η μαμά.
                                                   Τoυς λέει αγγούρια καπαμά.

                                                   Κόρη μου, λέει, τον άνδρα σου
                                                   να τον έχεις κορώνα.
                                                   Γιατί αυτός στο σπίτι σου
                                                   είναι γερή κολόνα.

                                                   Το γάμο σου να τιμήσεις.
                                                   Τον άνδρα σου μην αφήσεις.
                                                   Μετά τί θα πεί ο κόσμος.
                                                   Για το παιδί σου να ζήσεις.

                                                   Ο κόσμος τόχει τούμπανο
                                                   κι αυτοί κρυφό καμάρι.
                                                   Τους κοροϊδεύουν ανοιχτά
                                                   που θρέφουν το γομάρι.
                                                  
                                                   Βρέ λές να έχει η μαμά
                                                   πάρε δώσε μαζί του;
                                                   Νάχει γίνει πελάτισσα
                                                   στ’ όμορφο  μαγαζί του;
                                                
                                                   Ο πεθερός στον κόσμο του.
                                                   Το ρίχνει στο τραγούδι.
                                                   Είν’ ευτυχής για το γαμπρό.
                                                   Ας είναι ένα λουλούδι.

                                                   Αντί να τονε στείλουνε
                                                   στο διάολο να πάει,
                                                   αυτοί τονε χαϊδεύουνε.
                                                   Και αυτός, τους πατάει.

                                                   Όλα πηγαίνουν μια χαρά.
                                                   Δε βλέπουνε μπροστά τους.
                                                   Τους παίρνει ο διάολος γερά.
                                                   Πετούν απ’ τη χαρά τους.

                                                   Μα όταν θα ξυπνήσουνε
                                                   από τον ύπνο το βαθύ,
                                                   θα πάνε να φουντάρουνε.
                                                  ΄Ετσι, το τέλος τους θαρθεί.

                                                   MΠΡΑΒΟ ΒΑΓΓΕΛΑ !…..

                                                         Πειραιάς, Δεκέμβριος  2008
                                                              Γεώργιος Βελλιανίτης                                               
                                                                   Παξινός Ποιητής


Πηγή. Madata.gr
Μετα-υλικά από φως κατάφεραν να δημιουργήσουν από τα τμήματα Χημείας και Επιστήμης Υλικών του περίφημου Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, στο εργαστήριο φυσικής Κάβεντις . Οι επιστήμονες με επικεφαλής τον Δρ. Βεντσισλάβ Βάλεβ πέτυχαν να κατασκευάσουν δομικούς «νανο-λίθους», μήκους όχι μεγαλύτερου από μερικά δισεκατομμυριοστά του μέτρου και ήλεγξαν τον τρόπο με τον οποίο τους διαπερνά το φως.
Η ορατότητα ενός αντικειμένου εξαρτάται από τον τρόπο που το φως αλληλεπιδρά με αυτό είτε με απορρόφηση είτε με αντανάκλαση. Τα πειράματα των ερευνητών στο Κέμπριτζ έδειξαν ότι με τα νανοϋλικά ήταν δυνατή η αντανάκλαση του φωτός με τρόπο παραπλανητικό, ώστε το αντικείμενο είτε να εξαφανίζεται είτε να φαίνεται ως κάτι άλλο από αυτό που είναι.
Για να το επιτύχουν, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μη εστιασμένες δέσμες λέιζερ, σαν δισεκατομμύρια μικροσκοπικές φωτεινές βελόνες-γέφυρες, με τη βοήθεια των οποίων «κόλλησαν» μεταξύ τους νανοσωματίδια χρυσού, δημιουργώντας μακριά «σύρματα».
Στη συνέχεια, τα νανο-σύρματα τοποθετήθηκαν σε επάλληλα στρώματα σαν τουβλάκια λέγκο με αποτέλεσμα να προκύψει ένα ουσιαστικά αόρατο μετα-υλικό κατασκευασμένο με τη βοήθεια του φωτός.
Οι πρώτες εφαρμογές της πρωτοποριακής τεχνολογίας αναμένεται να είναι στρατιωτικές για την κατασκευή πολεμικών μηχανών (πλοίων, ερπυστριοφόρων κλπ) αόρατων στα μάτια του εχθρού.
Ειρήνη Ν.
Πηγή. MADATA.GR

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...