ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ. ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ !...
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ, 
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ.

                                            ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ





                                         29. ΟΥ    ΜΠΛΕΞΕΙΣ  !

                          Πώς  να  μπώ  μέσ’  στα  σκοτάδια  της  Ψυχής,
                          πώς  να  γνωρίσω  τί  κρύβεται  πίσ’  απ’  το  πρόσωπο
                          το  ευγενικό,  το  γελαστό  καί  το  χαρούμενο,
                          αυτού  του  όντος    π’  ονομάζετ’  άνθρωπος !

                          Τί  άραγε  να  πώ,  όταν  η  μάσκα  πέσει
                          καί  κοιτάξω  στο  βάθος  της  υποκρισίας.
                          Πώς  ν’  αντιδράσω,  όταν  έντρομο  το  ψέμμα,
                          τρέχει  να  σβήσει  απ’  την  όψη  της  αλήθειας.

                         ΄Οταν  σκεφθεί  κανείς  ότι  τα  πάθη,
                          παρακινούν  τον  καθένα  στα  λάθη.
                          Κι  αν  ο  καθείς  αυτός  είναι  δικός  σου,
                          τότε  δεν  ξέρεις  πιά,  ποιός  είν’  ο  λογισμός  σου.

                          Γιατί  σου  έρχονται  αισθήματα  ανάμικτα.
                          Πότε  οργή,  συμπόνοια,  αδιαφορία,
                          που  οπωσδήποτε  είναι  μιά  δυσφορία
                          κι  ένα  σκοτάδι,  σαν   τα  άγρια  μεσάνυχτα.

                          Σκοτάδι  σκέτο,  με  βλέμμα  θολό.
                          Κοιτάς  μπροστά,  αλλά  αλλού  έχεις  το  νού  σου.
                          Μέσα  στης  παραζάλης  το  μεθύσι,
                          κάποια  σου  σκέψη  περιμένεις  να νικήσει.

                          Που  είν’  ανάλογη  του  χαρακτήρα,
                          που  έφτιαξες,  που  έχεις,  πού  πιστεύεις.
                          Τέτοια  αποτελέσματα  εσύ  θα  επιδιώξεις,
                          όσα  υπαγορεύονται  απ’  τη  δική  σου  πείρα.

                          Μα  τέτοια  λάθη  είν’  σχεδόν  ανεπανόρθωτα.
                          Μόνο  με  σύνεση,  μπορείς  να  τ’  αντικρύσεις.
                          Γιατί  δεν  θα  μπορείς  να  πιάσεις  τ’  ακατόρθωτα
                          καί  όπως  θές  να  τον  διακυβερνήσεις.

                          Κάνε  κουράγιο.  Την  καρδιά  σου  κάνε  πέτρα.
                          Μ’  υπομονή  υπόδειξέ  του  τί  πιστεύει.
                         ΄Όταν θα  δεί  την  κατάσταση  ψεύτρα,
                          θ’  απογοητευτεί.  Από  τα  σύννεφα  θα  πέσει.

                         ΄Ισως  γίνεις  κακός.  Μα  μη  σε  νοιάζει,
                          αν  η  συνείδηση  που  έχεις  σε προστάζει.
                          Καί  σου  φωνάζει: «Ναί !  Αυτό  πρέπει  να  κάνεις».
                          Γιατί  αν  αρνηθείς,  ντροπή   καί  τύψεις  θάχεις !

                         ΄Ετσι  με  τρόπο  γελαστό  καί  δελεαστικό,
                          όποιος  τη  φρόνηση  δεν  έχει,  παρασύρεται.
                          Μ’  αντί  να βρεί  κάτι  καλό,  τότε  διασύρεται.
                          Aφού  δε  θέλησε  να  δεί,  την  έννοια  που  κρύβεται....

                                                  Πειραιάς, Δεκέμβριος 1972
                                                     Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                        Παξινός Ποιητής

                                                  Πάνος Μαραγκός ΕΘΝΟΣ.gr

                                              ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΖΗΤΗΣΑΝ


ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...