ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ. ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ !...
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ, 
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΘΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΕΙ Η ΠΩΛΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΓΟΡΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΑΝ ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΛΑΣΗ. ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ.

 Για ποιούς θα απαγορευτεί 
η πώληση και η ενοικίαση 
των ακινήτων τους.
 Τι αλλάζει.
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ



ΕΚΡΙΘΕΝ  ΑΡΜΟΔΙΩΣ,   ΚΑΤΑΧΩΡΗΘΗΚΕ    ΣΤΟ
ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ  ΤΗΣ   (ΔΕΕΛ) ΔΙΕΘΝΟΥΣ  ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ  ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ  ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ  ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ 2004.
 
 36. ΞΕΝΗΤΕΜΜΕΝΑ   ΝΕΙΑΤΑ
 
΄Ανθη  της  λεβεντιάς,
 σπαρμένα σ΄ όλα  της  γής  τα  πέρατα.
 Αγναντεύουν  με  τα  μάτια  της  ψυχής,
 κάθε  Φώς,  κάθε  Λημέρι,  κάθε  Χρώμα,
 το  κάθε  τι,  απ΄ της  μάννας  γής,
 το ΄Αγιο   Χώμα.
 
΄Ανθη  της  λεβεντιάς,
 της  πατρίδας  καμάρια,
 της  νοσταλγίας  θύματα.
 Με  γενναία  καρδιά
 που  έχουν  μόνο  τα  λιοντάρια,
 με  βαρειά  βήματα,
 προχωρούν  ενάντια
 προς  της  σκληρής  ζωής 
 τα  κύματα.
 
 Ξενητεμμένα  νειάτα,
 που  ο  τόπος  τους να  τα  κρατήσει
 δεν  μπορούσε.
΄Εβλεπε  το  αετίσιο  βλέμμα  τους
  και  απορούσε.
  Βλέμμα  γεμάτ΄ ανησυχία  και  πεποίθηση,
  πούβλεπε   τόσο  μακρυά
  και  όλα  ήθελε
  να  τα  θωρούσε.
 
  Χώρος  απλός,  τόπος   μικρός
  για  λεβεντιάς  κλωνάρια.
 ΄Εβλεπε  αυτός  τον  πόνο  τους
  και  στέναζε.
 ΄Οση  συγκίνηση  κιάν  πρόσφερε,
  το  ήξερε.
  Πως  κάποτε  θα  φεύγανε
  και  νηές  και  παλληκάρια.
 
  Κάποιο  σπιτάκι  φτωχικό
  για  χρόνια  θάμενε  κλειστό,
  χωρίς  χαμόγελο  ή  τραγούδι.
 ΄Αδειο  από  γέλια  και  χαρές,
  από  ωραίες  αγκαλιές,
  χωρίς  ένα  λουλούδι.
 
 Φύγανε  πολλά  χρόνια  τα  παιδιά
  για  να  προκόψουνε  στη  ξενητειά,
  που  τόσο  ξέρει  να  πλανεύει.
  Κι  έρχεται  η  πίκρα  η  αλμυρή,
  φουντώνει  μέσα  στην  ψυχή
  σα  θάλασσα,
  οπού  ποτέ  δε  γαληνεύει.
 
  Είδανε  τόπους  τα  παιδιά.
  Πήγανε  τόσο  μακρυά,
  ο  Κόσμος  φάνηκε  μικρός.
  Σα  νάναι  άδειος.  Και  φτωχός !
 ΄Εστω !  Κιάν  πέτυχαν  αυτά,
  η  νοσταλγία  την  καρδιά
  την  έκανε  κομμάτια.
  Και  βλέπουν  το  μικρό  χωριό
  κάθε  στιγμή,  κάθε  λεπτό,
  με  της  ψυχής  τα  μάτια.
 
  Τη  σκέψη  αυτή  του  γυρισμού,
  την  έχουνε  συχνά  στο  νού
  και  η  καρδιά  ραγίζει.
  Τα  μάτια  τους  βουρκώνουνε,
  τα  δάκρυά  τους  τρέχουνε
  σαν  ποταμάκι  του  βουνού,
  που  αργεί  να  σταματήσει.
 
  Κι  όταν,  μετά  από  καιρό,
  η  σκληρή  μοίρα  το  θελήσει,
  να  έρθουνε  πολλών  χρονών
  απ΄ της  ζωής  το  άθλιο  μεθύσι,
  γυρίζοντας  στο  σπίτι  το  παληό
  με  κάποιο  άσπρο  καραβάκι
  που  πάει  για  το  νησιώτικο  χωριό,
 
 Τρέχουν  να  τ' απαντήσουνε
  χίλιες  δυό  αναμνήσεις.
  Στο  δρόμο  τα  προφταίνουνε
  σωρό  από  συγκινήσεις.
  Αγάπες,  πίκρες  και  χαρές.
  Κι  όλα  αυτά,  λές  κι  ήταν   χτές.
  Πως  όλα  αυτά  τα  χρόνια  δεν  περάσανε.
  Λές  και  δεν  έζησαν  άλλες  στιγμές !
   
  Και  φτάνοντας  στο  μονοπάτι  το  γνωστό,
  σαν  φαίνεται  το  σπίτι  το  παληό,
  από  το  δάκρυ,  θολώνει το  μάτι,
  που  έχει  να  το  δεί  τόσον   καιρό !
 
  Κάθε  γωνιά  μιλάει  βήμα – βήμα.
  Λέει στο νου το  κάθε  τι  και  αντηχεί :
  Τι  να  το  κάνεις  όσο  έχεις  χρήμα,
  αφού  δώ  πάνω  άφησες  για  πάντα  την ψυχή !
 
 ΄Ανθη  της  λεβεντιάς  σπαρμένα,
  σ΄ όλα  της  γής  τα  πέρατα.
  Αγναντεύουν  το  μικρό  χωριό
  κάθε  στιγμή  κάθε  λεπτό
  με  της  ψυχής  τα  μάτια,
  κι  η  νοσταλγία  την  καρδιά
  την  έκανε  κομμάτια ! ……..
 
         Παξοί,  Ιούλιος 1972
         Γεώργιος  Βελλιανίτης
          Παξινός Ποιητής

       198. ΓΕΙΑ ΣΑΣ  ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΙ
 
                  Hρωϊκοί μας ναυτικοί.
                  Γυρίζετε εδώ  κι  εκεί.
                  Μές στα μήκη μές στα  πλάτη
                  ζείτε  με ψωμί κι αλάτι.
 
                  Τη μια είσαστε Αμερική.
                  Την  άλλη πάτε Αφρική.
                   Περιφέρετε γενναία
                   Την Ελληνική Σημαία.
 
                   Με  μεγάλη αγωνία
                   φθάνετε Ιαπωνία.
                   Κάθε καινούργιο λιμάνι
                   έχει δικό  του  φιρμάνι.
 
                   Πίνετε νερό και  ξύδι
                   κάθε  δύσκολο ταξίδι.
                   Του Θεού το άγριο βλέμμα
                   σας το παγώνει το αίμα.
                 
                    Διατηρείτε την ελπίδα
                    να γυρίστε  στην Πατρίδα.
                  ΄Ωσπου να  έρθετε πάλι
                    θέλει υπομονή μεγάλη.
                               
                    Απ΄τη Νέα Γουϊνέα
                    νοσταλγείτε τον  Περαία.
                    Πάντοτε υπάρχει κάτι
                    που  σας  θολώνει  το  μάτι.
 
                    Περιμένει το  σπιτάκι
                    σ’ ένα όμορφο νησάκι.
                    Το δικό  σας χωριουδάκι.
                    Το κρυμμένο  σας  μεράκι.
 
                     Η φαμίλια, μια  αγάπη,
                     είναι της  ψυχής  το  χάπι.
                     Δίνουνε όνειρα χίλια.
                     Γειά  σας  και  καλά ταξίδια!
 
                                                    Πειραιάς, Μάρτιος 2015
                                                      Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                                   Παξινός Ποιητής

                    155. ΓΙΑ  ΤΟ  ΚΑΛΟ  ΤΟΥ  ΤΟΠΟΥ
 
                            Φέρτε  Φόρους.  Φέρτε  Φόρους.
                            Κτυπάτε  τους  αχθοφόρους.
                            Να  γεμίσουν  τα  Ταμεία,
                            που  δεν  έχουν  πλέον μία.
 
                            Τότε  στο  Χρηματιστήριο
                            τους  δώσαμε  δηλητήριο.
                            Τα  φράγκα  όλα  αρπάξαμε.
                            Σαν  βόδια  τους  εσφάξαμε.
 
                            Τώρα  τα  ρέστα  ζητάμε.
                            Αυτά  δεν  τα  συζητάμε.
                            Τη  Χώρα  να  βοηθήσομε.
                            Εμείς  καλά  να  ζήσομε.
 
                            Βρήκαμε  καλούς  δανειστές.
                            Ας  είναι  όλοι  τους  ληστές.
                            Εμείς  σε  τίποτα  δε  φταίμε.
                            Πάντα  με  πείσμα  θα  το  λέμε.
 
                            Λέμε  πως  λεφτά  υπάρχουν.
                            Καλύτερες  μέρες  θάρθουν.
                            Πληρώστε  τα  σπασμένα  τώρα.
                            Εσάς  χρειάζεται  η  Χώρα.
 
                            Θα  πρέπει  να  πληρώσετε.
                           ΄Ο,τι  έχετε  να  δώσετε.
                            Γιατί  μαζί  τα  φάγαμε.
                            Στις  τσέπες  μας  τα  βάλαμε.
 
                            Ο  Θεός  θα  μας  βοηθήσει.
                            Μόνους  δεν  θα  μας  αφήσει.
                            Εδώ  βοηθά και  τους  ψεύτες,
                            να  γίνουν  μεγάλοι κλέφτες.
 
                                        Πειραιάς, Απρίλιος 2011
                                          Γεώργιος Βελλιανίτης
                                              Παξινός Ποιητής
                          

Πηγή. newsbomb.gr
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ02/12/2021 13:00
Newsroom
«Βόμβα» στην πανευρωπαϊκή αγορά ακινήτων -φυσικά και στην ελληνική- ετοιμάζεται να ρίξει η Ευρώπη.
Προωθείται άμεσα -και συγκεκριμένα στις 14 Δεκεμβρίου- κοινοτική οδηγία η οποία θα προβλέπει ότι από ένα συγκεκριμένο έτος και μετά, τα ακίνητα δεν θα μπορούνε ούτε να μεταβιβάζονται ούτε καν να ενοικιάζονται αν δεν διαθέτουν συγκεκριμένη ενεργειακή κλάση. Αυτό ουσιαστικά θα λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης προς τους ιδιοκτήτες να προχωρήσουν στην αναβάθμιση των ακινήτων συμβάλλοντας έτσι στον περιορισμό των εκπομπών αερίων μέσα από τη μείωση κατανάλωσης ενέργειας των κτηρίων.
Πηγή. newsbomb.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...