΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

183. ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ.

ΑΠΟ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΜΟΥ ΑΜΑΡΤΙΩΝ
ΑΣΘΕΝΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ
ΑΣΘΕΝΕΙ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ
               ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ





                                       183. ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ                                             
                                               ( Ι ε ρ α ρ χ ι κ ώ ς )
                                        Κύριε Ημών  Ιησού  Χριστέ !
ΘΕΜΑ:        Αναφορά Παραπόνων.  Ευχαριστίες. Ερωτήματα.
ΣΧΕΤΙΚΑ:   α.   Σύγχρονη Προσευχή μου, από την εποχή των «Εκσυγχρονιστών».                     
                      β.   Γράμμα μου στο  Θεό,  από  την  εποχή των «Σωτήρων».

                     Αναφέρω επακριβέστατα το  ακόλουθο πραγματικό περιστατικό:

                   1.   Ωδηγούσα  το  αυτοκίνητό  μου  σε περιφερειακό,  πλήν  όμως κεντρικό  μονόδρομο.  Εισήλθα δεξιά  πάλι  σε  μονόδρομο όπου  επιτρεπόταν,  ακολουθώντας  τα σήματα  της  Τροχαίας.  Εισερχόμενος  βλέπω  μπροστά  μου κοντά  στη  στροφή  ένα  αυτοκίνητο  στραμμένο  προς  το  μέρος  μου  αντικακονικά  χωρίς  να  το  περιμένω.  Εάν  δεν  ωδηγούσα προσεκτικά  με  την  έλλειψη  ορατότητος πριν  τη  στροφή,  θα  έπεφτα  πάνω  του. Παρά  ταύτα  ευρισκόμενος  σε  ετοιμότητα,  πλακώθηκα  στα  φρένα. ΄Ορθιος δίπλα  στη  θέση  του  οδηγού  βρισκόταν  ένας  «Πάτερ» (πατήρ).  Κοκκάλωσα, περιμένοντας  να  ιδώ  τι  θα  κάνει.
Πρόσεξα  όμως  ότι  αγρόν  ηγόρασεν.  Περίμενε. Ρώτησα  Τι  θα  γίνει. Απάντησε  δείχνοντας  με  το  χέρι:  Κάνε  πίσω  όπως  ήρθες,  να περάσω.   Απάντησα,  Δεν  άκουσα.  Επανέλαβε.  Κάνε  πίσω  για  να  περάσω. Δηλαδή ήθελε να  κάνω  ανάποδα σε  μονόδρομους για  να  περάσει  αντικανονικά,  ώστε  να  αποφύγει τον γύρο του  τετραγώνου,  ως  ώφειλε.  Ρωτώ  λιγάκι  φτιαγμένος  πιά.  Τι  λες  μωρέ. Να  κάνω  ανάποδα  στο αντίθετο  ρεύμα  πάνω  στη  στροφή για  να  με  σκοτώσουν; Βλακωδώς συνέχισε απτόητος: Δε  σε  σκοτώνει  κανείς. ‘ Όμως,  Κύριε, στη  θέση  που  βρισκόμουν  κοντά  στη  στροφή, κινδύνευα.  ΄Επρεπε  να  τελειώνω  ταχέως. Εάν  ερχόταν  κανένα  καλόπαιδο πατημένο  ως  συνήθως  γίνεται,  θα  μου  την  μπουμπούνιζε.  Ο «Πάτερ»  θα  έφευγε, εμένα ίσως να  με  πλήρωνε  το  καλόπαιδο,  όμως  θα  μου  έκανε  το  αμάξι  λαμπόγυαλα.  Θα  περίμενα ενάμισυ  μήνα  περίπου μέχρι  να  ξεμπερδέψω αν  δεν φτάναμε  στα  δικαστήρια.  Εξακολούθησε  μάλιστα:  Κάνε  πίσω !. ΄Ω  λά  λά !!!  Μη  δυνάμενος  να  κάνω  αλλιώς  έχοντας  υπόψη  ότι  εκεί  κινδύνευα, δεν  χωρούσαν  χωρατά,  το  θέμα  ήταν  κατεπείγον  η  δε  ψυχολογία  της  στιγμής περίεργη,  αναγκάσθηκα να  φωνάξω αγριεμένος μια  κι  έξω μήπως  γλυτώσω:  «Κάνε  πίσω  ρε (( βλάκα))  άντε  ((στο  καλό))  από  δώ  που  θα  μας  μάθεις  και  γράμματα.  Κουνήσου  γρήγορα ανόητε  μην  μου  τη  μπουμπουνίσει  κανείς».   Τότε  ο Πάτερ (πατήρ) φάνηκε  ότι  συνήλθε  από  το  βλακώδη    λήθαρχο,  μπήκε  στο  αμάξι, εισήλθε στο ιδιόκτητο πάρκινγκ απελευθερώνοντας  το  δρόμο, οπότε  επί  τέλους συνέχισα  την  πορεία  μου.  Σημειωθήτω  Χριστέ  μου  ότι  φαινόταν  στην  ηλικία  μου, άνω  των  εξήντα. Πρώτη  φορά  είδα  παπά  Τροχονόμο. Δεν  περίμενα  όμως  να  επιμένει  να  παρανομήσω !!!  Ταύτα  συνέβησαν  εις  την  Αττικήν  Χώραν, ώραν απογευματινήν.
                       2.   Κατόπιν  των  ανωτέρω,  Ευχαριστώ θερμά  για  τη  βοήθειά  Σου  διότι  γλύτωσα  κάτι χειρότερο. Υποβάλλω  Παράκληση, όπως  βοηθήσεις   να  μην  πέσω  ξανά  πάνω  σε  παπά  Τροχονόμο,  διότι  θα  ξεχάσω  και αυτά  που  ξέρω.  Επίσης  Παρακαλώ,  Φώτισε  τον  κάθε  «Πάτερ» να  μην  έχει  μεγάλη Έπαρση,  όπως  δυστυχώς  συνήθως  συμβαίνει!..Μήπως  και οι  «Πατέρες» χρειάζονται στις  μέρες  μας  Κατηχητικό   (Σεμινάριο)  Γενικής  Παιδείας;;; 
΄ Η  ας  πούμε  Μεταπτυχιακό;;;;;Ευχαριστώ !...

                                                                               Πειραιάς, Μάρτιος  2013
                                                                          Ο μετ’ ευλαβείας Αναφερόμενος
                                                                                 Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                                                      Παξινός Ποιητής


(Tω  καιρώ εκείνω, είπεν ο  παπαδοδάσκαλος  του  Δημοτικού στο φτωχό μαθητή  του:  Εσένα    ο  πατέρας  σου  είναι  εργάτης.  Πρέπει  να  γίνεις  και  σύ  εργάτης. Τον  χλεύαζε,  απαξιώνοντάς  τον,  επιβραβεύοντας τα  παιδιά  φίλων  του  και  προυχόντων. Το  παιδί  απογοητευμένο  όσο  προκατειλημμένο,  δεν  προχώρησε.  ΄Εγινε εργάτης.  Τότε δε, οι  γονείς  έλεγον. Βάρα  δάσκαλε  το  παιδί  μου  να  γίνει  καλός  άνθρωπος.  Οι  δάσκαλοι  της  εποχής, κτυπούσαν  με  το  παραμικρό  δέρνοντας  αλύπητα  τα  μικρά,  αθώα,  φτωχά  παιδιά !!).

                          ((( ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ  ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚHΣ ΕΞΑΡΣΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ)))

                                                             62.   ΡΥΠΑΝΣΗ  ΨΥΧΗΣ

                                                           Βρίσκονται  τα  μικρά  παιδιά
                                                            στης  Κοινωνίας  τα  πυρά.

                                                            Παίρνουν  το  δρόμο  της  ζωής.
                                                            Αμαρτίες  βαρειές,  να  δείς !

                                                            Αρχίζουμε  απ’  τους  γονείς.
                                                            Άχρηστοι  τύποι.  Αδαείς.

                                                            Πάντα  τα  εκμεταλλεύονται.
                                                            Αυτά όμως  δε  λέγονται.

                                                            Τι  να  πείς  για  τους  δασκάλους.
                                                            Κάνουν  τα  παιδιά  ρουφιάνους.

                                                            Βολεύονται  απ’  τις  περιστάσεις              
                                                            και  διαμορφώνουν  καταστάσεις.
                                                            
                                                            Αλλού  κάνουνε  το  φίλο
                                                            και  τα  σπάζουνε  στο  ξύλο.

                                                           ΄Οσα  θέλουν  προωθούνε.
                                                            Τα’ άλλα  μέλλον  δε θα δούνε.                                                                                                                                                
                                                            Γονείς,  δασκάλοι  και  λοιποί,                                      
                                                            συνένοχοι  μέσ’  στη  σιωπή.
                                                                           
                                                            Δημιουργούνε  ενοχές,
                                                            να  ελέγχουν   τις  αγνές  ψυχές.

                                                            Tους  τσακίζουν  το  Ηθικό.
                                                            Κεί  δεν  υπάρχει  γιατρικό,

                                                            Την  Ψυχή  τους  ν’  απαλύνει                                     
                                                             για  να  νοιώσουνε  γαλήνη.
                                                              Απαιτούνε  το  σεβασμό,
                                                             χωρίς δικαίωμα  σ’αυτό.                                                                                                                                                                                                 
                                                             Ο  σεβασμός  εμπνέεται.
                                                             Ποτέ  δεν  επιβάλλεται. 
                                                            
                                                             Η  δίψα  για  κατάκτηση.
                                                             Ηθική  αγανάκτηση.

                                                             Αντί  να  δείχνουνε  στοργή,
                                                             καλλιεργούνε  την  Οργή !

                                                             Αυτά  σε  μία  εποχή,
                                                             που  βασιλεύει  η  Ανοχή.

                                                             Είν’ ΄Εγκλημα  η  Ανοχή.
                                                             Των  παρατράγουδων  αρχή.

                                                             Είναι  σκέτη  συνεργία.
                                                             Η  Ηθική  Αυτουργία.
                                                                           
                                                             Μα  όταν  ο  ΄Ελεγχος  χαθεί,
                                                             το    χάσμα  είναι  πιά  βαθύ.

                                                             Αυτοί  δείχνουν  τα  βήματα,
                                                             στα  πιο   σκληρά  εγκλήματα.

                                                             Τιμή  σε  κείνα  τα  παιδιά,
                                                             που  έχουνε  καλή  καρδιά !

                                                                           Πειραιάς,  Μάϊος 2002
                                                                            Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                                Παξινός Ποιητής



   ΒΡΑΒΕΥΘΗΚΕ  ΑΠΟ  ΤΟ  ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ  ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΚΕΛΑΙΝΩ" 
        ΔΙΑΚΡΙΘΕΝ  ΚΑΤΑ  ΤΟ  ΠΡΩΤΟ  ΕΤΟΣ  ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ  ΤΟΥ.            

                    (((    ΣΥΓΧΡΟΝΗ   ΠΡΟΣΕΥΧΗ   )))

                             71.   ΕΛΕΟΣ,  ΚΥΡΙΕ !

                           Σώσον  Κύριε  τον  λαόν  Σου,
                           από   τους  ευπρεπισμένους.

                           Που  τον  βλέπουν  σαν  μηρμύγκι
                           καί  του  βγάνουνε  το  ξύγκι.

                           Σώσε  μας  από  τούς  κλέφτες,
                           τους  ρουφιάνους  καί  τους  ψεύτες.

                           Βόηθαε  κι  αυτούς  που  κρίνουν
                           καί  το  Δίκαιό  Σου  δίνουν.

                           Πήξαμε  απ΄ τις  ληστείες.
                          ΄Αλλοι  λένε,  είν'  αστείες !

                           Λένε,  δεν  είδαμε  άλλα.
                          ΄Ολα  είναι  μέλι - γάλα !

                           Κύριε,  τί  να  πιστέψω
                           που  κοντεύω  να  σαλέψω ;

                           Προστάτεψέ  μας  Κύριε
                           απ'  τους  απατεώνας.

                           Να  Σε  δοξάζουμε  θερμά,
                           σε  όλους  τους  αιώνας.........Αμήν !...

                                                 Χρόνια  Πολλά.
                                 
                                       Πειραιάς,  Δεκέμβριος 2002                              
                                           Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                              Παξινός Ποιητής
                                            Εθνικά  Υπερήφανος,
                                           Για  μια  Ελλάδα  Νέα,
                                           Με Πολλά  Κλοπιμαία!....

                                                        149.  ΓΡΑΜΜΑ  ΣΤΟ  ΘΕΟ

Θεέ  και  Κύριε.

΄Επειτα  ‘πό  τη  Σύγχρονη  Προσευχή,
αναγκάζομαι  να  Σου στείλω  αυτό  το  γράμμα
γιατί  πλέον  στις  μέρες  μας  παράγινε  το  πράμμα.
Ακούγονται  Πολλά. 
Όλα  του  κόσμου  τα  καλά.
Ακούγεται πώς  κλέβουνε  παγκάρια.
Ρημάξανε τις  εκκλησιές.
΄Εχουμε  πήξει  στις  κλεψιές.
Κόπτονται  οι  καλοί  να  βοηθήσουν τους  φτωχούς.
΄Ετσι  φαίνονται  όλοι  τους  τίμια  παλληκάρια.
Οι εκλεκτοί μας  Κύριε,  βουλιάξανε  το  κράτος.
Κόπτονται  για  τον  πολίτη.
Τον  κατάντησαν  αλήτη,
και  του  κλείσανε  το  σπίτι.
Τώρα  ο  λαός  Σου  Κύριε καθημερνά  πεινάει.
Τον  κυνηγούν  με  βούρδουλα. Δεν  ξέρει  που  να  πάει.
Δεν  φταίω  εγώ  Κύριε.  Τα  λέν  τηλεοράσεις.
Δεν  ξέρεις  πώς  να  πορευθείς. ΄Αν  τα  δείς  θα  τα  χάσεις.
Μας  πήρανε τον  σίτον  τον  οίνον  και  το  έλαιον
Τώρα  θέλουν  να  πάρουν τα  ορυκτά καί  το  πετρέλαιον.
Κύριε  δεν  ξέρω  αν  θέλεις  να  βοηθήσεις.
Μπορεί  να  θέλεις  να  μας  αφανίσεις.
Αλλά  αφήνεις  τα  λαμόγια  ν’  αλωνίζουνε
και  τους αλητήριους  τα  φρύδια  να  μας  πρήζουνε.
Κανείς  δεν  ξέρει  τίποτε  για  το  φόνο
Ούτε  είδε  το  δολοφόνο.
Την  ντουφεκιά  άκουσε  μόνο.
Από  τότε  που  ενδιαφέρονται  για  τη  Χώρα,
μας  βρίσκει  κάθε  μέρα  νέα  μπόρα.
Συνέχεια  φωνάζουνε  «Προχώρα»,
Τρέξτε  για  να  τη  σώσουμε  τούτην  εδώ  τη  Χώρα.
Την  τέλειωσαν.  Δεν  άφησαν  ούτ’  ένα  πετραδάκι.
Όλα  τα ξεπουλήσανε  μόνοι  τους το  βραδάκι.
Να  μην  παίρνει  άλλος  κανείς  χαμπάρι
και  έπειτα να  έρχεται  ο διάολος  να  μας  πάρει.

                                                  Πειραιάς, Ιανουάριος 2011
Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                   Παξινός Ποιητής                                                        

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...