΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΟΣ ΧΥΜΟΣ.


O καρκίνος «ΠΕΘΑΙΝΕΙ» 
μέσα σε 42 ώρες: 
Αυτός ο χυμός έχει ήδη ΘΕΡΑΠΕΥΣΕΙ πάνω από 50.000 ασθενείς!
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ





                          146.  Ο  ΣΤΕΛΙΟΣ Ο  ΚΟΥΡΕΑΣ
 
                               Τον  γνώρισα  χωρίς  λεφτά
                              το  Στέλιο  τον κουρέα. 
                              Εγώ ήμουν  δεκαεπτά.
                              Δεν  κάναμε  παρέα.
 
                            ΄Ητανε μεγαλύτερος.
                              Στα  καλά  του  ντυμένος,
                              περνούσε πάντα  σοβαρός.
                              Εργένης  προσεγμένος.
 
                              Από παιδί υπάλληλος
                              σ’ ένα καλό  κουρείο.
                              Στρατιώτης  απαράμιλος.
                              Πήγε στο Υπουργείο.
 
                             Η  γειτονιά  καμάρωνε
                             μ’ αυτό  το παληκάρι.
                             Όταν περνούσε  άστραφτε.
                             Είχε δική  του χάρη.
 
                             Σαν  τέλειωσε απ’ το  Ναυτικό
                             άνοιξε  ένα  μαγαζί.
                             Καλό κούρεμα  αντρικό.
                             Επήγαινα  κι εγώ  μαζί.
 
                             Αλλάξανε οι  εποχές.
                           ΄Εφυγα  ‘πό  τη  γειτονιά.
                             Όλα  αυτά  πήγαν  στο  χθές.
                           ΄Εφθασα  πενηνταενιά.
 
                             Ερχόμουνα  να  τονε ιδώ
                             σαν  ήμουν  αδειούχος.
                             Τώρα  εγύρισα  εδώ.
                             Είμαι  συνταξιούχος.
 
                             Αλλά κοντά  δεν  είμαστε.
                             Κάθομαι  σ’  άλλη  περιοχή.
                           ΄Ερχομαι  να  βλεπόμαστε.
                             Σχολιάζουμε  την  εποχή.
 
                             Σήμερα  πιά  οι  νεαροί
                             έχουν  πολλά  εφόδια.
                             Oι  πιο  πολλοί  είναι  χλιαροί.
                             Κοιμούνται  σαν  τα  βόδια.
 
                             Στέλιο, τιμή,  καμάρι  σου.
                             Σύ άνοιγες  το  δρόμο.
                             Εσήκωνες  τα  βάρη  σου.
                             Υπέμενες  τον  πόνο.
 
                             Πάντα   είχες  ευγένεια.
                           ΄Ηταν  πηγαία. Φυσική.
                           ΄Εφτιαξες  Οικογένεια
                             τίμια  και  μοναδική.
 
                                  Πειραιάς, Νοέμβριος 2010   
                                     Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                         Παξινός Ποιητής


                                               136. ΤΟ  ΠΤΥΧΙΟ
 
                                            Το  παιδί  πήρε  πτυχίο.
                                            Σαν  να κέρδισε  λαχείο.
                                          ΄Ολοι  οι  δρόμοι  είναι δικοί  του
                                            να  προκόψει  στη  ζωή  του.
 
                                          ΄Ομως  έχασε  το τραίνο.
                                            Οι  δουλειές  πατήσαν  φρένο.
                                          ΄Ηρθαν  όλα  άνω  κάτω.
                                          ΄Ετσι,  βρέθηκε  στον  πάτο.
 
                                            Το  πτυχίο  δεν  είναι  ένα.
                                            Το  ένα  ίσον  κανένα.
                                            Τα νιάτα  του  έχει  φάει.
                                            Mα  δεν  ξέρει πού  να  πάει.
 
                                            Ανθούν  οι  απατεώνες.
                                            Φάνηκαν  άλλοι  αγώνες.
                                            Τώρα  πλέον  το  ψωμάκι
                                            βγαίνει  με  πολύ  φαρμάκι.
 
                                            Δουλειά  γι  αυτόν  δεν  υπάρχει.
                                            Πρέπει  νάβρει  ό,τι  λάχει.
                                            Θα  κάνει  πιά  το  χαμάλη
                                            να  πληρώνει  το  μπακάλη.
 
                                          ΄Ετσι  ο  καιρός  περνάει.
                                            Η  ζωή  τον  προσπερνάει.
                                            Τον  κτυπά  μ’  ένα  μαχαίρι
                                            με  το  πτυχίο  στο  χέρι.
 
                                            Αφού  βλέπει  στο  πεδίο
                                            δεν  μπορούν  να ζήσουν  δύο
                                            δυσκολεύεται  για  γάμο.
                                            Οι  ελπίδες  πέφτουν  χάμω.
 
                                            Παίρνει  λοιπόν  το  πτυχίο
                                            το  άχρηστο  πιά  λαχείο,
                                            το  βάζει  σε  μια  κορνίζα
                                            που  θυμίζει  Μόνα  Λίζα.
 
                                            Αρχίζουνε  τα  στραπάτσα.
                                            ξεκινάει  για  την  πιάτσα.
                                            Δύο  φράγκα  μήπως βγάλει.
                                            Τα   πτυχία  του  χαλάλι.
 
                                            Κάποια  στιγμή  θα  ξεφύγει.
                                            Απ’  την  Ελλάδα  θα  φύγει.
                                          ΄Ολοι  εδώ  σε  κυνηγάνε.
                                            Προσπαθούνε  να  σε  φάνε.
 
                                            Γι  αυτό  ο  λαός  μας  λέει:
                                 Η  ΕΛΛΑΔΑ  ΤΡΩΕΙ ΤΑ  ΠΑΙΔΙΑ  ΤΗΣ.
                                         ΕΙΣΑΓΟΥΜΕ  ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ 
                                ΚΑΙ  ΕΞΑΓΟΥΜΕΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ.
 
                                                      Πειραιάς  Ιούνιος 2010                                                                                                 Γεώργιος  Βελλιανίτης                                                                                                      Παξινός Ποιητής

                  ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΥΧΗ ΔΙΑΒΑΙΝΕ ΚΑΙ ΡΙΖΙΚΟ ΠΕΡΠΑΤΑ                                                                               
                                      137. ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ  ΑΓΑΠΗ
 
                Υποφέρω  γιατί  είσαι  μακρυά  μου.  Απελπίζομαι.  Θέλω  να  βλέπω  τα  μάτια  σου,  να  κοιτώ  τα  μαλλιά  σου,  να  σε  χαϊδεύω  με  τη  ματιά  μου,  να  σου  μιλάω  με  την  Ψυχή  μου.  Λιώνω  για  σένα. Πές  μου  μόνο ένα  λόγο. Να τον  έχω  για πάντα φυλαχτό.  Στη  μοίρα  μου  να  υποταχθώ. Nα  βρώ  τη  δύναμη  να  εξαφανισθώ.
 
                                                Κάνω τον  αδιάφορο.
                                                Με  έρωτα  παράφορο.
                                                Κουράστηκα.
 
                                                Θέλησα  να  ονειρευτώ.
                                                Mά  δεν  μπορώ  να  γιατρευτώ.
                                                Εχάθηκα.
 
                                                Δεν  έχω  άλλες  αντοχές.
                                                Νοιώθω  πως  έχω ενοχές.
                                                Βοήθα  με.
 
                                             ΄Ελα  κρυφά  στον  ύπνο  μου,
                                                μήπως  σε  νοιώσω  δίπλα  μου
                                                και  φίλα  με.
 
                                                Με  την  παρέα  έλα δώ,
                                                μόνο για  λίγο  να  σε  ιδώ.
                                                Αγωνιώ.
 
                                                Θα  σε  κοιτάω  σιωπηλά.
                                                Tα  μάτια  θάχω χαμηλά
                                                και  άς  πονώ.
 
                                                Γιατί  δεν  επιτρέπεται.
                                                Η  καρδιά  μου δεν  σκέπτεται.
                                                Με  τυραννά.
 
                                                Στην  άδεια  πλέον  ζωή  μου
                                                θάσαι  μέσα  στην Ψυχή  μου.
                                                Παντοτεινά.
 
                                                Αφού  είσαι  δεσμευμένη
                                                κρυφή  μου αγαπημένη,
                                                αυτό  θα  πώ:
 
                                               Ότι  μπορεί  να  σε  χάσω,
                                                αλλά  δε  θα  σε  ξεχάσω.
                                                Θα  σ’  αγαπώ.
 
                                                          Πειραιάς,  Ιούνιος 2010
                                                           Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                           Παξινός Ποιητής


Πηγή. Ξυπνήστε ρε
Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017
Πρόκειται για ένα χυμό που περιέχει πολλές βιταμίνες όπως B1, B2, B6, C, αντιοξειδωτικά, φολικό οξύ και ιχνοστοιχεία όπως, φώσφορο, ποτάσσιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο, νάτριο και σίδηρο.
Τα παντζάρια έχουν δυνατές αντικαρκινικές ιδιότητες όπως μαρτυρούν πολλές μελέτες και καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα των όγκων. Θα δείτε εξαιρετικά οφέλη στην υγεία σας! Φροντίστε να είναι φρέσκα τα υλικά σας και …άσπρο πάτο!
Υλικά:
55% παντζάρια
20% ρίζα από σέλερι
20% καρότα
3% πατάτες
2% ραπανάκια
Προετοιμασία:
Απλά, ανακατέψτε τα υλικά σε ένα μπλέντερ και πιείτε τον χυμό 2 φορές την ημέρα.
Συμβουλή:
Να πίνετε όσο χρειάζεστε και όχι παραπάνω, η υπερβολή δεν κάνει καλό!
Ξυπνήστε ρε

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...