ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ. ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ !...
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ, 
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΒΟΛΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ. ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΩΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ.

5 κοινά χαρακτηριστικά 
των τοξικών ανθρώπων
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ






                             162. Ο  ΓΕΙΤΟΝΑΣ  Ο ΠΑΛΑΒΟΣ

                                     Ο  γείτονας ο παλαβός
                                     λέει  πως είναι  σοβαρός.
                                     Σου  κάνει  το  παληκάρι.
                                     Το  καυχιέται  με  καμάρι.

                                     Πιστεύει ότι  είναι  ικανός.
                                     Δεν  δίνει  λόγο  κανενός.
                                     Μα  έχει  άρρωστο  μυαλό.
                                     Δεν  ξέρει  ποιό  είναι  το  καλό.

                                     Τον  πιστό φίλο  σου  κάνει.
                                     Όμως  πολλά λάδια  χάνει.
                                     Να  του  κάνεις  το  δικό  του,
                                    ΄Ο,τι  έχει  στο  μυαλό  του.

                                    ΄Ετσι  με  το  παραμικρό,
                                     σου δίνει  ποτήρι  πικρό.
                                     Θαρρεί  πως  κάνει  το  σωστό
                                     και  σε τρελαίνει στο λεπτό.

                                     Πάντα  ναι  λένε  στον  τρελό.
                                     Πρέπει να  κάνεις  τον  καλό.
                                     Tη μια  λέει  καλημέρα
                                     την  άλλη  σε  κάνει  πέρα.

                                     Γιατί  θέλει  τσατσιλίκια.
                                     Πιο  κουτός  απ’  τα  ραδίκια.
                                   ΄Αν  δεν  κάνεις  το  δικό  του
                                     τότε  σε  κάνει  εχθρό  του.

                                     Χάπια  δεν θέλει  να παίρνει.
                                     Η βλακεία  του  τον  δέρνει.
                                     Σπίτι  του είναι  σατράπης
                                     και  φωνάζει  σαν  χασάπης.

                                     Ποιος  να  τον  πάει  στο  γιατρό.
                                     Το  θεωρεί  πολύ  χοντρό.
                                     Λέει  εγώ  είμαι  καλά.
                                     Του  έχουν  στρίψει  τα  μυαλά.

                                      Αντίρρηση  μην  του  φέρεις.
                                      Κάτι  δεν  θα  καταφέρεις.
                                     ΄Εκανε  το  σπίτι  μύλο.
                                     ΄Ολοι  τρέμουνε  σαν  φύλλο.

                                     Τη  γυναίκα  και  το  γιό  του
                                      που  δεν  κάναν  το  δικό  του,
                                      τους  έπιασ’  από  το  λαιμό.
                                      Αυτοί  το  έχουνε  καϋμό.

                                    ΄Ολους  τους  βρίζει  απαθής.
                                      Τους  λέει  σκάρτους,  ασταθείς.
                                      Κάθε  τρελός  παρεξηγεί.
                                      Όπως  θέλει  τα εξηγεί.

                                               Πειραιάς, Ιούνιος 2011
                                               Γεώργιος  Βελλιανίτης 
                                                    Παξινός Ποιητής


                ΣΧΩΡΑΤΕ ΜΕ  ΓΕΙΤΟΝΙΣΕΣ, ΝΑ ΠΑ’ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΩ.
  ΚΙ ΟΤΑΝ  ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΩ,  ΤΑ  ΙΔΙΑ  ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ  Θ’ ΑΡΧΙΣΩ.

                                                122. Η  ΔΙΑΟΛΟΓΡΙΑ

                                               Από  νωρίς  στη  γειτονιά
                                               όταν  θα  βγεί  ο  ήλιος
                                               ξυπνάει  μια κωλόγρια
                                               κι όλα  γίνονται  μύλος.

                                               Τους  παίρνει όλους  στη  σειρά
                                               για  να  τους  ξεματιάσει,
                                               τους  πλακώνει  στις  προσευχές
                                               το  κακό  να  προφτάσει.

                                               Είναι  πολύ  θρησκόληπτη.
                                               Σέβεται  τους  παπάδες.
                                               Πάντα  όταν  τους  συναντά
                                               τους  κάνει  τεμενάδες.

                                               Κάνει  μετάνοιες και σταυρούς.
                                               Τον  καθένα  διδάσκει.
                                               Μα  στην  πραγματικότητα,
                                               φάσκει  και  αντιφάσκει.

                                               Φορτώνεται  στους ανθρώπους
                                                να  είναι  καλοί χριστιανοί.
                                                Θέλει  να  τους  μάθει  τρόπους
                                                παίζοντας  τρελή  μηχανή.

                                                Σ’  ένα  κήρυγμα  είχ’  ακούσει
                                                ότι  θάχε  αμαρτία
                                                αν  δεν έλεγε  σε όλους
                                                νάρχονται  στην  εκκλησία.

                                                Διδάσκει  όλο  τον  κόσμο.
                                                Αυτή  τόχει  δέσει  κόμπο.
                                                Είναι  πολύ  ενοχλητική.
                                              ΄Εχει  στο  κεφάλι  όγκο.

                                                Ξέχασε  τις  αμαρτίες
                                                που  έκανε  στη  ζωή  της
                                                μαζί  με  τις  αλητίες
                                                που  κουβάλαγε  μαζί  της.

                                                Με  σημαία  τη  θρησκεία,
                                                με  κεριά  και  με  λιβάνια
                                                κάνει  πάντα  το  δικό  της.
                                                Ψάχνει  να  βρεί  χαïβάνια.

                                               Τα  πληρώνουν  οι δικοί της.
                                               Φταίει  όμως  ο  πατέρας.
                                                Αυτός  την  υποστηρίζει
                                                και  την  έχει  κάνει  τέρας.                     
                                               
                                                Της  αρέσει  το  κουμάντο.
                                                Με  τον  τρόπο  της  τους ψήνει.
                                                Μα  όταν  πάθει  το  στραπάτσο,
                                                κρεμασμένους  τους  αφήνει.

                                                Και  όμως  αυτή  πιστεύει
                                                ο Θεός  πως  τη  φωτίζει.
                                                Αλλά  δε  θέλει  να  ξέρει
                                                πως  ο  διάολος  τη  σκοτίζει.

                                                Με  οδηγό  της  το πάθος
                                                συνέχεια  κάνει  λάθη.
                                                Δεν  την  σπάζουνε  στο  ξύλο
                                                να  προσέξει  και  να  μάθει.

                                                Τα  παιδιά  της έχουν  φύγει.
                                              ΄Εμπαινε  μέσ’  στη  ζωή  τους.
                                              ΄Αν  καί  τα  έχει  χωρίσει,
                                                ήθελε   νάναι  μαζί  τους.

                                               ΄Εχει  κλείσει  πολλά  σπίτια.
                                                 Πολλοί  τηνε κάνουν  πέρα.
                                                 Προσπαθεί  με  τα τερτίπια
                                                 να  τους  πάρει  τον  αέρα.

                                                 Σαν  θέλει  να  κοινωνήσει,
                                                 ξεχνά το  κουτσομπολιό.
                                                 Ζητά  να  τη  συγχωρήσουν.
                                                 Μετά,  γίνεται  μακελιό.

                                                 Σχωράτε  με  γειτόνισες.
                                                 Να  πά’ να κοινωνήσω.
                                                 Κι άμα θα  ξαναγυρίσω,
                                                 πάλι  τα  ίδια  θ’ αρχίσω.

                                                 Τέτοιο  κακό  μη  σου τύχει.
                                                 Αυτά  δεν  τα  χωράει  ο  νούς.
                                                 Να  μην  έχεις  τέτοια  τύχη.
                                                 Μακρυά ‘ πό  τέτοιους  χριστιανούς !…

                                                                     Πειραιάς, Μάϊος 2009
                                                                     Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                         Παξινός Ποιητής

90.  ΟΛΕΘΡΙΟΣ  ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

Σε  σέβομαι.  Σε  αγαπώ !
Σιγά - σιγά  να  κυριαρχήσω  στη  ζωή  σου,
μέχρι  να  κυριεύσω  την  ψυχή  σου.

Αφάνταστα  Σε  εκτιμώ !
Να  κτίσουμε  εμείς  μαζί  σχέση  εμπιστοσύνης,
δικό μου  υποχείριο  σιγά  σιγά  να  γίνεις.

Θάμαι  ο  καλός  φίλος  σου.  Αλλά  σε  κάθε  βήμα,
θά  σε  πιέζω  ασφυκτικά.  Θά  'σαι  δικό  μου  θύμα !

Αφού  πλέον  δε  θα  μπορείς  καθόλου  ν'  αντιδράσεις,
τότε  θα  είν'  η  ώρα  σου  στο  διάολο  να  φθάσεις.

Με  το  δικό  μου τρόπο  εγώ  θα  ορίζω  τη  ζωή  σου,
να  μην  μπορεί  άλλος κανείς  άκρη  να  βρεί  μαζί  σου.

Θα  ζείς  μέσα  σε  κόλαση  άθλιας  απελπισίας,
πιστεύοντας  πως  είμαι  γώ   μοναδικός  Μεσίας.

Αγάπες  με  Εκτίμηση.  Σχέσεις  Εμπιστοσύνης.
Με  ψεύτικα  χαμόγελα  καί  λόγια  καλωσύνης.

Αυτό  το  σκληρό  βάσανο  είναι  πικρή  παιδεία
που  εγκλωβίζει  τη  ζωή.  Απάτη  καί  αηδία.

Σού  τάζουνε,  σού  δίνουνε  αγάπη  με  το  γάντι
γιά  να  μπορούνε  εύκολα  να  σου  βγάζουν  τό   μάτι.

Ενέσεις  είναι  όλα  αυτά  γιά  συνεταιρισμό.
Δουλειά  είναι  ή Έρωτας,  πάς  γιά  αφανισμό.

Τ'  αποκορύφωμα  θα  δείς  αν  είναι  εργοδότης.
Φίλος  ποτέ  δεν  πιάνεται.  Είν'  απαρχής  προδότης.

Πρέπει  νά  βρείς  τη  δύναμη   να  διώξεις   την  κατάρα,
αλλιώς  η  ίδια  σου  η ζωή  δεν  θ'  αξίζει  πεντάρα.

Πειραιάς, Φεβρουάριος 2004
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής
                                  
Πηγή. el.gr
7 Αυγούστου, 2020 5:00 μμ
ΣΧΕΣΕΙΣ
Οι τοξικοί άνθρωποι είναι σαν μαύρες τρύπες. Ρουφάνε όλη σας την ενέργεια, σας χαλάνε τη διάθεση και σας αφήνουν μια αίσθηση πικρίας.
Δεν σας αφήνουν να χαρείτε τη ζωή, τη δουλειά και ό,τι σας ευχαριστεί. Η αλήθεια είναι ότι παίρνει χρόνο να αντιληφθεί κανείς ότι έχει δίπλα του έναν τοξικό άνθρωπο, αλλά με λίγη σκέψη και παρατηρητικότητα, θα το διαπιστώσετε.
Ποια είναι όμως τα σημάδια που θα σας βάλουν σε σκέψεις; Συνήθως, δρουν διακριτικά και η πρώτη εικόνα που σου δείχνουν καμία σχέση, δεν έχει με την πραγματικότητα. Ωστόσο, υπάρχουν δείγματα ξεκάθαρα, στα οποία οι περισσότεροι εθελοτυφλούν ή απλά τα θεωρούν κομμάτι του χαρακτήρα και τα αποδέχονται σιωπηρά.
Η μέθοδος της χειραγώγησης.
Το κίνητρο μιας πρότασης για έναν καφέ ή φαγητό σε έναν φίλο, συνήθως είναι ξεκάθαρο. Είναι απόρροια της ανάγκης για κουβέντα, για επικοινωνία με έναν άνθρωπο που συνεννοείστε. Ωστόσο, συχνά παρατηρείται μεταξύ φίλων, ο σχεδόν εξαναγκασμός για μία έξοδο. «Εάν δεν είσαι ελεύθερος για δείπνο αύριο στις επτά, θα είμαι θυμωμένος για το υπόλοιπο της εβδομάδας», μία φράση που το πιθανότερο είναι να την έχετε ακούσει από φίλους σας. Η αλήθεια είναι ότι αν συμβεί μία φορά, δεν είναι δα και τόσο τραγικό. Αν όμως, αυτό γίνεται συστηματικά, τότε πρόκειται για έναν τοξικό άνθρωπο που μαζί του είναι αδύνατον να διατηρήσετε μία υγιή σχέση. Ο στόχος του είναι να σας χρησιμοποιεί για να πετύχει αυτό που θέλει, με κάθε τρόπο.
Το “δούναι και λαβείν” είναι εκτός της φιλοσοφίας τους.
Πρόκειται για μία πολύ υπόγεια δράση αυτών των ανθρώπων. Ουσιαστικά, εκείνοι απλά βγαίνουν το θύμα μέσα από τέτοιες περιπτώσεις. Σκοπεύουν να σας φορτώσουν ενοχές, έτσι ώστε να κερδίσουν όσα περισσότερα μπορούν. Ένας τοξικός άνθρωπος, ξέρει τα αδύνατό σας σημείο. Εκεί λοιπόν, θα σας χτυπήσει, με αποτέλεσμα να καταφέρει να κάνετε αυτό που θέλει και κάτι παραπάνω για να τον ευχαρηστήσετε δήθεν. Ουσιαστικά, το θύμα είστε εσείς που απλά κάνετε χατίρια, νιώθωντας ενοχές. Εδώ η λογική βάζει τα όρια και είναι πάντα ξεκάθαρα. Εξάλλου, οι φίλοι δεν είναι ποτέ δίπλα σας για να σας γεμίζουν τύψεις.
Συγγνώμη για το Θεαθήναι.
Συνήθως, οι τοξικοί άνθρωποι θεωρούν ότι έχουν το αλάθητο και μάλλον αυτό πιστεύετε κι εσείς γι’ αυτούς. Ακόμα κι αν περιμένετε μία συγγνώμη κάποια στιγμή, στο τέλος τη ζητάτε εσείς. Είναι ένα είδος τακτικής, εκείνων των ανθρώπων. Δημιουργούν γύρω τους μία safety zone, όπου βάζουν τους δικούς τους κανόνες, έναν μικρόκοσμο, στον οποίο σας έχουν δώσει έναν ρόλο και με κάποιο τρόπο καταφέρνουν να σας κάνουν να τον παίξετε άριστα. Έτσι, σε όποια παρεξήγηση, το δίκαιο είναι υπέρ τους κι εσείς απλά είστε ο φταίχτης.
Δεν ακούνε, μόνο μιλούν.
Κάθε καλή σχέση – είτε είναι με έναν φίλο, έναν σύντροφο ή την οικογένεια σας- βασίζεται σε μια ισορροπία κοινής ακρόασης. Οι τοξικοί άνθρωποι, από την άλλη, έχουν χάσει την ικανότητα να ακούνε, τονίζοντας ταυτόχρονα το “Εγώ” τους. Σε κάθε επαφή σας, το δικό τους πρόβλημα είναι το σοβαρό, η δική τους ζωή το επίκεντρο. Σε τέτοιες περιπτώσεις σημειώστε ότι δεν είστε ο ψυχολόγος τους, είστε φίλοι κι αυτό προυποθέτει αμοιβαία αισθήματα.
Σας κάνουν να νιώθετε άσχημα.
Αμέσως μετά τη συνάντηση με έναν φίλο ή μέλος της οικογένειας, αναρωτηθείτε: «Νιώθω καλύτερα ή χειρότερα από πριν;» Ουσιαστικά, αν έχετε περάσει καλά, τέτοιες σκέψεις δεν παιρνούν καν από το μυαλό σας. Αν όμως, όταν αποχωρίζεστε με έναν φίλο, νιώθετε βάρος ή ανακούφιση, τότε κάτι δεν πάει καλά. Οι τοξικοί άνθρωποι αποστραγγίζουν την ενέργειά σας και σας αφήνουν κενούς συναισθηματικά. Μην αφήσετε τον εαυτό σας να εξαντληθεί. Από τις προσωπικές επαφές, η ικανοποίηση και η ευχαρίστηση που μένει, είναι το βασικό συστατικό για να είναι υγιείς.
(Jenny.gr – φωτο:screenshot)
el.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...