ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ. ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ !...
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ, 
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΠΟΛΥ ΙΣΧΥΡΗ ΤΑΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ.

Η ελληνική Silicon Valley, φέρνει πίσω τα εκπατρισμένα μυαλά της χώρας.
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ






ΕΚΡΙΘΕΝ  ΑΡΜΟΔΙΩΣ,   ΚΑΤΑΧΩΡΗΘΗΚΕ    ΣΤΟ
ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ  ΤΗΣ   (ΔΕΕΛ) ΔΙΕΘΝΟΥΣ  ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
ΕΛΛΗΝΩΝ  ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ  ΓΙΑ  ΤΟ   ΔΙΕΘΝΗ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ  

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ  ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ 2004.

 
36. ΞΕΝΗΤΕΜΜΕΝΑ   ΝΕΙΑΤΑ
 
΄Ανθη  της  λεβεντιάς,
σπαρμένα σ΄ όλα  της  γής  τα  πέρατα.
Αγναντεύουν  με  τα  μάτια  της  ψυχής,
κάθε  Φώς,  κάθε  Λημέρι,  κάθε  Χρώμα,
το  κάθε  τι,  απ΄ της  μάννας  γής,
το ΄Αγιο   Χώμα.
 
΄Ανθη  της  λεβεντιάς,
της  πατρίδας  καμάρια,
της  νοσταλγίας  θύματα.
Με  γενναία  καρδιά
που  έχουν  μόνο  τα  λιοντάρια,
με  βαρειά  βήματα,
προχωρούν  ενάντια
προς  της  σκληρής  ζωής
τα  κύματα.
 
Ξενητεμμένα  νειάτα,
που  ο  τόπος  τους να  τα  κρατήσει
δεν  μπορούσε.
΄Εβλεπε  το  αετίσιο  βλέμμα  τους
και  απορούσε.
Βλέμμα  γεμάτ΄ ανησυχία  και  πεποίθηση,
πούβλεπε   τόσο  μακρυά
και  όλα  ήθελε
να  τα  θωρούσε.
 
Χώρος  απλός,  τόπος   μικρός
για  λεβεντιάς  κλωνάρια.
΄Εβλεπε  αυτός  τον  πόνο  τους
και  στέναζε.
΄Οση  συγκίνηση  κιάν  πρόσφερε,
το  ήξερε.
Πως  κάποτε  θα  φεύγανε
και  νηές  και  παλληκάρια.
 
Κάποιο  σπιτάκι  φτωχικό
για  χρόνια  θάμενε  κλειστό,
χωρίς  χαμόγελο  ή  τραγούδι.
΄Αδειο  από  γέλια  και  χαρές,
από  ωραίες  αγκαλιές,
χωρίς  ένα  λουλούδι.
 
Φύγανε  πολλά  χρόνια  τα  παιδιά
για  να  προκόψουνε  στη  ξενητειά,
που  τόσο  ξέρει  να  πλανεύει.
Κι  έρχεται  η  πίκρα  η  αλμυρή,
φουντώνει  μέσα  στην  ψυχή
σα  θάλασσα,
οπού  ποτέ  δε  γαληνεύει.
 
Είδανε  τόπους  τα  παιδιά.
Πήγανε  τόσο  μακρυά,
ο  Κόσμος  φάνηκε  μικρός.
Σα  νάναι  άδειος.  Και  φτωχός !
΄Εστω !  Κιάν  πέτυχαν  αυτά,
η  νοσταλγία  την  καρδιά
την  έκανε  κομμάτια.
Και  βλέπουν  το  μικρό  χωριό
κάθε  στιγμή,  κάθε  λεπτό,
με  της  ψυχής  τα  μάτια.
 
Τη  σκέψη  αυτή  του  γυρισμού,
την  έχουνε  συχνά  στο  νού
και  η  καρδιά  ραγίζει.
Τα  μάτια  τους  βουρκώνουνε,
τα  δάκρυά  τους  τρέχουνε
σαν  ποταμάκι  του  βουνού,
που  αργεί  να  σταματήσει.
 
Κι  όταν,  μετά  από  καιρό,
η  σκληρή  μοίρα  το  θελήσει,
να  έρθουνε  πολλών  χρονών
απ΄ της  ζωής  το  άθλιο  μεθύσι,
γυρίζοντας  στο  σπίτι  το  παληό
με  κάποιο  άσπρο  καραβάκι
που  πάει  για  το  νησιώτικο  χωριό,

 Τρέχουν  να  τ' απαντήσουνε
χίλιες  δυό  αναμνήσεις.
Στο  δρόμο  τα  προφταίνουνε
σωρό  από  συγκινήσεις.
Αγάπες,  πίκρες  και  χαρές.
Κι  όλα  αυτά,  λές  κι  ήταν   χτές.
Πως  όλα  αυτά  τα  χρόνια  δεν  περάσανε.
Λές  και  δεν  έζησαν  άλλες  στιγμές !
 
Και  φτάνοντας  στο  μονοπάτι  το  γνωστό,
σαν  φαίνεται  το  σπίτι  το  παληό,
από  το  δάκρυ,  θολώνει το  μάτι,
που  έχει  να  το  δεί  τόσον   καιρό !
 
Κάθε  γωνιά  μιλάει  βήμα – βήμα.
Λέει στο νου το  κάθε  τι  και  αντηχεί :
Τι  να  το  κάνεις  όσο  έχεις  χρήμα,
αφού  δώ  πάνω  άφησες  για  πάντα  την ψυχή !
 
΄Ανθη  της  λεβεντιάς  σπαρμένα,
σ΄ όλα  της  γής  τα  πέρατα.
Αγναντεύουν  το  μικρό  χωριό
κάθε  στιγμή  κάθε  λεπτό
με  της  ψυχής  τα  μάτια,
κι  η  νοσταλγία  την  καρδιά
την  έκανε  κομμάτια ! ......
 
Παξοί,  Ιούλιος 1972
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής


                             35.  ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΡΑΚΙ
 
                  Μέσ’  στη  φουρτούνα,  μέσα  στο  πέλαγο
                  σαν  μια  σταγόνα,  μικρό  σημαδάκι,
                  όσο  ερχότανε,  τόσο  μεγάλωνε,
                  μέσα  στα  κύματ’  άσπρο  καραβάκι.
 
                  Μικρό  παιδί  στου  χειμώνα  την  παγωνιά,
                  κοίταζα  το  καράβι  από  κάποια  πλαγιά,
                  σαν  έφτανε  στον  όρμο  κι  όταν  αναχωρούσε,
                  με  το  γνωστό  του  σφύριγμα  με  αποχαιρετούσε.
 
                  Το  έβλεπα  σαν  έστεκε  να  περιμένει
                  νάρθουν  οι  βαρκούλες  να  το  καλοσωρίσουν.
                ΄Ηταν  όμορφο,  κάτασπρο  σαν  περιστέρι.
                  Τη  σκέψη  μου  έπαιρνε,  αλλού  να  την  πηγαίνει.
 
                  «Γλάρο»  το  έλεγαν  το  καραβάκι,
                  που  εταξίδευε  σε  θάλασσα  πλατειά.
                ΄Ηταν  για  μένανε  κάποιο  μεράκι
                  το  να  με  πάει  μακρυά  στην  ξενητειά.
 
                  Χρόνια   τ’ αγνάντευα.  Κι  ωνειρευόμουν.
                ΄Ισως  κάποτε,  κάποια  μέρα  και  γώ,
                  νάφευγ’  απ’  το  νησί  την  τύχη  μου  να βρώ.
                  Δεν  ήταν  όμως  εύκολο.  Γι  αυτό  αναρωτιώμουν.
 
                ΄Ωσπου  μία  μέρα,  κάποιο  πρωϊνό,
                  πριν  να  βγεί   ο  ήλιος  στα  γνωστά  λαγκάδια,
                  μπήκα  στο  καράβι  με  στόμα  στεγνό,
                  με  θολό  το  βλέμμα  και  τη  σκέψη  άδεια.
 
                  Βαρειά  η  καρδιά  από  τις  συγκινήσεις.
                  Δώσε  της  Θεέ  μου  λίγο  κουράγιο,
                  νάβρει  το  δρόμο  της,  να  ξεκινήσει,
                  να  ξαποστάσει,  να  βρεί  μουράγιο.
 
                ΄Ετρεχαν  δάκρυα  από  τα  μάτια.
                  Ράγισ’  η  καρδιά. ΄Εγινε  κομμάτια.
                  Τρέχει  η  σκέψη  και  σχολιάζει
                  κάθε  τι  γνώριμο.  Το  αγκαλιάζει.
 
                  Ο  χωρισμός  είναι  πίκρα  μεγάλη
                  έστω  κι  αν  θέλουμε  αλλού  να  πάμε.
                  Γιατί  όταν  φεύγομε,  τότε  το  νοιώθουμε
                  ότι  τον  τόπο  μας  πολύ  αγαπάμε.
 
                  Είδα  τα  λαγκάδια  να  είναι  θλιμμένα.
                  Πολλές  μέρες,  βράδυα,  δεν θα  δούν  εμένα.
                  Μα  θάναι  τα  όνειρα  με  τούτα  δεμένα.
                  Δεν  θα  τα  ξεχάσω  που  θάμαι  στα  ξένα.
 
                  Κι  αυθόρμητα, ‘ πό  της  ψυχής  τα  βάθη,
                  στο  νού  μου  έρχεται  μία  υπόσχεση.
                  Κάτι  σαν  όρκος  έρχεται  να  ψυθιρίσω.
                  Γρήγορα  στο  νησάκι  να  ξαναγυρίσω.
 
                  Ναι!  Να  γυρίσω  με  πρώτη  ευκαιρία,
                  που  θα  βρεθεί  μέσ’  στη  φτωχή  ζωή  μου.
                  Μα  είναι  η  ζωή  κακοκαιρία,
                  και  γώ  σκουπίδι  μέσ’  στην  τρικυμία.
 
                  Πάει  πιά,   πολύς  χρόνος  από  τότε.
                  Όταν  το  σκέφτομαι,  δακρύζω  πότε  πότε.
                  Είναι  πλανεύτρα  η  ξενητειά  κι  αποκοιμάει.
                  Μα  η  επιθυμία  μου,  πάντοτε  ξαγρυπνάει.
 
                  Γρήγορα  στο  νησάκι  θα  γυρίσω,
                  το  κάθε  τι  μ’  ευλάβεια  να  προσκυνήσω,
                  το πράσινο με  το  γαλάζιο  φώς  του  ν’  αγναντέψω,
                  κι  άλλο  καλύτερο  ποτέ,  να  μη  γυρέψω ! ………
 
                                                Αθήνα, Νοέμβριος 1972
                                                 Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                      Παξινός Ποιητής

                                               107. ΓΕΙΑ ΣΟΥ Σ’ΑΓΑΠΩ

Δε σε ξεχνώ,
δε σε ξεχνώ.
Γιά χάρη σου
συχνά αγρυπνώ,
σαν βρίσκομαι
μακρυά ‘πό σένα
εδώ στα ξένα,
εδώ στα ξένα.
 
Μάη χαράματα θαρθώ
γλυκά να σε ξυπνήσω.
Ποτέ δε θα σ’ αφήσω.
Θα σού το ορκισθώ.
 
Μ’ ένα χελιδόνι
σου στέλνω  φιλιά,
νάρθει στο μπαλκόνι
να χτίσει φωληά.
 
Μέχρι να γυρίσω
γιά να μην πονώ,
θα σε συντροφεύει
κάθε δειλινό.
 
                                     ΄Αχ δεν τον αντέχω
                                       πιά το χωρισμό.
                                       Σε βλέπω μπροστά μου.
                                       Γειά σου. Σ’ αγαπώ !
 
                                                     Πειραιάς, Ιούνιος 1995
                                                      Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                         Παξινός Ποιητής 
 

 

Πηγή. Defence-point.gr
newsroom | 10/10/2021 15:50
Πολύ ισχυρή τάση για επιστροφή Ελλήνων επιστημόνων, οι οποίοι είχαν φύγει τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, για να εργαστούν στο εξωτερικό καταγράφεται στους μεγάλους ερευνητικούς φορείς της χώρας, που διαπιστώνουν τεράστιο ενδιαφέρον για τις θέσεις που προκηρύσσονται. Στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον της έρευνας το «brain gain» στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) τροφοδοτείται από την αριστεία και την εξωστρέφεια της παραγόμενης έρευνας.
Πατέντες και τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν στα εργαστήρια του Ιδρύματος βρίσκουν το δρόμο προς επιχειρηματικούς κολοσσούς όπως η Apple, ενώ επιτυχίες όπως η εισαγωγή στο Nasdaq με χρηματιστηριακή αποτίμηση άνω 700 εκατομμυρίων δολαρίων της ADVENT Technologies – εταιρείας τεχνοβλαστού που ιδρύθηκε από ερευνητές του ΙΤΕ, ωθούν Έλληνες που σήμερα διαπρέπουν στο Harvard και το MIT να ανταγωνίζονται για μία θέση ερευνητή στην Ελλάδα.
«Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τεράστια τάση για επιστροφή. Πρόσφατα είχαμε κάποιες θέσεις ερευνητών που προκηρύχθηκαν σε διάφορα Ινστιτούτα του Ιδρύματος. Το ενδιαφέρον για αυτές τις θέσεις ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Για κάθε θέση ερευνητή που προκηρύξαμε λάβαμε περισσότερες από 70-80 υποψηφιότητες, υψηλότατου επιπέδου, από ανθρώπους που διεξάγουν τώρα μεταδιδακτορική έρευνα σε φημισμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπως το Harvard, το MIT, και το Cambridge, και οι οποίοι ενδιαφέρονται να επιστρέψουν στην Ελλάδα», δηλώνει σε συνέντευξη στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νεκτάριος Ταβερναράκης.
«Οι Έλληνες που ζήσαμε στο εξωτερικό αγαπάμε την Ελλάδα, πάντα στο μυαλό μας υπάρχει η επιστροφή», παρατηρεί, σημειώνοντας πως «αυτό που έκανε τα προηγούμενα χρόνια τους ανθρώπους να διστάζουν ήταν η αβεβαιότητα του τι θα έβρισκαν επιστρέφοντας», όμως, «αν δοθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις και δημιουργηθεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον ώστε αυτοί οι άνθρωποι να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους απρόσκοπτα, χωρίς να τους λείπει τίποτε σε σχέση με αυτό που θα μπορούσαν να κάνουν στο εξωτερικό, τότε δεν έχουν λόγο να μην επιστρέψουν».
Σχετικά με τη διευκόλυνση της ανάκτησης του επιστημονικού κεφαλαίου που διαθέτει η Ελλάδα, ο κ. Ταβερναράκης εκτιμά πως «έχουν γίνει πολύ σημαντικά βήματα τα τελευταία χρόνια, ώστε να απλοποιηθούν οι διαδικασίες, να μειωθεί η γραφειοκρατία», καθώς «η έρευνα είναι μία διαδικασία που είναι παγκοσμιοποιημένη –ίσως η πιο παγκοσμιοποιημένη ανθρώπινη δραστηριότητα, γιατί η αρένα είναι όλος κόσμος, δεν είναι η χώρα, δεν είναι το Ινστιτούτο, δεν είναι το Πανεπιστήμιο».
«Ένας ερευνητής που φιλοδοξεί να δημοσιεύσει την έρευνά του στο Nature ή θέλει να πάρει μία χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας, δεν ανταγωνίζεται το συνάδελφο στο διπλανό εργαστήριο, ούτε ο Ηρακλειώτης τον Αθηναίο, το Θεσσαλονικιό. Σε ευρωπαϊκό ή διεθνές επίπεδο ο ανταγωνισμός είναι η παγκόσμια ερευνητική κοινότητα, οπότε ο ερευνητής πρέπει να λειτουργεί με όρους διεθνούς ανταγωνισμού. Υπάρχει απλά και μόνο αξιολόγηση του ερευνητή και της ερευνητικής του πρότασης, δεν έχει σημασία αν είναι Έλληνας ή Γερμανός. Γι’ αυτό πρέπει ο Έλληνας να μπορεί να λειτουργήσει σε ένα περιβάλλον που να του εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις να είναι ανταγωνιστικός, είναι πολύ σημαντικό αυτό», εξηγεί ο πρόεδρος του ΙΤΕ.
Οι τεχνολογίες και οι spin-offs του ΙΤΕ που έγιναν παγκόσμιες.
Αυτή τη στιγμή το προσωπικό του ΙΤΕ στα οκτώ του Ινστιτούτα -σε Ηράκλειο, Ρέθυμνο, Χανιά, Πάτρα, Ιωάννινα, Βόλο, Θεσσαλονίκη- ξεπερνά τα 1.500 μέλη (107 Ερευνητές, 156 Συνεργαζόμενα Μέλη ΔΕΠ, 607 υπότροφοι ετησίως, 648 εξειδικευμένοι επιστήμονες, τεχνικό διοικητικό & βοηθητικό προσωπικό) και 330 άτομα τακτικό προσωπικό.
Η χρηματοδότηση του Ιδρύματος προέρχεται σε ποσοστό της τάξης του 80% από εξωτερικές πηγές και φτάνει τα 42 εκ. ευρώ από ανταγωνιστικά, ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα. Σε ό,τι αφορά το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Horizon 2020» στην κατάταξη των κορυφαίων ευρωπαϊκών ιδρυμάτων, βάσει των ανταγωνιστικών προγραμμάτων έρευνας και τεχνολογίας που χρηματοδοτούνται, το ΙΤΕ κατέχει την 10η θέση, ενώ η συνολική χρηματοδότηση ερευνητών του ΙΤΕ από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας υπερβαίνει τα 36 εκ. Ευρώ. «Το ΙΤΕ καταγράφει σημαντικές επιτυχίες, είναι πρώτο στην Ελλάδα σε ό,τι αφορά χρηματοδοτήσεις από ανταγωνιστικά προγράμματα. Μάλιστα σήμερα υλοποιούνται εκατοντάδες ερευνητικά προγράμματα στο Ίδρυμα, κάτι που έχει οδηγήσει σε μία αύξηση του προσωπικού, προκειμένου να καλύψουμε τις ανάγκες», αναφέρει ο κ. Ταβερναράκης, επισημαίνοντας:
«Το Ίδρυμα μετράει περισσότερες από 100 ενεργές πατέντες, σε διάφορα πεδία –από τη βιολογία, τη βιοτεχνολογία, τα κλινικά, τα λέιζερ…», καθώς και «περισσότερες από 45 εταιρείες τεχνοβλαστούς (spin-offs), που δημιουργήθηκαν στο ΙΤΕ και έχουν πετύχει». «Η εταιρεία που υπήρξε ο πρώτος πάροχος ίντερνετ στη Χώρα ήταν spin-off του ΙΤΕ, καθώς το όνομα “FORTHNET” προέρχεται από το αγγλικό ακρωνύμιο του ΙΤΕ, δηλαδή από το “Foundation for Research and Technology – Hellas (FORTH)”. Στη συνέχεια η εταιρεία ανεξαρτητοποιήθηκε, εισήχθη στο χρηματιστήριο, πουλήθηκαν οι μετοχές, και έγινε ανεξάρτητη εταιρεία», σημειώνει ο κ Ταβερναράκης.
«Μεγάλη δραστηριότητα στον τομέα της ενέργειας».
Μία άλλη εταιρεία, η «ADVENT Technologies», που ιδρύθηκε το 2005 με πρωτοβουλία ερευνητών του Ινστιτούτου Επιστημών Χημικής Μηχανικής (ΙΕΧΜΗ) του ΙΤΕ και συνεργαζόμενων καθηγητών του Πανεπιστημίου Πατρών και δραστηριοποιείται στον τομέα των κυψελίδων καυσίμου και της τεχνολογίας υδρογόνου, εισήχθη πρόσφατα στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, στο δείκτη Nasdaq. Η εταιρεία ειδικεύεται στην παραγωγή κυψελίδων καυσίμων (fuel cells) επόμενης γενιάς, που μετατρέπουν το υδρογόνο και άλλα ανανεώσιμα καύσιμα σε πράσινη ηλεκτρική ενέργεια.
«Η Advent ήταν spin-off του ΙΤΕ και ο CEO της εταιρείας ήταν ερευνητής δικός μας στο Ινστιτούτο Επιστημών Χημικής Μηχανικής στην Πάτρα, όπου αναπτύχθηκε η συγκεκριμένη τεχνολογία. Σήμερα το ΙΕΧΜΗ συνεχίζει να αναπτύσσει καινοτόμες τεχνολογίες αιχμής. Μάλιστα, έχουμε πολύ μεγάλη δραστηριότητα στον τομέα του υδρογόνου, δηλαδή της αξιοποίησης αυτής της τεχνολογίας, όπως για παράδειγμα δημιουργία μπαταριών υδρογόνου που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αυτοκίνητα, σε καράβια, αεροπλάνα» επισημαίνει ο πρόεδρος του ΙΤΕ και συμπληρώνει:
«Υπάρχει πολύ μεγάλη δραστηριότητα στον τομέα της ενέργειας, καθώς μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η πράσινη μετάβαση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η ανάπτυξη φωτοβολταϊκών, για παράδειγμα, από εξελιγμένα υλικά που έχουν πολύ μεγαλύτερη απόδοση από αυτά που είναι ήδη διαθέσιμα στην αγορά, το υδρογόνο, αλλά και η εναλλακτική αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Χώρας», επισημαίνει ο πρόεδρος του ΙΤΕ.
Μία ακόμη πολλά υποσχόμενη spin-off που ιδρύθηκε στο ΙΤΕ είναι η «Biomimetic», η οποία αξιοποιεί κατοχυρωμένη πρωτοποριακή τεχνολογία που αναπτύχθηκε από Ερευνητές του Ινστιτούτου Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ (ΙΗΔΛ). «Η Biomimetic εμπνέεται από τη φύση, από το πώς η βιολογία δημιουργεί δομές, προκειμένου να δημιουργήσει υλικά με συγκεκριμένες ιδιότητες, όπως υλικά που δε χαράσσονται, υλικά που δε βρέχονται με τίποτα. Υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τέτοια υλικά από εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, όπως για παράδειγμα για αδιάβροχες και άθραυστες οθόνες. Αυτή τη στιγμή υπάρχει συζήτηση με την Apple για να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη τεχνολογία σε κινητά της εταιρείας», γνωστοποιεί ο κ. Ταβερναράκης.
Η OramaVR τεχνοβλαστός του Ινστιτούτου Πληροφορικής, συνδυάζοντας αρχές ιατρικής, νευροεπιστήμης, παιδαγωγικής, μαθηματικών και επιστήμης υπολογιστών, έχει αναπτύξει το «MAGES», ένα λογισμικό που αποτελεί την πρώτη παγκοσμίως, υπερρεαλιστική πλατφόρμα εικονικής πραγματικότητας για ιατρική εκπαίδευση και αξιολόγηση της απόδοσης των εκπαιδευομένων.
Το εγχείρημα έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη ιδρυμάτων όπως τα Πανεπιστήμια της Νέας Υόρκης, της Γενεύης, του Σίδνεϋ, της Νότιας Καλιφόρνια, το ΕΚΠΑ, αλλά και του ελβετικού ιατρικού ομίλου Inselspital του Πανεπιστημίου της Βέρνης. Η εταιρεία «PCN Materials», τεχνοβλαστός του Ινστιτούτου Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ παράγει φωτοκαταλυτικά υλικά που αποδομούν ρύπους και εξαφανίζουν βακτήρια και ιούς, βελτιώνοντας σημαντικά την ποιότητα του εισπνεόμενου αέρα κυρίως σε κλειστούς χώρους όπως νοσοκομεία, σχολεία, ξενοδοχεία, βιολογικοί σταθμοί, οίκοι ευγηρίας, κ.ά. Εξαιρετικά αποτελεσματική έχει αποδειχθεί η δράση τους στην καταπολέμηση ασθενειών που σχετίζονται με το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα, όπως το άσθμα και η βρογχίτιδα, που προκαλούνται από παθογόνους μικροοργανισμούς.
Λέιζερ για τον καθαρισμό των Καρυάτιδων.
Άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν από ερευνητές του Ιδρύματος και βρήκαν διεθνή απήχηση είναι συστήματα λέιζερ που χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό των Καρυάτιδων «και μάλιστα τέτοια συστήματα έχει υιοθετήσει και η Κίνα στην απαγορευμένη πόλη στο Πεκίνο για να καθαρίσει τις δικές της αρχαιότητες. Πρόκειται δηλαδή για τεχνολογίες που είναι δοκιμασμένες ήδη. Επίσης έχουν αναπτυχθεί τεχνολογίες για την προστασία έργων τέχνης, με τη χρήση γραφένιου, ενός υλικού με σημαντικές ιδιότητες, που «δημιουργεί μονωτικό στρώμα πάνω από έργα τέχνης και τα προστατεύει από την επίδραση του περιβάλλοντος, την οξείδωση, τη φθορά. Τέλος, το ΙΤΕ έχει αναπτύξει και διαθέσει στην Πολιτεία και την κοινωνία μια σειρά τεχνολογιών και εφαρμογών για την αντιμετώπιση της πανδημίας.
Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν τη δημιουργία δύο spin-offs, που ανέπτυξαν διαγνωστικά PCR-tests, τα οποία χρησιμοποιούνται στο πεδίο το ίδιο εύκολα με τα self-tests αλλά με την ακρίβεια του μοριακού, εφαρμογή για την παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας ασθενών με COVID-19 για το διάστημα της παραμονής τους στο σπίτι, πλατφόρμα ιχνηλάτησης επαφών κρουσμάτων του COVID-19, καθώς και την ανάπτυξη και κατασκευή με τρισδιάστατη εκτύπωση (3D-printing) προστατευτικού εξοπλισμού για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. «Προσπαθήσαμε να συμβάλλουμε στην αντιμετώπιση της πανδημίας, το ΙΤΕ να στρατευτεί στο να βοηθήσει κι έτσι στρέψαμε την έρευνά μας σε βιοτεχνολογία και βιοϊατρική, σε ό,τι έχει να κάνει με θέματα και έγκαιρης ανίχνευσης αλλά και αντιμετώπισης του κορωναϊού», επισημαίνει ο κ. Ταβερναράκης.
ΑΠΕ-ΜΠΕ & Defence-point.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...