΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΒΑΡΕΙΣ ΚΙ ΑΣΗΚΩΤΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΨΗΛΑ ΤΟΝ ΑΜΑΝΕ ΚΑΙ ΤΣΑΚΙΖΑΝ ΤΑ ΦΤΩΧΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΒΡΩΜΟΞΥΛΟ.

 Διευθυντής σχολείου στον Άλιμο 
άφησε τα παιδιά χωρίς θέρμανση 
γιατί θεωρούσε προσβλητικό 
να… γυρίσει τον διακόπτη.
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ



197. ΒΡΕΙΤΕ ΙΚΑΝΟΥΣ  ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ        
 
        ΄Ενας φίλος μου  θύμισε
         παλιές  μου  αναμνήσεις.
         Απ τη  μικρή  Πατρίδα  μου
         με  χίλιες  συγκινήσεις.
 
         Πήγε κι αυτός  κεί  σχολείο.
         Μές  στην  πίκρα  μές στο  κρύο.
         Πέρασ’  απ’ το  κολαστήριο.
         Μας ποτίζαν  δηλητήριο.
 
         Είπε  για κακούς  δασκάλους
         που  κάνανε  τους  μεγάλους.
         Τότε  για  να  προοδέψεις
         Έπρεπε  αυτούς  ν’ αντέξεις.
 
          Πορωμένοι απ΄τη  βλακεία
          σπέρνανε  την  αδικία.
          Κοιτούσανε  τους  δικούς  τους.
          Πρόσεχαν τους  εαυτούς  τους.
 
          Εμείς  επροοδέψαμε.
          Πολλά επαραβλέψαμε.
          Όμως  αυτά  δεν  τα  ξεχνάς.
          Σαν στα  θυμίζουνε  πονάς.
 
          Τα παιδιά   βοσκού  και  ψαρά
          εβίωναν τη συμφορά.
          Τα τσακίζανε στο ξύλο
          κι  αλλού  έκαναν  το  φίλο.
 
          Ακόμα κι αν προσπαθούσαν,
          με τη  φτώχεια  τους  γελούσαν.
          Καμμία επιβράβευση.
          Γι άλλα ήταν η βράβευση.
 
          Για τα  παιδιά των  μεγάλων.
          Είχαν  έναν  Θεό  άλλον.
          Μιάν  άλλη  μεταχείρηση.
          Στημένη  επιχείρηση.
 
          Μα  ακόμα  και  σήμερα
          Θα  βρείς θηρία  ανήμερα.
          Με  τους  μαθητές  τα  βάζουν.
          Στο ίδιο καζάνι  βράζουν.
         
          Του κακού  μύρια  έπονται.
          Αυτά δεν  επιτρέπονται.
          Βρείτε  υγιείς δασκάλους
          να μην  αδικούνε άλλους.
 
                               Πειραιάς, Μάρτιος 2015
                                 Γεώργιος Βελλιανίτης
                                     Παξινός Ποιητής

(Tω  καιρώ εκείνω, είπεν ο  παπαδοδάσκαλος  του  Δημοτικού στο φτωχό μαθητή  του:  Εσένα    ο  πατέρας  σου  είναι  εργάτης.  Πρέπει  να  γίνεις  και  σύ  εργάτης. Τον  χλεύαζε,  απαξιώνοντάς  τον,  επιβραβεύοντας τα  παιδιά  φίλων  του  και  προυχόντων. Το  παιδί  απογοητευμένο  όσο  προκατειλημμένο,  δεν  προχώρησε.  ΄Εγινε εργάτης.  Τότε δε, οι  γονείς  έλεγον. Βάρα  δάσκαλε  το  παιδί  μου  να  γίνει  καλός  άνθρωπος.  Οι  δάσκαλοι  της  εποχής, κτυπούσαν  με  το  παραμικρό  δέρνοντας  αλύπητα  τα  μικρά,  αθώα,  φτωχά  παιδιά !!).
 
                                   ΤΟΥ ΚΛΩΤΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ  ΜΠΑΤΣΟΥ
 
                                      ΒΑΡΑ  ΔΑΣΚΑΛΕ  ΤΟ  ΠΑΙΔΙ  ΜΟΥ
                                       ΝΑ  ΓΙΝΕΙ  ΚΑΛΟΣ  ΑΝΘΡΩΠΟΣ
 
                                                       133.  ΟΝΕΙΡΑ
 
                                           Από παιδάκια  μας κτυπούσαν.
                                           Τα  φτωχά  τα  περιφρονούσαν.
                                           Κάθε χαμόγελο  έπαιρναν.
                                           Με  οργή  και  μίσος  έδερναν.
 
                                         ΄Ηθελαν  δήθεν το  καλό  μας.
                                           Mα βρίσκαμε  το  διάολό  μας.
                                           Αυτοί  έκαναν  το  δικό  τους.
                                           Κοιτάζανε τον εαυτό  τους.
 
                                           Ως  κι  οι  ανθρώποι οι  δικοί  μας
                                           ήταν  χειρότεροι  εχθροί  μας.
                                           Αλλά εκείνοι  οι  δασκάλοι
                                           ήταν  υποκριτές  μεγάλοι.
 
                                           Στο  σχολειό  δασκαλοπαπάδες
                                           δημιουργούν πολλούς  μπελάδες.
                                           Με άρρωστη  ψυχολογία
                                           όλοι  το  έπαιζαν  αγία.
 
                                           Γεμάτα  όνειρα  τα  ράφια.
                                           Σαν  τα  λουλούδια  μέσ’  στ’ αγκάθια.
                                           Πολύ  ήθελα  να  προχωρήσω
                                           όλα  πίσω να  τα  αφήσω.
 
                                           Όμως  αυτά  σ’ ακολουθούνε.
                                           Δεν  φεύγουν  ό,τι  να  σου  πούνε.
                                           Ψηλά  σηκώνω  τη  Σημαία,
                                           ενώ  υπάρχει  η  Ρομφαία.
 
                               Μην  κάνεις  όνειρα  σού  λένε.
                               Εδώ  όλ’ οι ανθρώποι  κλαίνε.
                               Εσύ,  πώς  θές  να  προχωρήσεις,
                               απ’  το  σωρό  να  ξεχωρίσεις.
 
                               Απ’  τις  πολλές ανησυχίες
                               ήρθαν  κάποιες επιτυχίες.
                               Αυτές  στο  βάθος  δεν  μετράνε
                               σαν  σήμερα σε  κυνηγάνε.
 
                               Μείναν  τα  όνειρα  στο  ράφι.
                               Κρίμα  οι  πόνοι.  Πήγαν  στράφι.
                               Εγώ,  ακόμα  προχωράω.
                               Θέλω  να  δώ,  ως πού  θα  πάω.
 
                               Μέσα  στην  άγρια  καταιγίδα,
                               υπάρχει  πάντα  η  Ελπίδα.
                               Τίποτα  δεν  πάει  χαμένο.
                               Γι  αυτό,  ακόμα  περιμένω.
 
                               Δεν  είναι  η  ζωή μας  άδεια.
                               Παντού,  αφήνομε  σημάδια.
                             ΄Εστω  και  με  μεγάλο  πόνο,
                               αυτά   θα  δείχνουνε  το  δρόμο.
 
                                             Πειραιάς,  Μάϊος 2010
                                             Γεώργιος  Βελλιανίτης                                                                                                       Παξινός Ποιητής 

                                                               
      ((( ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ  ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚHΣ ΕΞΑΡΣΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ)))
 
                                                             62.   ΡΥΠΑΝΣΗ  ΨΥΧΗΣ
 
                                                            Βρίσκονται  τα  μικρά  παιδιά
                                                            στης  Κοινωνίας  τα  πυρά.
 
                                                            Παίρνουν  το  δρόμο  της  ζωής.
                                                            Αμαρτίες  βαρειές,  να  δείς !
 
                                                            Αρχίζουμε  απ’  τους  γονείς.
                                                            Άχρηστοι  τύποι.  Αδαείς.
 
                                                            Πάντα  τα  εκμεταλλεύονται.
                                                            Αυτά όμως  δε  λέγονται.
 
                                                            Τι  να  πείς  για  τους  δασκάλους.
                                                            Κάνουν  τα  παιδιά  ρουφιάνους.
 
                                                            Βολεύονται  απ’  τις  περιστάσεις              
                                                            και  διαμορφώνουν  καταστάσεις.
                                                            
                                                            Αλλού  κάνουνε  το  φίλο
                                                            και  τα  σπάζουνε  στο  ξύλο.
 
                                                          ΄Οσα  θέλουν  προωθούνε.
                                                            Τα’ άλλα  μέλλον  δεν  θα δούνε.                                                                                                                                            
                                                            Γονείς,  δασκάλοι  και  λοιποί,                 
                                                            συνένοχοι  μέσ’  στη  σιωπή.
                                                                           
                                                            Δημιουργούνε  ενοχές,
                                                            να  ελέγχουν   τις  αγνές  ψυχές.
 
                                                            Tους  τσακίζουν  το  Ηθικό.
                                                            Κεί  δεν  υπάρχει  γιατρικό,
 
                                                            Την  Ψυχή  τους  ν’  απαλύνει                   
                                                             για  να  νοιώσουνε  γαλήνη.
                                                                
                                                             Απαιτούνε  το  σεβασμό,
                                                             χωρίς δικαίωμα  σ’αυτό.
                                                                                                                          
                                                             Ο  σεβασμός  εμπνέεται.
                                                             Ποτέ  δεν  επιβάλλεται.
                                                         
                                                             Η  δίψα  για  κατάκτηση.
                                                             Ηθική  αγανάκτηση.
 
                                                             Αντί  να  δείχνουνε  στοργή,
                                                             καλλιεργούνε  την  Οργή !
 
                                                             Αυτά  σε  μία  εποχή,
                                                             που  βασιλεύει  η  Ανοχή.
 
                                                             Είν’ ΄Εγκλημα  η  Ανοχή.
                                                             Των  παρατράγουδων  αρχή.
 
                                                             Είναι  σκέτη  συνεργία.
                                                             Η  Ηθική  Αυτουργία.
                                                                          
                                                             Μα  όταν  ο  ΄Ελεγχος  χαθεί,
                                                             το    χάσμα  είναι  πιά  βαθύ.
 
                                                             Αυτοί  δείχνουν  τα  βήματα,
                                                             στα  πιο   σκληρά  εγκλήματα.
 
                                                             Τιμή  σε  κείνα  τα  παιδιά,
                                                             που  έχουνε  καλή  καρδιά !
 
                                                                            Πειραιάς,  Μάϊος 2002
                                                                            Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                                Παξινός Ποιητής

Πηγή. hellasnow.com
25 Νοεμβρίου 2021
Με ένα βίντεο το οποίο δημοσιεύει στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο δήμαρχος Αλίμου, Ανδρέας Κονδύλης, αποκαλύπτει πως σε σχολική μονάδα της περιοχής του τα παιδιά έκαναν μάθημα χωρίς θέρμανση καθώς ο διευθυντής του σχολείου αρνείτο να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο θέμα γιατί το θεωρούσε προσβλητικό.
Συγκεκριμένα ο κ. Κονδύλης στο εν λόγω βίντεο βρίσκεται στην σχολική μονάδα και συγκεκριμένα στο σημείο που βρίσκεται ο καυστήρας αποκαλύπτοντας πως ο διευθυντής, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, δεν έχει ανάψει την θέρμανση γιατί «είναι “προσβλητικό” και “μειωτικό” για έναν διευθυντή ή έναν εκπαιδευτικό να ασχολείται με την θέρμανση του Σχολείου!».
Ο δήμαρχος Αλίμου τονίζει πως «δεν έχω ξανακούσει ποτέ κανέναν παρόμοιο ισχυρισμό από κανέναν εκπαιδευτικό ή διευθυντή, ούτε από τον Άλιμο, ούτε από ολόκληρη την Ελλάδα. Το ακούσαμε, όμως, δυστυχώς και αυτό… Διαπιστώνοντας σήμερα ποιά είναι η κατάσταση, ο Δήμος μας παρενέβη, άναψε την θέρμανση και το σχολείο αύριο θα υποδεχτεί, ζεστό και ασφαλές, τους μαθητές».
Όπως αναφέρει στο βίντεο, η δημαρχιακή αρχή θα προσφύγει στον αρμόδιο εισαγγελέα «για την αθλιότητα που διαπράχθηκε, να ταλαιπωρούνται τα παιδιά, και να ταλαιπωρείται η λειτουργία της σχολικής μονάδας μέσα σε αντικανονικές συνθήκες χωρίς να υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος».
Παράλληλα ο κ. Κονδύλης σημειώνει πως καλεί την υπουργό Παιδείας να ελέγξει τον συγκεκριμένο διευθυντή γιατί η ανοχή σε τέτοιες καταστάσεις είναι συνενοχή.
Πηγή. hellasnow.com

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...