΄Αποψη λιμενίσκου Λογγού Παξών.
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ! Σ' ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΥΜΜΕΝΗ,
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΗ!

Καμπάνες ήχούν, μεσ' στ' Απριλιού τ' ολόχρυσο δειλινό
  και πάνω απ’  τις  κορφές  των κυπαρισσιών,  χρυσά  πουλιά  πετούν.
Γαλάζιο  Πέπλο.  Σκέπη, ευλογημένης  γής  των  ανθέων.
Χρυσό  Φώς,  Ουρανού  Φώς, της  Αγάπης  καί  της  Ελπίδας.
(Από Ποίημα ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΕΠΛΟ. Ρόδος, Φεβρουάριος 1967).

 Κάποιο σπιτάκι φτωχικό,
γιά χρόνια θά 'μενε κλειστό, 
χωρίς χαμόγελο ή τραγούδι.
΄Αδειο από γέλια και χαρές, 
από ωραίες αγκαλιές,
χωρίς ένα λουλούδι!...
(Από Ποίημα ΞΕΝΗΤΕΜΕΝΑ ΝΕΙΑΤΑ. 
Παξοί, Ιούλιος 1972)

ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

>
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑΤΕ ΦΙΛΟΥΣ, 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟΥΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.
ΔΕΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.
ΧΥΔΑΙΑ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ,
Σ'ΟΛΑ ΤΑ ΜΗΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΤΗ.
(Από Ποίημα ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ. Παξοί, Αύγουστος 2015)

ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ.
 ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. 
ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. 
ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ!
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).

  ΄Ελληνες !!!  Πού  είσθε ΄Ελληνες ;;;
Σας  καλώ !
Πατριώτες !!! Πού  είσθε Πατριώτες ;;;
Σας  καλώ !
Ηγέτες !!!  Πού  είσθε Ηγέτες ;;;
Σας  καλώ !
 
Και σας παντού, της Διασποράς.
Τα θύματα της  συμφοράς !
΄Ολους σας  καλώ.
 
Σας  παρακαλώ,
να βρούμε την Ελλάδα
που αφήσαμε  στα  πλήθη
και  χάθηκε στη  λήθη.
.......................................................
Μονιάστε πλέον ΄Ελληνες.
Ξυπνήστε Πατριώτες.
Συνέλθετε Ηγέτες.
΄Η βρίσκουμε το  δρόμο  μας,
΄Η σβήνουμε για πάντα !...
 (Από Ποίημα ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ. Πειραιάς, Ιούνιος 2014)

ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ ΔΟΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ, ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΜΟΧΘΗΡΟΙ:
TH  ΧΩΡΑ ΑΥΤΗ ΔΙΑΛΥΣΑΤΕ. ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΒΗΣΑΤΕ.
ΘΕΡΙΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΕΞΑΘΛΙΩΣΤΕ ΜΕ ΦΘΟΡΑ.
ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ!
 (Από Ποίημα  ΔΙΑΛΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Παξοί, Αύγουστος 2001)

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.................................................................

ANTIΣΤΑΘΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΥΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ.

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΙΔΑΝΙΚΑ. ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΙΣ!

...........................................................................................................
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΩΡΑ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ, ΤΗΝ ΕΡΜΗ ΕΤΟΥΤΗ ΧΩΡΑ!

.................................................................
ΕΛΛΑΔΑ, ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΝ.
ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΣΟΥ, ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ!..
ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ. ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ!..
ΔΕΝ ΟΦΕΛΟΥΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΩΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΡΠΕΤΩΝ!.
(Από το Ποίημα ΓΙΑΤΙ... Παξοί, Σεπτέμβριος 2002)

 ..........................................................................
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ,
ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΥΣ.

Τ' ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝΕ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!
(Από το Ποίημα ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, Αθήνα, Οκτώβριος 1998)
224.  ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΞΟΙ!
 
Χαίρετε Παξοί!
΄Ενδοξο Νησί.
Βγάζετε Υπουργούς.
Βγάζετε Ναυάρχους.
Επίσης  Στρατηγούς,
αλλά και ζουρλούς!
΄Εχετε Φρουρό
μπροστά στο λιμάνι
τον αγωνιστή
Γιώργο Ανεμογιάννη!
Τον Πυρπολιτή
του εικοσιένα
που τον κρέμασαν
από μιά αντένα.
Από τουρισμό
έχετε κορεσμό.
Με μιά ομορφιά
σκέτη ζωγραφιά.
Πολλοί γιά σας λένε.
Παξοί, Αντιπάξοι,
Λονδίνα δεκάξη.
Πάντα προσπαθείτε
κάπως να σταθείτε.
΄Ομορφοι Παξοί.
Σας αφήνουν μόνους
να ζείτε σκληρά
με μεγάλους πόνους.
Τα φτωχά παιδιά σας
λένε τ'όνομά σας
πέρα εκεί στα ξένα
ζώντας πικραμένα.
Πατρίδα μας Γειά σου.
Σ' έχουμε κρυμμένη
μέσα στην Ψυχή μας.
Πολυαγαπημένη!
 
Πειραιάς, Μάρτιος 2022
Γεώργιος  Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


 ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Υπέρ της Ειρήνης του Σύμπαντος Κόσμου
(Εις μνήμην του δημιουργού αυτών των σελίδων, αείμνηστου Γιάννη Τσίπα).
Σημείωση:
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΜΟΥ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΑΪΤΣ

Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΜΠΗΚΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ. ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΕΤΡΑ.

Αναγνωρίζοντας τα πρώτα… 
«σημάδια» της κατάθλιψης!
ΗΧΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥΣ






                                                 Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ.
                               ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΕΙ, ΣΚΟΤΩΝΕΙ.

                                                 AΠΟΓΝΩΣΗΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

                                                          116.  O AYTOXEIΡ
                                                               
                                                       Όταν φουντώνει  η Ψυχή,
                                                       χάνεται ο Ουρανός κι η Γή.
                                                       Όλα του φαίνονται θολά.
                                                       Τον πνίγει ο πόνος για καλά.

                                                        Πολύ χρόνο υπομένει.
                                                        Να συνέλθει περιμένει.
                                                        Δέχεται καταπίεση.
                                                        Λειτουργεί υπό πίεση.

                                                        Πολλοί δείχνουνε αντοχές.
                                                        Αλλά όποιος έχει αρχές
                                                        δεν  μπορεί να συμβιβασθεί.
                                                        Την αδικία να δεχθεί.

                                                        Απέχει απ’ τις καταστάσεις
                                                        Που απαιτούν οι περιστάσεις.
                                                        Κλείνεται μέσ’ στον εαυτό του
                                                        και κουβαλάει το Σταυρό του.

                                                        Χάνει την επικοινωνία
                                                        μ’ αυτή τη σάπια κοινωνία.
                                                        Μέσα στο αδιέξοδο
                                                        ψάχνει να βρεί μια έξοδο.

                                                       ΄Όταν την έξοδο δεν βρίσκει
                                                         το ενδιαφέρον αποθνήσκει.
                                                         Μπαίνει στο μάτι του κυκλώνα.
                                                         Μάχεται σ’ άνισον αγώνα.

                                                         Μέσα του γίνεται μια πάλη.
                                                         Ο νούς του πάει στη σκανδάλη.
                                                         Με ένα μπάμ να τελειώσει.
                                                         Κανένας πιά να μην τον σώσει.

                                                         Παντού βλέπει εμπόδια.
                                                         Δεν έχει τα εφόδια
                                                         να τα καταπολεμήσει.
                                                         Απ’ το νού του να τα σβήσει.

                                                         Είναι πολύ ευαίσθητος.
                                                         Δεν μπορεί νάν’ αναίσθητος.
                                                         Το κάθε τι τον κτυπάει.
                                                         Κάτι στην Ψυχή του σπάει.

                                                         Κατανόηση γυρεύει.
                                                         Kατάθλιψη τον παιδεύει.
                                                         Προσδοκά λίγη βοήθεια.
                                                         Νοιώθει βάρος πά’ στα στήθεια.

                                                         Βρίσκεται σε μία φάση,
                                                         που τον έλεγχο έχει χάσει.
                                                         Απ’ τα μάτια τρέχει δάκρυ.
                                                         Δεν μπορεί να βγάλει άκρη.

                                                       ΄Εχει χάσει τον κόσμο του.
                                                         Τώρα πιά είναι μόνος του.
                                                         Κανείς μέσα του δεν βλέπει.
                                                         Δεν γνωρίζει τι δεν πρέπει.

                                                         Ατέλειωτη αγωνία.
                                                       ΄Εχει χάσει τα ηνία.
                                                       ΄Εχει απογοητευθεί.
                                                         Κάθε ελπίδα έχει χαθεί.

                                                         Μα πού είναι οι γονείς του;
                                                         Πού είναι οι συγγενείς του;
                                                         Κανένας δεν τονε βλέπει
                                                         ότι πάλλεται και ρέπει;

                                                         Μα τόσο αδιαφορούνε;
                                                         Να βοηθήσουν δεν μπορούνε;
                                                         Το μυαλό του έχει χάσει.
                                                         Μέχρι πού μπορεί να φθάσει;

                                                         Δεν υπάρχουνε οι φίλοι
                                                         να του πούν κάτι δυό χείλη;
                                                         Δεν τον βλέπουνε θλιμμένο
                                                         να πλανιέται σα χαμένο;

                                                        Όχι  πως δεν τον εννοούν,
                                                         αλλά τον καταπολεμούν.
                                                         Σε μιά κλειστή κοινωνία
                                                         βλέπεις άσχημα σημεία.

                                                         Συνήθως φταίνε οι γονείς.
                                                         Δεν τους ξεστράβωσε κανείς.
                                                         Κάνουνε τους πολύξερους.
                                                         Στο τέλος τους ανήξερους.

                                                         Δεν  προσέχουνε ακόμα
                                                         ότι  πάσχει και το σώμα.
                                                         Χρειάζεται ο ειδικός.
                                                       ΄Ενας ψυχίατρος καλός.

                                                         Πάσχει απ’ την  εμμονή του
                                                         να τελειώσει τη ζωή του.
                                                         Δεν το λέει σε κανένα.
                                                         Τα βλέπει όλα χαμένα.

                                                         Δεν είναι μόνο ο έρωτας.
                                                         Είναι πολλά. Μην τα ρωτάς.
                                                         Δεν είναι λίγες οι φορές
                                                         που έρχονται καταστροφές.

                                                         Και παίρνει την απόφαση
                                                         ν’ απαλλαγεί απ’ την κόλαση.
                                                         Μέσα στην απόγνωσή του,
                                                         τελειώνει τη ζωή του.

                                                         Αυτά είναι τα δράματα.
                                                         Μετά αρχίζουν κλάματα.
                                                       ΄Ολοι άναυδοι έχουν μείνει.
                                                         Όμως το κακό έχει γίνει.

                                                          Γονείς, σώστε τα παιδιά σας.
                                                          Μιλήστε  με την καρδιά σας.
                                                          Μην κάνετε το δικό σας.
                                                          Αυτό θα βγεί σε κακό σας.

                                                          Βοηθείστε όσο μπορείτε.
                                                          Δεν πρέπει ν’ αδιαφορείτε.
                                                          Πριν να σκάσει το μπουρλώτο
                                                          να σκεφτόσαστε τον κρότο.

                                                                          Πειραιάς  Οκτώβριος 2008
                                                                            Γεώργιος Βελλιανίτης
                                                                                Παξινός Ποιητής
                                                        
                                                                                                             
Πηγή.pentapostagma.gr
Δημοσίευση: 26 Αυγούστου 2017, 12:04 μμ
Αν διαπιστώνεις ότι η κατάθλιψη κυριαρχεί στη ζωή σου, τότε είναι καιρός να αναλάβεις δράση…
1.Αναγνώρισε το πρόβλημα.
Η πρώτη μάχη στον αγώνα ενάντια στην κατάθλιψη είναι η αποδοχή του προβλήματος. Οι περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να παραδεχθούν ότι κατακλύζονται από αρνητικά συναισθήματα από φόβο ότι θα θεωρηθούν αδύναμοι ή ευάλωτοι.
2.Μίλησε για αυτό που νιώθεις.
Ο μεγαλύτερος εχθρός της κατάθλιψης είναι η σιωπή. Πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν από κατάθλιψη, αποφεύγουν να μιλήσουν στους γύρω τους για το πρόβλημα τους, ακόμα και αν υποφέρουν. Μπορεί να νιώθεις ότι οι άλλοι δεν θα σε καταλάβουν και κυρίως ότι δεν θα μπορέσουν να σε βοηθήσουν. Με αυτό τον τρόπο όμως, εγκλωβίζεσαι ακόμα περισσότερο στη θλίψη και το πρόβλημα φαντάζει όλο και μεγαλύτερο.
Αντίθετα…
αν μιλήσεις για τη δυσκολία σου, είναι πιο πιθανό να μειώσεις το βάρος της θλίψης, να συμμαχήσεις με την οικογένεια και τους φίλους σου απέναντι στο πρόβλημα και να βρεις τρόπους υποστήριξης που θα σε οδηγήσουν στην ανάκαμψη.
Θα διαπιστώσεις ότι…
υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μπορούν να σε υποστηρίξουν. Η οικογένεια, οι φίλοι, οι συνάδελφοι και άνθρωποι με τους οποίους μοιράζεσαι κοινά ενδιαφέροντα και ασχολίες μπορεί να είναι το πρώτο σκαλοπάτι για να αισθανθείς λιγότερο μόνος.
3. Αναζήτησε βοήθεια.
Ο δρόμος για την αναζήτηση βοήθειας δεν είναι πάντα εύκολος για έναν άνθρωπο που ζει την κατάθλιψη.
Σκέψεις όπως «υπάρχουν σημαντικότερα προβλήματα», «πρέπει να το ξεπεράσω μόνος μου» ή «κανείς δεν μπορεί να με βοηθήσει», πολλές φορές μας κάνουν να αναβάλλουμε τη λύση.
Άλλοτε… αντιμετωπίζει συγκεκριμένα γεγονότα με έναν υπερβολικό τρόπο.
Για παράδειγμα, όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με μια καθημερινή δυσκολία κατακλύζεται από συναισθήματα ηττοπάθειας, αυτομομφής, ανησυχίας, φόβου, θλίψης και μαύρες σκέψεις καταστροφής – προτετελεσμένης αποτυχίας και ολέθρου βρίσκονται σε πρώτο φόντο… σκέφτεται δυσοίωνα – μεγαλοποιεί τα προβλήματα και την πιθανή βλάβη που θα μπορούσαν να την προκαλέσουν.
Την ίδια στιγμή…
υποτιμά την ικανότητά του να αντιμετωπίσει τις καθημερινές προκλήσεις τις ζωής, αποθαρρύνεται, γίνεται αυστηρός και επικριτικός με τον εαυτό του και καταλήγει σε συμπεράσματα αναξιότητας και ανεπάρκειας χωρίς καμία απόδειξη και μάλιστα πείθει τον εαυτό του ότι τα συμπεράσματά του είναι σωστά…
Θεωρεί ότι ο ίδιος είναι υπαίτιος για ότι του συμβαίνει και ότι φέρει την αποκλειστική ευθύνη για την τροπή που έχει πάρει η ζωή του…
Νιώθει ότι η κατάσταση που περνάει είναι σαν ένα είδος τιμωρίας για όσα έκανε στο παρελθόν. Μπορεί να νιώθει ότι δεν αξίζει τίποτε σαν άνθρωπος…!
pentapostagma.gr

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...