ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ. ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ !...
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ, 
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

163. ΤΟΥ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ Ο ΓΑΜΟΣ




                                        163.  ΤΟΥ  ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ  Ο  ΓΑΜΟΣ

                                            Ο  Βασίλης  κι  η  Βαγγελιώ
                                            έκαναν  μέγα μακελειό.
                                            Φάρμακα  παίρναν  κι  οι  δύο.
                                            Βρέθηκαν  στο  ίδιο  πλοίο.

                                           ΄Ητανε  σαραντάρηδες.
                                            Κάναν  σαν  εικοσάρηδες.
                                            Μα πού  μυαλό οι  ανθρώποι.
                                            Έρωτας  σαν  το σιρόπι.

                                            Η  Βαγγελιώ  είχε  παιδί.
                                            Ο  Βασίλης  δεν  έβλεπε
                                            πως  ήτανε  ανάπηρο.
                                            Αυτός  ζούσε  στο  άπειρο.

                                            Όλα  ήταν  μέλι  γάλα.
                                            Τα  προβλήματα  μεγάλα.
                                            Θα  φτιάχνανε  τη  ζωή  το
                                            Το  παιδί  θάταν  μαζί  τους.

                                            Βρήκανε  ένα  σπιτάκι
                                            Πήρανε  και  το  παιδάκι.
                                            Με  τις  ευχές  των  γονέων
                                            άνοιξαν  βιβλίο  νέον.

                                            Ο  Βασίλης  εζήλευε.
                                            Η  Βαγγελιώ  επείσμωνε.
                                            Οι δυό  τους  ήταν  για  γέλια.
                                            Από παντού  τρέχαν  μέλια.

                                            Από  τα  πολλά  σιρόπια
                                            χάνανε  τα  κατατόπια.
                                            Βριζόντανε  συνέχεια
                                            Βοηθούσε  κι  ανέχεια.

                                          ΄Ωσπου  ήρθε  μία  μέρα
                                            o  Βασίλης  τα  ειδε  όλα.
                                            Η  Βαγγελία  μπουμπούκι
                                            του  άστραψ’  ένα  χαστούκι.

                                            Tου  το  βούλωσε  το  μάτι.
                                            Φταίγανε  κι  οι  δυό  σε  κάτι.
                                            Βούτηξε τη  Βαγγελία.
                                            Της  φύγανε  τα  βιβλία.

                                             Εγίναν  από  δυό  χωριά.
                                             Πάει  η  αγάπη  απ’  την  καρδιά.
                                            Έπεσε  γρονθομπατουνάδα
                                             λες  κι  ήτανε  μακαρονάδα.

                                             Ο Βασίλης  πήρε  δρόμο.
                                             Η  Βαγγελιώ  πιά με  τρόμο
                                             έμεινε  στο  σπίτι  μόνη
                                             χωρίς  γκάζι και   τιμόνι.

                                             Τον  έχασε  τον μπούσουλα.
                                             Παρίστανε  την  Ούρσουλα.
                                             Κτυπιόντανε  με  μανία,
                                             σαν  να  γύριζε  ταινία.

                                             Τον  έσκασε  το  Βασίλη.
                                             Του  επίκρανε  τα  χείλη
                                             Του  είπε μωρέ  αλήτη
                                             δεν  κάνεις  εσύ  για  σπίτι.

                                             Τώρα  η  Βαγγελιώ  μονάχη
                                             δίχως  πλέον  φράγκα  νάχει
                                             έμεινε  που  λές  στον  άσσο.
                                             Η  αγάπη  πήγε  πάσσο.

                                             Οι  γονείς  τους  συντηρούσαν.
                                             Αυτοί  με  αγάπες  ζούσαν.
                                            ΄Ετσι και  τα  συμπεθεριά
                                              γίναν  από  εκατό  χωριά.

                                              Χάλασε  το  ειδίλιο,
                                              χωρίς  γλέντι  γαμήλιο.
                                             ΄Εγινε  της  κακομοίρας.
                                             ΄Ολοι  ένιψαν  τας χείρας.

                                                              Πειραάς, Ιούνιος 2011
                                                               Γεώργιος  Βελλιανίτης
                                                                  Παξινός Ποιητής                                     

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...