ΣΑΪΤ ΤΩΝ ΝΑΥΤΙΚΩΝ.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

ΥΠΕΡΤΑΤΟΝ (ΑΓΑΘΟΝ) Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΦΘΟΡΑΣ, ΟΛΟΙ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙΤΕ. ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ, ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΠΑΥΘΕΙΤΕ. ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΒΟΛΗ. ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΠΙΑΝΕΙ. ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ ΨΗΛΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΤΑΝΕΙ !...
(Από το Ποίημα ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.Πειραιάς, Μάρτιος 2002).----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΣΑΣΤΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΕΡΑ ΕΚΕΙ, 
ΝΑ ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

TI ΘΑ ΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ





161. ΤΙ ΘΑ  ΠΕΙ  Ο  ΚΟΣΜΟΣ
Οι  γονείς  τσακωνόντανε.
Συνέχεια τρωγώντανε.
Η  μαμά  με  το  κουμάντο
τάκαν’  όλα  άνω  κάτω.
 Τους  έπρηζε  με  προσευχές.
Τους  ξεμάτιαζε  με ευχές.
Το  σπίτι  κατά  διαόλου
πέρα  ως  πέρα ολωσδιόλου.
 Κατάρες γκρίνιες  και  ξύλο
κάνανε  το  σπίτι μύλο.
Λέγανε  όλο καί κάτι.
Έφταιγε  το  κακό  μάτι.
 Πρώτο  παιδί  τους  η  κόρη.
Η  μαμά  έλεγε  προχώρει.
Πρέπει  να  νοικοκυρευτείς.
΄Ηρθ’  η  ώρα  να  παντρευτείς.
 Βρέθηκε  ένα  καλό  παιδί.
Αγάπη  πούλησε  πολλή.
΄Ετσι  η  άτυχη  κόρη 
έγινε  με  μιάς  παπόρι.
 Νόμισε  πως  θα  ξεφύγει.
Από  τη  γκρίνια  να  φύγει.
Mικρή  φόρεσε  στεφάνι
γιά  να  βγεί  απ’  το  τηγάνι.
 H  δύστυχη  πού  να  ξέρει
ότι  αυτός  θα  της  στη  φέρει.
Τεμπέλης  και  γκομενιάρης,
Ελεεινός  σαν  καρβουνιάρης.
 Μάννα  μου  λέει  η  κόρη.
Αυτός μ’ έκανε  παπόρι.
Με  κάθε  τσούλα  πηγαίνει.
Κάθε  βράδυ  έξω  μένει.
 Παιδί  μου  να  μη  σε  νοιάζει.
΄Ολοι  οι άντρες  κάνουν  χάζι.
Εσύ  να  έχεις  σκοπό  σου 
να  κοιτάς  το  σπιτικό  σου.
Πρόσεχε  μην  το  χαλάσεις.
Τελικά  εσύ  θα  χάσεις.
Aυτό  δεν  το  επιτρέπω.
Εγώ το  στεφάνι  βλέπω.
 Πρέπει  τον  κόσμο  να  σκεφθείς.
Να  ξέρεις  πώς  θα  πορευτείς.
Σπίτι  σου  με  τον  άντρα  σου.
Εκεί  είναι  η  θέση  σου.
 Μάννα,  με  γέμισ’  αρρώστεια.
Μου  καίγονται  τα  εντόστια.
Μην  ανησυχείς  παιδί  μου.
΄Εχεις  πάντα την  ευχή  μου.
 Και  ο  βλάκας  ο πατέρας 
μιλά  σαν  να  είναι  τέρας.
Να  μην  ακούς  τους  απόξω.
Σπίτι  αν  έρθεις  θα  σε  διώξω.
 Υπέμενε  πιά  η  κόρη
κι  ας  γινότανε  παπόρι.
Πήρε  δέκα  τόνους  χάπια
να  μην  καταντήσει  σάπια.
 Ξέκοψε  απ’  την  επαφή.
Συνέχεια  έβαζ’  αλειφή.
Θάθελε  να  κάνει  παιδιά,
μα  της  καιγόταν  η  καρδιά.
 ΄Ητανε  σεμνό  κορίτσι.
Δεν  ήθελε  πίτσι  πίτσι.
Περάσανε  λίγα  χρόνια.
Οι  γονείς  της  ήταν  ψώνια.
 Τους  έστειλ’  όλους  στο  διάολο.
Δεν  άντεξε πλέον άλλο.
Παράτησε  τον  αλήτη
κι  έφυγε  από  το  σπίτι.
 Πήρε  τα  βουνά,  τα  όρη.
΄Αφαντη  έγινε  η  κόρη.
Πίσω  πλέον  δεν  γυρνάει.
Τους  γονείς  της  βλαστημάει.
Πειραιάς, Μάϊος 2011 
Γεώργιος Βελλιανίτης
Παξινός Ποιητής 

ΤΥΧΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...